پرسش مهدوی. . .

ظهور صغری برداشت اعتقادی یا انحرافی؟!

کسانی که ظهور صغری را تبلیغ می کردند، برداشت های خطرناکی داشتند و می خواستند بگویند اطاعت از ولی فقیه در غیبت کبری لازم است اما اگر ظهور صغری اتفاق افتاده باشد. . .

کد خبر: ۵۳۷۱۱

جمعه - ۰۱ خرداد ۱۳۹۴ / 01 March 1394

عقیق:سخن گفتن از ظهور صغری یک برداشت انحرافی در میان ساده لوحان است که متاسفانه در میان مردم منتشر کرده اند و باید گفت که این مساله از سوی مخالفان بحث اطاعت از ولی فقیه صورت گرفته است.
حجت الاسلام دکتر جواد جعفری، مدرس مرکز تخصصی مهدویت در این باره توضیح می دهد:

ظهور امام زمان(ع) در روز شبنه و مصادف با عاشوراست؟

روایات متعددی داریم که به برخی از ایام هفته و روز عاشورا اشاره کرده است مثل روایتی که در  غیبت شیخ طوسی است که امام صادق(ع) اینطور فرمودند: امامی که قیام خواهد کرد، نام او در شب 23 ماه مبارک ندا داده خواهد شد و اسم او را جبرئیل صدا می زند و روز عاشورا همان روزی که امام حسین(ع) به شهادت رسیدند، قیام می کند.

این روایات نشان می دهد که روز عاشورا روز قیام است. برخی دیگر از روایات نیز نشان می دهد که روز شنبه روز قیام است. ما طبق این روایات چنین عقیده داریم که ظهور در روز عاشورا و روز شنبه اتفاق می افتد. البته برخی از ادعیه هم هستند که روز جمعه را روز ظهور دانسته اند.

اینکه فرق بین عاشورا و شنبه چیست و آیا حتما باید شنبه ای باشد که عاشورا در آن واقع شود تا زمان ظهور را بتوان محاسبه کرد، باید گفت ما چنین محاسباتی را درست نمی دانیم چون کم و زیاد شدن ماه ها را داریم و اگر کسی این سوال ها را می پرسد که محاسبه کند که در چه سالی عاشورا به شنبه می افتد و ظهور را تخمین بزند، یک نوع انحراف است.

همانند غیبت صغری، برای آمادگی بشر ظهور صغری داریم؟

البته اینکه تصریح به این مساله در روایات شده باشد، چنین چیزی وجود ندارد و به لحاظ لغوی و عربی ما وقتی می گوییم غیبت صغری، غیبت کلمه مونت است، پس باید صفت صغری باشد. ولی ظهور در عربی واژه مذکر است. پس باید گفت ظهور اصغر و ظهور اکبر. بنابراین نشان می دهد که واژه ساختگی است و فارس زبان ها ساختند و در عربی بودنش دقت نکردند.

در روایات ما چنین چیزی مورد اشاره قرار نگرفته است. اینکه ابتدا یک ظهوری خواهد شد و بعد یک ظهور بزرگ تر و عام تر، منتهی از برخی از روایات چنین چیزی را می شود فهمید. مثل توقیع امام عصر(ع) به سموری و آخرین توقیعی که امام برای چهارمین نایب خاصشان نوشتند، در پایان توقیع آمده هر کس ادعای مشاهده کند. (که معمولا علما بر نیابت خاصه حمل کردند) قبل از صیحه آسمانی و قیام سفیانی او دروغ می گوید.

مفهوم آن می شود که بعد از صیحه آسمانی و بعد از قیام سفیانی که نشانه های حتمی ظهور و در 6 ماهه پایانی اتفاق می افتد، امام عصر(ع) نواب خاصی خواهند داشت که به عنوان نماینده به اطراف می فرستند و پیام آقا را می رسانند و اگر بعد از قیام سفیانی و ندای آسمانی کسی بگوید من امام را می بینم و رابط ایشان هستم، چنین امکانی وجود دارد.

برخی روایات می گویند بعد از اینکه به سفیانی خبر می رسد که امام از مدینه به مکه رفتند و سفیانی در تعقیب امام به مکه می رود، معلوم می شود که کسانی می دانند امام در مدینه هستند، امام ممکن است قبل از ایستادن در کنار خانه کعبه و شروع قیام با کسانی ارتباط داشته باشند و فرستادگانی را به اطراف بفرستد و هماهنگی کند و بعد قیام نمایند.

اگر چنین مسائلی را در نظر بگیریم، ممکن است که امام زمان(ع) فعالیت های ابتدایی کند و بعد در کنار کعبه بیایستند و قیام را شروع کنند که با این توضیحات باید در همان 4 ماهه قبل از ظهور باشد که ممکن است امام حرکت های نیمه ظاهری انجام دهد و بعد ظهور کامل اتفاق بیفتد.

یک معنای عام تری وجود دارد مثل اینکه بگوییم اینکه الان که جهان مهیای ظهور می شود و ظلم های بسیار در عالم ایجاد شده و آل سعود در یمن یا صهیونیسم در غزه ظلم می کنند، اینها جهان را آماده ظهور می کند و این آمادگی هایی که شیعه پیدا می کند، مقدمه ظهور صغری می شود، البته به این معنا برخی می گویند ما ظهور کوچکی را مشاهده می کنیم که اثبات چنین چیزی سخت و یک برداشت انحرافی نیز است.

کسانی که ظهور صغری را تبلیغ می کردند، برداشت های خطرناکی داشتند و می خواستند بگویند اطاعت از ولی فقیه در غیبت کبری لازم است. اما اگر ظهور صغری اتفاق افتاده باشد، بنابراین اطاعت از ولی فقیه برای کسانی که ظهور صغری را درک کرده اند، نیازی نیست و می توانند مستقیم از امام دستور بگیرند، آنها می خواستند بهانه ای برای شانه خالی کردن از اطاعت ولی فقیه پیدا کنند و این برداشت انحرافی بود و می خواستند جامعه را به این سمت و سو ببرند.

واقعه آرماگدون و جزیره خضراء واقعیت دارد؟ امام زمان در آنجا حضور دارند؟

آرماگدون اصطلاحی است که در غرب مورد توجه است و نام تپه ای است که در مناطق اشغالی فلسطین است که جایش مشخص است و ارتفاع کمی دارد. اینها معتقدند کسانی که به آموزه های صهیونیستی و مسیحی معتقد هستند. چنین تبلیغ می کند که نبرد نهایی خیر و شر در کنار این تپه انجام می شود.

زمانی که مسیح به عنوان منجی با لشکریان ظاهر می شود، خود در مقابل باطل می ایستد و بزرگترین جنگ خیر و باطل بین مسیح و دجال در کنار این تپه رخ می دهد و حضرت پیروز می شود و جبهه باطل از بین می رود و حضرت مسیح پیروان خود را به بهشت راهنمایی می کند.

در روایات اسلامی ما جنگ خونینی در آخرالزمان بین حق و باطل نداریم اما در روایات ما به عنوان جنگ خونین و بزرگ از جنگ قرقیسیا که بین دو جبهه باطل رخ می دهد، سخن به میان آمده است، این جنگ میان سفیانی و رقبای سفیانی است که دو طرف ظالم هستند، قرقیسیا نیز در سوریه است و جایش معلوم است، در آن جنگ ظالمان به جان هم می افتند و چنان کشته می دهند که کسی پیدا نمی شود آنها را جمع کند،؛ پس اختلاف اساسی بین دیدگاه اسلام و صهوینسم در این مساله وجود دارد.

امام زمان(ع) بعد از ظهور جنگ می کنند ولی خونین نیست. سران کفر که تبعیت از امام ندارند، توسط امام به قتل می رسند که تعدادشان کم است. برعکس دیدگاه مسیحی صهیونیسم که جنگ بزرگ دارند.

در مورد جزیره خضراء دو گزارش از اینکه افرادی به منطقه ای رفتند و خودشان گفتند که جزیره سرسبزی بوده و برخی از فرزندان امام زمان(ع) را در آنجا دیدیم، وجود دارد. این گزارش را برخی از علمای شیعه قبول کردند که جزیره ای است که امام و خانواده اش در آنجا زندگی می کنند. در مقابل علمایی معقتدند، چنین گزارش هایی درست نیست و چنین جایی وجود ندارد ولی کسانی که معتقدند می گویند بین مراکش و اسپانیا تنگه ای است و جزیره ای به این نام در آنجاست.

امام زمان(ع) از زمان ظهور اطلاع دارند یا همان لحظه می فهمند؟

در رابطه با زمان ظهور و خبر داشتن امام دو استدلال وجود دارد. برخی استدلال می کنند به روایتی که از امام رضا(ع) در کمال الدین شیخ صدوق نقل شده  که کسی از امام می پرسد؛ امام زمانی که از نسل شماست، کی خروج می کند، امام در پاسخ فرمودند: مثل زمان ظهور مثل زمان قیامت است که خداوند وقت آن را برای هیچ کس روشن نکرده است.

برخی از علما می گویند طبق این رویات هیچ کس جز خدا زمان ظهور را نمی داند، برخی دیگر معتقدند طبق آیه 25 و  26 سوره جن خدا می فرماید: من نمی دانم قیامت که وعده داده شده نزدیک است یا دور. یعنی خداوند این غیب را بر کسی ظاهر نمی کند مگر بر فرستاده ای که خدا از او راضی است، عده ای می گویند هر چند زمان ظهور مانند قیامت است ولی در سوره جن خداوند می فرماید: زمان قیامت را فرستادگانی می دانند، بنابراین زمان ظهور را هم می دانند.

منبع:شبستان