هر روز با قرآن؛

آیه‌ای که امیرالمؤمنین(ع) هر شب می‌خواند

اهمیت فوق‌العاده آیة الکرسى از این نظر است که مجموعه‏‌اى از صفات ذات و فعل الهی مخصوصاً توحید را در بر گرفته است که هر کدام می‌تواند ناظر به یکى از مسائل تربیتى انسان باشد و به گفته ابوالفتوح رازى هر یک از این صفات، یکى از مذاهب باطله را نفى می‌کند.

کد خبر: ۵۱۸۲۳

پنجشنبه - ۰۳ ارديبهشت ۱۳۹۴ / 03 February 1394

عقیق:در راستای بهره‌گیری بیشتر و بهتر از مفاهیم قرآن کریم و ترویج آموزه‌های بلند قرآن و عترت، کانون نبأ روزانه یادداشتی با محوریت یکی از آیات قرآن به همراه شرح مختصری از معارف آیه و روایات منتشر می‌کنیم. موضوع آیه امروز صفات الهی با محوریت آیة الکرسی است.
«اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَ لاَ یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَ الأَرْضَ وَ لاَ یَۆُودُهُ حِفْظُهُمَا وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ»
ترجمه: «خداى یکتاست که جز او معبودى نیست، زنده قائم به ذات و برپا دارنده توانا و دائم (جهان هستى) است، هیچ گاه او را خواب سبک و سنگین فرا نمى‏گیرد، آنچه در آسمان‏ها و آنچه در این زمین است (علاوه بر خود آنها) از آن اوست (به ملاک آنکه آفرینش و حفظ و تدبیر و فانى کردن همه در تحت اراده اوست).
کیست آنکه جز به اذن او در محضرش وساطت کند (وساطت تکوینى در میان اسباب و مسببات در این جهان، و شفاعت ارادى در سقوط کیفر اعمال و فزونى پاداش در جهان دیگر)؟! آنچه را در جلو روى مردم و آنچه را در پشت سر آنهاست (حوادث آینده و گذشته جهان را) مى‏داند و آنها به چیزى از علم او احاطه ندارند جز به آنچه او بخواهد. کرسى (سلطه و ربوبیت) او آسمان‏ها و زمین را فرا گرفته و نگهدارى آنها بر او سنگینى و خستگى ندارد، و او والا و بزرگ است».
علم و قدرت الهی مطلق و نامحدود است. حیات خداوند نیز به معنای برخورداری ذات وی از علم و قدرت ذاتی است؛ نه رشد و نمو. هم چنین صفت «قیوم » در بر دارنده اوصاف فعل الهی است. مراد از اوصاف فعل، آن دسته از صفات خداوند است که از نیاز موجودات هستی به وی خبر می‌دهد؛ نظیر رازقیت، خالقیت و ... .

بحث روایی
در تفسیر عیاشى از امام صادق(ع) روایت آورده که فرمود: ابو ذر به رسول خدا (ص) عرض کرد: یا رسول اللَّه، مهم‏ترین و پر فضیلت‏ترین آیه‏اى که بر تو نازل شده کدام است؟ فرمود: آیت الکرسى، و آسمانهاى هفتگانه در مقابل کرسى، در مقام مقایسه بیش از حلقه‏اى نیست که در سرزمینى افتاده باشد، آن گاه فرمود: و برترى عرش بر کرسى مانند برترى بیابانى است بر همان حلقه‏اى که در گوشه‏اى از آن افتاده است. «1»
مؤلف: صدر این روایت را سیوطى در الدر المنثور از ابن راهویه و او در کتاب مسند خود از عوف بن مالک از ابى ذر نقل کرده، و احمد و ابن الفریس و حاکم (وى حدیث را صحیح دانسته) و بیهقى (در کتاب شعب الایمان) همگى از ابى ذر روایت کرده‏اند.
و در الدر المنثور است که احمد و طبرانى از ابى امامه روایت کرده‏اند که گفت: به رسول خدا (ص) عرض کردم: یا رسول اللَّه کدام یک از آیات که بر تو نازل شده عظیم‌‏تر است؟

منبع:ایکنا