معنای ایمان آوردن حضرت علی(ع) چیست

یک پژوهشگر دینی گفت: اگر در تاریخ می‌خوانیم امیرالمؤمنین(ع) در سن 10 سالگی به پیامبر(ص) ایمان آورد، این‌‌ها همه به حسب ظاهر است و بدین معنا نیست که امام علی(ع) مانند سایر افراد مشرک بودند و با آمدن پیامبر(ص) مسلمان و موحد شدند.

کد خبر: ۵۲۵۱۲

يکشنبه - ۱۳ ارديبهشت ۱۳۹۴ / 13 February 1394

عقیق:حجت‌الاسلام اسدالله محمدی‌نیا نویسنده و پژوهشگر دینی درباره ایمان آوردن حضرت علی(ع) گفت: اگر در تاریخ می‌خوانیم حضرت امیر (ع) در سن ده‌ سالگی و اولین مردی است که به پیامبر(ص) ایمان آورد، این‌‌ها همه به حسب ظاهر است، یعنی این خاندان از نسل حضرت ابراهیم(ع) هستند و از حضرت ابراهیم تا عبدالمطلب و عبدالله جد و پدر پیامبر(ص) و ابیطالب پدر حضرت علی(ع) همه موحد و خداپرست بودند، اما ایمان این خاندان بدین معنا نیست که آن‌ها مثل سایرین العیاذ بالله مشرک بودند و با آمدن پیامبر اکرم (ص) مسلمان و موحد شدند.
وی ادامه داد: بلکه بدین معناست که وقتی رسول مکرم اسلام(ص) رسالت و نبوت خویش را اظهار کرد، حضرت علی(ع) اولین مردی بودند که به دفاع و حمایت از او برخاست و ایمان به نبوت ایشان آورد و پیامبری آن حضرت را با آن سن کم و در آن فضای ارعاب و تهدید و خفقان تصدیق کرد و همه تبعات آن را به جان و دل خرید.
این نویسنده و پژوهشگر دینی با بیان اینکه چرا شخصیت حضرت علی(ع) قابل درک نیست، تصریح کرد: ما اعتقاد داریم شخصیت واقعی حضرت علی(ع) را کسی جز پیامبر اکرم(ص) و ائمه اطهار(ع) نمی‌توانند درک کنند و متوجه شوند، زیرا این‌ها مظهر اسما و صفات خداوند هستند؛ همان طوری که خداوند سبحان را ذات و صفاتش برای احدی قابل درک نیست و هر چه ما در عالم می‌بینیم، از افعال و کارهای خداوند است، حضرت علی(ع) که مظهر اسما و صفات الهی است برای بسیاری جز عده خاصی قابل درک و فهم نیست.
حضرت علی(ع) مظهر همه این اسماء الهی است، یعنی تمام این اوصاف در ایشان جمع است و بر همین مبنا است که اگر تمام عالم جمع شوند، نمی‌توانند فضائل حضرت امیر(ع) را بیان کنند
محمدی‌نیا اظهار داشت: به بیان دیگر خداوند هزار اسم و صفت دارد که با هر یک در عالم ظهور و آشکار می‌شود. مثلاً‌ با اسم «یحیی»(حیات دهنده) همه موجودات را زنده می‌کند، با اسم «خالق» همه عالم را می‌آفریند، با اسم «عالِم» بر همه عالم آگاه است و چیزی بر او پنهان نیست و جهان را بر اساس علم و دانش آفریده، با اسم «رزاق» همه عالم را روزی می‌دهد و سایر اسما که این هزار اسم در دعای جوشن کبیر آمده است.
وی یادآور شد: حضرت علی(ع) مظهر همه این اسماء الهی است، یعنی تمام این اوصاف در ایشان جمع است و بر همین مبنا است که اگر تمام عالم جمع شوند، نمی‌توانند فضائل حضرت امیر(ع) را بیان کنند، زیرا این امام همام به اقیانوس بی‌کران اسماء و صفات خداوند متصل هستند.
این استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به کلام امام خمینی(ره) درباره امیرالمؤمنین(ع) گفت: امام خمینی(ره) می‌فرماید: «من درباره شخصت حضرت امیر(ع) چه می‌توانیم بگویم و کی چه می‌تواند بگوید ابعاد مختلفی که این شخصیت بزرگ دارد، به گفت‌وگو و سنجش بشری در نمی‌آید، کسی که انسان کامل است و مظهر جمیع اسماء و صفات حق تعالی است، ابعادش به حسب اسماء حق تعالی باید هزار تا باشد و ما حتی از عهده بیان یکی‌ از آنها نمی‌توانیم برآییم. این شخصیت که جامع تضاد است، امور متضاده در او جمع است، کسی نمی‌تواند در حول و حوش او سخن بگوید».
وی افزود: همچنین در زیارت جامعه کبیره در مورد ائمه اطهار(ع) می‌خوانیم: «السَّلَامُ عَلَى الْأَئِمَّةِ الدُّعَاةِ وَ الْقَادَةِ الْهُدَاةِ، خِیَرَتِهِ وَ حِزْبِهِ وَ عَیْبَةِ عِلْمِهِ»؛ سلام بر ائمه اطهار که مردم را به راه خداوند دعوت می‌کند و جزء حزب خداوند هستند و گنجینه علم حضرت حق تعالی هستند. یا در فراز دیگری می‌خوانیم: «بکُمْ فَتَحَ اللَّهُ وَبِکُمْ یَخْتِمُ وَبِکُمْ یُنَزِّلُ الْغَیْثَ وَبِکُمْ یُمْسِکُ السَّماَّءَ اَنْ تَقَعَ عَلَى الاْرْضِ اِلاّ بِاِذْنِهِ»؛ خداوند به برکت شما آغاز و ختم می‌کند و به واسطه شما باران رحمتش را نازل می‌کند و به فیض وجود شماست که آسمان را نگه می‌دارد از اینکه بر زمین سقوط کند. البته همه این‌ها با اجازه اوست.
محمدی‌نیا خاطرنشان کرد: اگر انسان در انسان در دل باورش شد که حضرت علی (ع) مظهر اسماء و صفات الهی است، آن وقت احادیثی که از پیامبر اکرم(ص) در مورد شخصیت حضرت امیر(ع) آمده است تا حدودی برایش قابل درک و فهم خواهد بود.

منبع:فارس
211008