وعده بهتری که خدا به اهل بهشت می‌دهد

آن‏گاه، خداى جبّار بر آنان مى‎‏نگرد مى‌‏گويد: اى دوستانم و اهل طاعتم و ساكنان بهشتم در جوار من، هان! شما را از چيزى با خبر كنم كه از آنچه كه در آنيد بهتر است؟

کد خبر: ۴۷۷۳۱

پنجشنبه - ۳۰ بهمن ۱۳۹۳ / 30 November 1393

عقیق:-امام سجّاد(ع) فرمودند:
چون بهشتيان به بهشت درآيند و دوست خدا به بهشت‏ها و مسكن‏هاى خود درآيد ... آن‏گاه، خداى جبّار بر آنان مى‎‏نگرد و به آنان مى‌‏گويد: اى دوستانم و اهل طاعتم و ساكنان بهشتم در جوار من، هان! شما را از چيزى با خبر كنم كه از آنچه كه در آنيد بهتر است؟.
پس آنان مى‌‏گويند: پروردگارا! چه چيز از آنچه ما در آنيم، بهتر است، حال آن‏كه ما در جايى هستيم كه هرچه جان‏هايمان از نعمت‏ها بخواهد و چشمانتان لذّت ببرد، در جوار خداى كريم، فراهم است؟

خداوند پرسش خود را تكرار مى‏‌كند و آنان مى‏‌گويند: آرى، به ما بهتر از آنچه در آن هستيم را بنما .
پس خداوند ـ تبارك و تعالى ـ مى‏‎گويد: خشنودى‏‌ام از شما و دوستى‏‌ام نسبت به شما، بهتر و بزرگ‏تر از چيزى است كه در آنيد.
پس مى‏‎گويند: پروردگارا! آرى، خشنودى‏‌ات از ما و دوستى‏‌ات نسبت به ما براى ما بهتر و شيرين‏تر است.
آن‏گاه، امام سجّاد عليه‏‌السلام اين آيه را تلاوت فرمود:
«خداوند به مردان و زنان مؤمن، باغ‏هايى وعده داده است كه از زير آن، نهرها جارى است كه در آن، جاودانه خواهند بود و سراهايى پاكيزه در بهشت‏هايى جاودان، و خشنودى خدا بزرگ‏تر است. اين ، همان رستگارى بزرگ است».

متن حدیث:

تفسير العيّاشي عن ثُوير عن الإمام زين العابدين عليه‌‏السلام:
إذا صارَ أهلُ الجَنَّةِ فِي الجَنَّةِ ، ودَخَلَ وَلِيُّ اللّه‏ِ إلى جَنّاتِهِ ومَساكِنِهِ ... ثُمَّ إنَّ الجَبّارَ يُشرِفُ عَلَيهِم فَيَقولُ لَهُم : أولِيائي وأهلَ طاعَتي وسُكّانَ جَنَّتي في جِواري ، ألا هَل اُنَبِّئُكُم بِخَيرٍ مِمّا أنتُم فيهِ ؟ فَيَقولونَ:
رَبَّنا وأيُّ شَيءٍ خَيرٌ مِمّا نَحنُ فيهِ! [نَحنُ] فيمَا اشتَهَت أنفُسُنا ولَذَّت أعيُنُنا مِنَ النِّعَمِ ، في جِوارِ الكَريمِ.
قالَ: فَيَعودُ عَلَيهِمُ القَولَ ، فَيَقولونَ : رَبَّنا نَعَم ، فَأتِنا بِخَيرٍ مِمّا نَحنُ فيهِ . فَيَقولُ لَهُم تَباركَ وتَعالى : رِضايَ عَنكُم ومَحَبَّتي لَكُم خَيرٌ وأعظَمُ مِمّا أنتُم فيهِ .
قالَ : فَيَقولونَ : نَعَم يا رَبَّنا ، رِضاكَ عَنّا ومَحَبَّتُكَ لَنا خَيرٌ لَنا وأطيَبُ لِأَنفُسِنا .
ثُمَّ قَرَأَ عَلِيُّ بنُ الحُسَينِ عليه‏السلام هذِهِ الآيَةَ: «وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَـتِ جَنَّـتٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا الأَْنْهَـرُ خَــلِدِينَ فِيهَا وَمَسَـكِنَ طَيِّبَةً فِى جَنَّـتِ عَدْنٍ وَرِضْوَ نٌ مِّنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذَ لِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ »

پی نوشت:
«التوبة: 72 - تفسير العيّاشي 2 / 96 عن ثوير - بحار الأنوار : 8 / 140
منبع:مشرق
211008