4عمل که موجب کوتاهی عمر می شود!

بنا به روایات رسیده از ائمه اطهار (ع) هر عملی آثار دنیوی، و اخروی منحصر به فرد خود را به همراه دارد چنانکه انجام گناه و معصیت، ترک صله رحم، زنا و بی احترامی به والدین موجبات کوتاهی عمر را به همراه دارد.

کد خبر: ۴۹۷۱۰

سه‌شنبه - ۲۶ اسفند ۱۳۹۳ / 26 December 1393

عقیق: گناه و معصیت
گناه از جمله عواملی است که موجب کوتاه شدن عمر انسان می گردد و از این رو امام صادق (عَلیه السَلام) بیان داشته اند: کسانی که بر اثر گناه می میرند، بیش از کسانی می باشند که با مرگ طبیعی از دنیا می روند و کسانی که به سبب نیکوکاری زندگی می کنند، بیش از کسانی هستند که با عمر طبیعی زندگی می کنند.

ترک صله رحم
صله رحم مسأله بسیار مهمی می باشد که در مکتب مقدس اسلام نسبت به آن سفارش فراوانی شده است و متعاقباً ترک آن ثمرات سویی به همراه دارد چنانچه حضرت محمد (صَلى الله عَليه وَ آله) فرموده اند: فردی صله رحم را به جا می آورد در حالی که از عمرش سه سال بیشتر باقی نمانده است ولی خداوند متعال بخاطر همان صله رحم، عمر سه ساله او را سی ساله می کند و کسی قطع صله رحم می کند در حالی که از عمرش سی سال باقی مانده است اما خداوند به خاطر قطع رحم، آن عمرِ سی ساله را تبدیل به سه سال می کند.

زنا
سومین عامل کوتاهی عمر، گناه زنا می باشد، چنانکه امام صادق (عَلیه السَلام) از پدر بزرگوارشان امام باقر (عَلیه السَلام) نقل می فرمایند: برای زناکار شش کیفر وجود دارد؛ سه در دنیا و سه در آخرت: 1- آبروی انسان را می برد. 2- روزی را کم می کند. 3- سبب مرگ زودرس می شود. 4- خشم خداوند را در پی دارد. 5- حساب رسی زناکار سخت است. 6- خلود در آتش جهنم را در پی دارد. همچنین امیرالمؤمنین علی (عَلیه السَلام) فرموده اند: إذا ظَهَرَ الزَّنا مِن بَعدِی ظَهَرَت مَوتُ الفُجأَةِ؛ هر گاه پس از من زنا زیاد شود، مرگ های ناگهانی نیز فراوان می گردد.

بی احترامی به والدین
از گناهانی که سبب مرگ زودرس و ناگهانی می گردد، بی احترامی به والدین می باشد چنانکه در این باره امام باقر (عَلیه السَلام) در کلامی گرانسنگ بیان داشته اند: صدقه ی پنهانی خشم خداوند را فرو می نشاند و احسان به والدین و صله رحم، عمر را طولانی می سازد، که بی شک بر اساس گفتار امام باقر (ع) عدم رعایت احترام نسبت به والدین کوتاهی عمر و مرگ ناگهانی را به دنبال خواهد داشت.

پی نوشت ها:
1-طوسی، امالی، ج 1: 311.
2-علامه مجلسی، بحارالانوار، ج 74: 82، 99؛ ج 79: 23.
3-کلینی، فروع کافی، ج 5: 541.
*صمدی، آثار گناه در زندگی و راه جبران: 113، 114، 117، 118.
منبع:قدس
211008