نجوای شبانه/خدا منتظر لبیک ماست!

کد خبر: ۵۱۱۳

جمعه - ۲۰ بهمن ۱۳۹۱ / 20 November 1391

عقیق/زینب علی اشرفی:

عشق، وقتی راه‌بر می‌شود

وقتی زمام عقل و اختیار را به دست‌ می‌گیرد

به دست خود به آن، طعام  و شراب می‌نوشاند ...

کیمیای مس وجودش را در گرمای خود می‌گدازد تا زر شود ...

آری، عشق معجزه می‌کند ... آن‌گونه که پای چوبین عقل از رفتن باز می‌ماند

تحولی عمیق در وجود مان پدید می‌آورد  و همه ناخالصی‌ها را در آتش خود می‌سوزاند ...

خالص می‌کند ... خالص خالص ...

دلم جواب بلی می‌دهد صلای تو را

صلا بزن که به جان می‌خرم بلای تو را ...

آری، عشق وقتی معجزه می‌کند

که دریافته باشیم ...  که:

إلَهی ... مَا أطیَبَ طَعمَ حُبّکَ و مَا أعذَبَ قُربِکَ فَأَعِذنَا مِن طَردِکَ وَ أبعَادِکَ(1)

خدای من!‌چقدر پاک و شیرین است طعم محبت تو  و من تا به حال نچشیده بودم ...

و چه گواراست شراب قرب و انس تو و من ننوشیده بودم ...

دیگر دوری بس است! مرا به دامان مهر خود پناه ده ...

و تو ای عزیز!

اینک خدا منتظر لبیک من و توست ... همین الان!

1ـ مناجات العارفین