فرار شیخ حسین زاهد از حب دنیا!

آدمی چون ذاتا خوشی و لذت را دوست دارد اگر اعتقاد به معاد و آخرت نداشته باشد ومرگ را فنا و انتهای دنیا بداند، حب دنیا در دلش روز افزون می شود و منجر به دوری از خدا و فرار از آخرت می گردد.

کد خبر: ۵۱۶۷۵

سه‌شنبه - ۰۱ ارديبهشت ۱۳۹۴ / 01 February 1394

عقیق: خداوند متعال در قران کریم دنیا را اینگونه توصیف می کند: اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِينَةٌ وَتَفَاخُرٌ بَيْنَكُمْ حدید/20
بدانيد كه زندگى دنيا، در حقيقت، بازیچه، سرگرمى، زینت و فخرفروشىِ شما به يكديگر است.
حکایت؛
مرحوم شیخ محمد حسین زاهد (رحمه الله علیه) فرمود: زمان قدیم در مدرسه محمدیه درس می خواندم، امکانات زیادی وجود نداشت و در حد طلبگی بود، آن زمان بیشتر خانه های اشرافی برق داشتند و خیلی ها از نعمت روشنایی برق محروم بودند، ما هم از چراغ نفتی استفاده می کردیم، گاهی پیش می آمد که پول خرید نفت برای چراغ را هم نداشتیم.
شب های جمعه که می شد، اعیان و اشراف شهر به مدرسه می آمدند و طلبه ها را می بردند و مجلس روضه ای بر پا می کردند و شام می دادند تا  اموالشان برکت پیدا کند ، ثوابی به اعمالشان اضافه شود و خیراتی هم برای اموات کرده باشند.
یک بار که به مجلسشان رفتم، دیدم دستشویی آنها هم برق دارد، با خود گفتم ببین اینها توالتشان هم برق دارد، آن وقت ما پنج شاهی نداریم نفت بخریم و چراغ روشن کنیم تا مطالعه نماییم؛ بعد یک دفعه به خودم آمدم، قدری فکر کردم و  گفتم  حسین این حرفها چیست که میزنی؟ خدا را شکر کن؛ برو مسجد جامع درس بخوان، عبادت کن و به خاطر این فکر که به سرم زد با خود عهد کردم که دیگر هیچ جائی نروم تا حب دنیا در دلم قرار نگیرد.1
دیدی آخر حب دنیا دست و پایم را گرفت          رفته رفته دل ربود از من  خدایم را گرفت2

پی نوشت ها:
1.سایت نگارخانه اهل بیت
2.یاسر مسافر
منبع:حوزه
211008