7 سلام که باید برای اهل قبور خوانده شود!

يكى از عقايد محكم و استوار الهيون كه آن‏ ها را از ماديون متمايز مى‏ سازد، اعتقاد به حيات جاودان پس از مرگ و بقاى روح پس از فناى جسم مى‏ باشد و بر اساس اين اعتقاد، جسم و بدن افراد از بين مى‏ رود ولى در عالم برزخ، روح و نفس آدمى در قالبى ديگر و بسيار لطيف ‏تر زنده خواهد ماند.

کد خبر: ۴۷۸۹۸

جمعه - ۱۶ بهمن ۱۳۹۴ / 16 November 1394

عقیق: بنا به روایات رسیده از ائمه اطهار (ع) در هنگام زیارت قبور مومنین می توان با بیان سلام هایی که وارد شده است موجبات آمرزش آنان را فراهم آورد.
اول: از حضرت امیرالمؤمنین (ع) روایت شده که در زیارت اهل قبور بگویید:
بَسمَ الله الرَحمن الرَحیم
السَّلامُ عَلَى أَهْلِ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ مِنْ أَهْلِ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ يَا أَهْلَ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ بِحَقِّ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ كَيْفَ وَجَدْتُمْ قَوْلَ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ مِنْ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ يَا لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ بِحَقِّ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ اغْفِرْ لِمَنْ قَالَ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَ احْشُرْنَا فِي زُمْرَةِ مَنْ قَالَ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَلِيٌّ وَلِيُّ اللَّهِ.
در بحارالانوار روایت شده است که امیرمؤمنان (ع) فرمودند: شنیدم از حضرت رسول (ص) بین داشتند هر که این دعا را بخواند، حق تعالی ثواب پنجاه سال عبادت را به او عطا می فرماید و گناهان پنجاه ساله ی او را و پدر و مادر او را بیامرزد؛ و در خبر دیگر از رسول (ص) روایت شده که هر که در قبرستان بگوید: لا الهَ اِلاّ اللهُ وَحدَهُ لا شَریکَ لَهُ لَهُ المُلکَ وَ لَهُ الحَمدُ وَ هُوَ عَلی کُلِّ شَیٍ قَدیرٌ، روشن فرماید خدا کل آن قبور را و بیامرزد گوینده این کلمه را و بنویسد برای او هزار هزار حسنه و بیامرزد از او هزار هزار گناه و بلند کند برای او در بهشت هزار هزار درجه.
دوم: از حضرت صادق (ع) روایت شده است که در قبرستان به این نحو سلام نمایید:
السَّلامُ عَلَی القُبُورِ؛ السَّلامُ عَلی مَن کانَ فیها مِنَ المُسلِمینَ وَ المُؤمِنینَ، أَنتُم لَنا فَرطٌ وَ نَحنُ لَکُم تَبَعٌ وَ اِنّا بِکُم لاحِقُونَ، وَ اِنّا لِله وِ اِنّا الَیه راجِعُونَ؛ یا أَهلَ القُبُور بَعدَ سکنی القُصُور یا أَهل القُبُور، بَعدَ النَّعمَة وَ السُّرُور، صِرتُم الَی القُبُور یا أَهل القُبُور کَیفَ وَجدتُم طَعمَ المَوت.
آن گاه بگوید وَیلٌ لِمَن صارَ الَی النّار، در حالتی که اشک چشم او جاری شود.
سوم: در حدیث دیگر از آن جناب روایت شده که به این نحو سلام بر اهل قبور بکنید:
السَّلامُ عَلَى أَهْلِ الدِّيَارِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُسْلِمِينَ أَنْتُمْ لَنَا فَرَطٌ وَ نَحْنُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لاحِقُونَ؛ سلام بر اهل‏ ديار از مؤمنان و مسلمانان،شما پيشروان ما بوديد و ما هم انشاء اللّه به شما ملحق مى‏شويم.
چهارم: در حدیث دیگر فرموده اند که به این نحو زیارت کنید چون نظر شما به قبرستان بیفتد: السَّلامُ عَلـَیکـُم یا اهلَ المـَقابـِر مِنَ المُومـِنینَ وَ المُؤمـِناتِ انـتـُم لـَنا سـَلـَفٌ وَ نـَحنُ لـَکـُـم تـَبَعٌ وَ نَحنُ عَلی آثارکـُم واردُونَ نـَسئـَلُ اللهَ الصَّـلوة َعَـلی مُحَمَّـدٍ وَ آل مُحَمَّد وَ المَغفِرَة لَنا وَ لَکُم.
پنجم: در حدیث دیگر روایت شده که حضرت رسول (ص) هر غروب پنجشنبه با جماعتی از اصحاب خود به قبرستان بقیع تشریف می بردند و سه مرتبه می فرمودند:
السَّلامُ عَلَى أَهْلِ الدِّيَارِ و سه مرتبه می فرمودند: رَحِمَکُمُ الله.
ششم: از حضرت امام صادق (ع) منقولست که حضرت امیرالمؤمنین (ع) با اصحاب خود وارد قبرستانی شدند پس ندا فرمود:
یا أَهلَ التُّربَة وَ یا أَهل الغُربِةِ وَ یا أَهلَ الخَمُودِ وَ یا أَهلَ الهَمُود.
آنگاه فرمودند اما خبرهایی که نزد ما است که اموال شما را قسمت کردند و زنان شما را به نکاح درآوردند و در خانه های شما سکنی نمودند پس خبری که نزد شما هست چه چیز است؟
آنگاه رو به سوی اصحاب خود کرده و فرمودند: آگاه باشید سوگند بخدا که اگر اذن داده می شدند در سخن گفتن هر آینه می گفتند که هیچ توشه ای مانند تقوی و پرهیزگاری نیست.
هفتم: از حضرت امام حسین (ع) روایت شده که هر کس داخل قبرستان شود پس بگوید: اللَّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ الْأَرْوَاحِ الْفَانِيَةِ وَ الْأَجْسَادِ الْبَالِيَةِ وَ الْعِظَامِ النَّخِرَةِ الَّتِي خَرَجَتْ مِنَ الدُّنْيَا وَ هِيَ بِكَ مُؤْمِنَةٌ أَدْخِلْ عَلَيْهِمْ رَوْحا مِنْكَ وَ سَلاما مِنِّي؛ (اى پروردگار اين ارواح فناپذير و پيكرهاى پوسيده و استخوان هاى خاكستر شده ‏اى كه از دنيا خارج شدند،درحالى‏ كه مؤمن به تو بودند،نسيم رحمتى‏ از جانب خود و سلامى از من بر آنان وارد كن)؛ بنویسد خداوند از برای او حسنات به عدد تمام خلایق از زمان حضرت آدم (ع) تا قیام قیامت.

پی نوشت ها:
1-علامه مجلسی، بحارالانوار، ج1-2: 296، 297، 298، 299، 301.
2-بیگم آزرمی، مردگان از ما چه می خواهند: 146-149.
منبع:قدس
211008