نقش امام زمان در حوادث بزرگ دوران غیبت

دلايل شما را بر وجود امام زمان خواندم، امّا سؤال اين‌جا است كه نقش امام به عنوان خليفة الله در وقايع بزرگي؛ چون جنگ‌‌هاي جهاني و كشتار وسيع انساني و مانند آن چگونه قابل توجيه است؟ از طرفي تمام شواهد نشان از ديدارهاي انفرادي با ايشان آن هم اكثراً در ارتباط با مسائل كم اهميت فردي است كه نمي‌تواند شاهد عقلي قابل قبول باشد!

کد خبر: ۵۳۴۸۸

جمعه - ۰۱ خرداد ۱۳۹۴ / 01 March 1394

عقیق:دلايل شما را بر وجود امام زمان خواندم، امّا سؤال اين‌جا است كه نقش امام به عنوان خليفة الله در وقايع بزرگي؛ چون جنگ‌‌هاي جهاني و كشتار وسيع انساني و مانند آن چگونه قابل توجيه است؟ از طرفي تمام شواهد نشان از ديدارهاي انفرادي با ايشان آن هم اكثراً در ارتباط با مسائل كم اهميت فردي است كه نمي‌تواند شاهد عقلي قابل قبول باشد!

پاسخ
با بيان چند نكته اميدواريم بتوانيم پاسخي مناسب براي پرسش مطرح شده بيان كنيم.

۱. سه نوع تكليف براي سه گروه وجود دارد.

الف. تكليف براي خدا كه در علم كلام تعبير به وجوب لطف بر خداوند مي‌كنند، زماني كه خداوند حكيم انسان را آفريد لطفش اقتضا مي‌كند كه اسباب هدايت او را نيز با وي همراه كند و از جمله آن اسباب ارسال رسولان و هدايت‌گراني است كه بايد برايشان بفرستد.

ب. تكليفي كه شامل رسول و هادي است؛ به اين معنا كه در مقابل مسئوليت و تكليف نبايد شانه خالي كند.

ج. تكليفي كه شامل مردم است كه پس از دو مرحله پيشين اين مردم هستند كه بايد آنان را به عنوان هادي و رهبر بپذيرند كه در غير اين صورت بايد پذيراي آثار و پيامدهاي ناشي از آن باشند، همچنان‌كه بسياري از پيامبران و امامان به دليل كوتاهي مردم خانه نشين شده و اين مسئوليت از آنان برداشته شد.

در مورد امام عصر (ع) نيز اين مردم هستند كه بايد آمادگي براي ظهور حضرتشان را پيدا كنند و اگر مردم به دليل سرگرمي به دنيا و غفلت يا هر دليل ديگري سرگرم زندگي دنيايشان شدند و از دين و رهبران ديني غافل شدند، مسئوليتش ربطي به رهبر ديني ندارد.

۲. با يك پاسخ نقضي در روشن‌تر شدن موضوع تلاش مي‌كنيم، از كساني اسلام و قرآن را قبول داشته اما با اين وجود، دغدغه اين پرسش را دارند ميپرسيم: موضع‌گيري حضرت خضر (ع) در مقابل كشتار بني اسرائيل توسط فرعونيان چه بوده است؛ و چرا ايشان خود را تنها درگير برخي مسائل جزئي چون خراب كردن يك ديوار و كشتن يك بچه و سوراخ كردن يك كشتي كرده است؟ !
۳. نتيجه اين‌كه به يك معنا غيبت امام زمان (ع)، يعني نقش نداشتن مستقيم و عدم دخالت در امور ظاهري تا اين‌كه مردم خودشان تصميم بگيرند و خودشان عمل كنند تا زماني كه خداوند مصلحت ببيند و آن حضرت را از پرده غيبت آشكار كند.

منبع: اسلام كوئست
211008