مجلس روضه ای که می تواند الگو باشد

مجلس روضه‌خوانی با قدمت 250ساله/ ورود آقایان ممنوع!/ سیزده بدر هم روضه تعطیل نیست

هر پنجشنبه صبح در مکانی در مشهد مراسم عزاداری برگزار می‌شود که قدمت آن به 250سال قبل بر می‌گردد!

کد خبر: ۵۱۲۸۸

پنجشنبه - ۲۷ فروردين ۱۳۹۴ / 27 January 1394

عقیق: روضه خانواده حسینیه ابن‌الرضا بر می‌گردد به ٢٥٠سال قبل؛ این را می‌توان از منبری که زمان شروع این روضه روی آن حک شده است، فهمید. این روضه و مجلس از همان ابتدا توسط خانم‌ها اداره شده است و هیچ مردی اجازه ورود ندارد.

«در حال حاضر راحله سادات راهنمای‌شریعت ششمین نسلی است که عهده‌دار روضه‌است.» گفتگویی با این بانو انجام شده است؛

چه شد که این روضه به دست شما رسید و متولی اصلی این مجلس هستید؟

از وقتی که من عروس خانواده ابن‌الرضا بودم. این روضه در خانه مادرشوهرم که همسر«محمد ابن‌الرضا» یکی از خدام قدیمی و معروف مشهد بودند، برگزار می‌شد. من هم در خانواده‌ای مذهبی به دنیا آمدم. پدرم هر هفته مراسم دعا در خانه داشتند. به خاطر علاقه‌ام به روضه، هر پنج‌شنبه در کنار مادرشوهرم بودم. بعد از فوت ایشان طی وصیتی که خودشان کردند راه را من ادامه دادم.

چند سال روضه دست مادرشوهرتان می‌چرخید؟

نزدیک به چهل‌وشش سال دست ایشان بود. هم اکنون ٢٣سال است که دست من است.

درست است که این جلسه یک‌بار هم تعطیل نشده است؟

بله. مثلا همین امسال پنج شنبه سیزده‌بدر بود. ما در سفر بودیم اما باز هم هرجور بود خودمان را رساندیم و روضه را برگزار کردیم.

مگر کسی هم در سیزده بدر به روضه می‌آید؟!

بله. می‌بینید که اینجا همیشه شلوغ است. حتی سردر حسینیه ما اسمی هم وجود ندارد اما خود مردم این مکان را به نام فامیل ما، ابن‌الرضا می‌نامند.

این مکان از ابتدا حسینیه بوده است؟

خیر. اینجا حدود ٢٠سال منزل شخصی‌مان بود، اما به خاطر مراسم، مردم نام حسینیه را رویش گذاشتند. شوهرم هم به همین واسطه خانه را تخلیه کرد و خودمان به جای دیگری رفتیم و کامل اینجا وقف مراسم شد.

شنیدیم شما تمام وسایل خانه‌تان را هم باقی گذاشتید و هیچ چیزی همراه خودتان نبردید؟

بله. تا جایی که توانستیم وسایل را برای حسینیه باقی گذاشتیم. همه چیز برای ائمه(ع) است.

ما در سطح شهر مکان‌های این‌چنینی زیاد داریم، اما چرا خانم‌ها از حسینیه ابن‌الرضا تا این حد استقبال می‌کنند؟

همین طور که می بینید افراد زیادی از سطح شهر به اینجا می‌آیند. از قاسم آباد گرفته تا طلاب و کلاهدوز. من هیچ‌کدامشان را نمی‌شناسم، اما خودشان می‌آیند. در این مکان کسی دعوت نمی‌شود، مردم خودشان صاحب‌خانه هستند. پذیرایی می‌کنند و پذیرایی می‌شوند.

علت استقبال بیش‌ازحد از این روضه و مجلس چیست؟

بهتر است از خودشان بپرسید. در این مکان معجزات و حاجت زیاد گرفته شده، هرکسی آمده با دست پر برگشته است. نمونه‌هایی از شفایافتگان و کسانی که با حال بدی نسخه به دست وارد این محفل شده‌اند و با پای خود بیرون رفته‌اند، زیاد است. البته باید بگویم این روضه متعلق به ائمه(ع) است و خانواده ابن‌الرضا تنها در آن نقش واسطه را دارند.

آیا مراسم ویژه‌ای در این مکان وجود دارد؟

ما اینجا خواندن حدیث کسا و زیارت عاشورا را حتما داریم. سخنرانی توسط اساتید و مداحی توسط بانوان پیشکسوت انجام می‌شود. کلاس‌هایی هم برگزار می‌شود که بیشتر به آموزش زندگی صحیح می‌پردازد.

بعد از خودتان فکر می‌کنید که چه کسی این مجلس را ادامه دهد؟

این سوالی است که خیلی ها از من می‌پرسند و هنوز هم کسی را برایش پیدا نکردم.

خب نمی توانید بگویید بالاخره دختر یا پسر را انتخاب می‌کنید؟

راستش هنوز هم هیچ تصمیمی نگرفتم .تا ببینیم خدا چه می خواهد.این ما نیستیم که روضه را می چرخانیم گردانندگان اصلی خودشان انتخاب خواهند کرد.

در مورد تاریخچه روضه شما حرف‌وحدیث و گمانه‌زنی زیاد است، خودتان دقیقش را بفرمایید؟

حقیقتا از آنجایی که این روضه به صورت شخصی در خاندان ابن‌الرضا می‌چرخد دوست ندارم طوری صحبت کنم که حالت تبلیغ وجود داشته باشد. همان‌طور که می‌بینید فقط آیه‌ای از قرآن سردر مکانمان نوشته شده است.

تبلیغ دین که بد نیست، اتفاقا سفارش شده است؟

درست است ما خودمان هم بر همین امید داریم که صاحب این روضه و مجلس کسی دیگر است. قدمت این روضه را همین منبر نشان می‌دهد که نسل‌درنسل در خانواده ما چرخیده است. حتی این طور که از مادرشوهرم که ایشان هم از مادرشان نقل کرده‌اند، شنیده‌ام در زمان رضاخان یک مدتی بوده که جلوی تمام روضه‌ها گرفته شده است، اما این مجلس برگزار می‌شده است. خانم‌ها از روی پشت‌بام به روضه رفت‌وآمد داشتند. حتی یک‌بار هم که شهربانی آن وقت خبردار می‌شود برای دستگیری زن‌ها به خانه می‌ریزد.

شلوغی و جمعیت روضه شما همیشه همین‌قدر است؟

از زمانی که من یادم هست، حتی جمعیت تا روی ایوان‌ها هم می‌نشستند. ما در شب‌های به‌خصوص احیا تا جلوی کوچه را هم فرش پهن می‌کنیم. اینجا دیگر جای سوزن‌اندازی نیست. این هم از لطف خود ائمه(ع) است.