سید منصور موسوی:

سکولاریسم پنهان، تهدیدی برای هیئات مذهبی!

مراقب باشیم ... دچار سکولاریسمِ پنهان هم نشویم. گاهى اوقات در ظاهر، تبلیغات، تبلیغات دینى است؛ حرف، حرف دینى است؛ شعار، شعار دینى است؛ اما در باطن، سکولاریسم است؛ جدائى دین از زندگى است؛

کد خبر: ۵۳۷۸

دوشنبه - ۳۰ بهمن ۱۳۹۱ / 30 November 1391

عقیق: «مراقب باشیم ... دچار سکولاریسمِ پنهان هم نشویم. گاهى اوقات در ظاهر، تبلیغات، تبلیغات دینى است؛ حرف، حرف دینى است؛ شعار، شعار دینى است؛ اما در باطن، سکولاریسم است؛ جدائى دین از زندگى است؛ آنچه که بر زبان جارى میشود، در برنامه ریزىها و در عمل دخالتى ندارد. ادعا میکنیم، حرف میزنیم، شعار میدهیم؛ اما وقتى پاى عمل به میان مىآید، از آنچه که شعار دادیم، خبرى نیست.»

کلام فوق بخشی از بیانات رهبر حکیم انقلاب اسلامی در جمع جوانان خراسان شمالی است که در آن معظم له اشاره ای هر چند کوتاه ولی رسا، به یکی از انحرافات و خطرات موجود در جامعه خصوصاً جوامع ایمانی دارند. یکی از شاخصه های بارز ایشان، "دقت در تشخیص مسئله، مهارت در جعل اصطلاح و قدرت درگفتمان سازی آن" می باشد و در این راستا یکی از تعابیری که ایشان بعنوان کلیدواژه ای مهم به آن پرداخته اند،  مسأله "سکولاریسم پنهان" است. چرا که از یک رو "سکولاریسم" به عنوان یک آسیب و تهدید جدی برای جامعه اسلامی بوده و از روی دیگر نوع پنهان و مخفی آن میتواند آسیب زا تر نیز باشد. همانگونه که در علم طب، بیماری های که پنهان هستند و در ابتدا عوارض خاصی ندارند خطرناک تر محسوب می شوند.

فلذا در این یاداشت برآنیم که تأملی کوتاه پیرامون معنای این واژه داشته و همچنین بنا بر موضوع نشریه به تعیین یکی از مصادیق حوزه نفوذ آن بپردازیم.  معنای مشهوری که از سکولاریسم مطرح می باشد، همان جدایی دین از سیاست و امور دنیایی و زندگی بوده و اینکه حوزه دین دخالت حداقلی در زندگی انسان داشته و صرفاً مربوط به اموری است که جنبه آخرتی دارد ولکن این مفهوم علاوه بر آنکه طرفداران"نظری و معتقد" داشته در عین حال میتواند طرفداران "عملی و مبتلای" به آن هم نیز داشته باشد  بدین گونه که فرد یا گروهی علیرغم اعتقاد به دین کامل و علاقمند بودن به حضور اجتماعی دین، لکن در صحنه تدبیر و عمل و نوع برنامه ریزی ها، جهت گیری ها، ارزش گذاری ها، تنظیم روابط، اقتصاد و معیشت و در یک کلمه سبک زندگی خویش هیچگونه ملاک و ضابطه ی دینی ای نداشته باشد و با معیار های کاملا مادی و صرفا متمسک به عقل جزئی و تجربه انسانی زندگی نموده ولی در عین حال در اعتقادش و شعارهایش از دین جامع و کامل سخن میگوید و این شاید خود نوعی شرک عملی محسوب شود. همانگونه که بسیاری از معتقدان به توحید، جهان بینی توحیدی شان ضعیف بوده و نمی توانند از این منظر به تمام امورات و مقدرات به زندگی بنگرند.

با این تعریف مشاهده می گردد دامنه ی این خطر، بسیار گسترده بوده و امکان دارد بسیاری از زندگی شخصی و نهادهای اجتماعی ما را درگیر کرده باشد. ولکن بنابر موضوع بحث به یکی از مصادیق و نقاط آسیب پذیر این بیماری در جامعه امروز خود می پردازیم و آن هم نهاد مقدس و موثر هیئت می باشد. که جایگاه رفیعی در مهندسی فرهنگی کشور دارا می باشد و در طول سالیان قبل و بعد از انقلاب ثابت کرده که در کنار نهاد محوری مسجد، یکی از دژها و سنگرهای مستحکم ولایت و انقلاب اسلامی بوده و در فرازهای مهمی از تاریخ انقلاب اسلامی نقش سازنده ای داشته است. دشمن نیز در جریان رصد خود از درون نظام جمهوری اسلامی کم و بیش به این قدرت نرم در ساختار فرهنگی شیعه پی برده است و درصدد نابود کردن یا حداقل کم اثر کردن آن برآمده است و به زعم اینجانب به این نتیجه رسیده ام که مهمترین راه حل آن تهی کردن قالب هیئت و عزاداری، از روح و محتوای آن یعنی؛ " تولی به ولایت و تبری از دشمنان آن " می باشد و در این راستا نیز بهترین چاره را در این جسته اند که دامنه این تولی و تبری را به تاریخ و گذشته محدود کنند و از مصداق یابی و موضع گیری نسبت به آن در زمان حال جلوگیری کنند .لذا می بینیم برخی از هیئات و معتقدین به ولایت معصومین(علیهم السلام) در این پازل دشمن به دام افتاده اند و به جای تبعیت از ولایت و حکومت حقه زمان و کمک به نظام اسلامی ، بالعکس با موضع گیری های نابجا باعث تفرقه و آسیب های فرهنگی می شوند. لذا بر متولیان، خادمان، سخنرانان، شعرا و مداحان هیئات لازم است که به این امر خطیر توجه نموده و دقت های معرفتی و تربیتی خویش را بالا برده و در اقدامات تبلیغی،  موضوعات و مباحث طرح شده در جلسات، شعر ها و سبکهای مداحی اولویت های فرهنگی و سیاسی جامعه را مد نظر قرار دهند و البته از خطر افراط و ورود در دسته بندی های سیاسی و موضع گیری در جریانات خرد و روز مره جلوگیری کند.

در پایان توجه خوانندگان عزیز را به بخش های از سخنرانی دانشمند فرزانه استاد میرباقری که در جمع شعرا و مداحان در ابتدای محرم سال جاری مطرح شده که در آن مطالب ارزشمندی در راستای ترویج گفتمان رهبری و مصداق یابی آن می باشد جلب می نمایم .

«یکی از آفت‌هایی که اخیراً در جلسات اهل بیت در حال ظهور است این است که می‏گویند جلسات اهل بیت را سیاسی نکنید! این خیلی اشتباه بزرگی است. یعنی جدایی دین از سیاست در هیئات هم بیاید! اگر یک حادثه سراغ داشته باشید که سکولاریست‌های مسلمان نمی‌توانند آن را توجیه کنند عاشورا است.

هیأتی که نتواند صف آرایی امروز امیرالمؤمنین وسقیفه صف آرایی امروز سیدالشهدا و بنی امیه را نشان دهد این هیأت در مأموریت خودش بسیار کوتاه آمده است. بنابراین این فشارها و کاستی‌ها موجب نشود شما از این جریان دست بردارید هیئات باید نقطه روشنگری و بصیرت برای اهل هیأت باشند و آن صف‌آرایی امروز حق و باطل را به وضوح نشان دهند.

خیلی از هیئات را دیدم که انقلابیون هم می‌گویند سیاسی نکنید هیئت را. بله من هم قبول دارم که به هیچ وجه نباید انقلاب به روزمرگی سیاسی مبتلا شود. روزمرگی سیاسی خیلی بد است. اتفاقاً خیلی از این جریانی هم که پیش آمده است واکنشی است در مقابل روزمرگی‌های سیاسی ولی این که شما هیئات را غیر سیاسی کنید خیلی کار خطرناکی است. این همان سکولاریسم پنهان است که در هیئاتی بیاید که کانون هدایت برعلیه دستگاه استکبار بوده است.»

منبع: روضه نیوز
211007