چرایی گناه کردن در بیان امام صادق(ع)

پول دوستی. این موجب می‏شود که نه حرام سرش بشود نه حلال. لذا موجب عصیان می شود.

کد خبر: ۴۷۶۶۱

جمعه - ۰۱ اسفند ۱۳۹۳ / 01 December 1393

عقیق: روایت از امام صادق(ع) منقول است که حضرت فرمودند: سرآمد اموری که موجب می‏شود انسان از فرمان الهی سرپیچی کند و نسبت به خداوند ‌گناه و عصیان کند، شش مورد است. یعنی این شش مورد سرآمد هستند؛ نه این که موارد دیگر موجبِ گناه نمی‌شود. اینها غالبا سرآمد هستند. گناهانی که از انسان سر می‏زند، ‌منشأش غالبا یکی از اینها است.
رُوِیَ عَنِ الصادِقِ (ع) قَالَ:إِن أَولَ مَا عُصِیَ اللهُ بِهِ سِتحُب الدنیَا وَ حُب الرئَاسَةِ وَ حُب الطعَامِ وَ حُب النسَاءِ وَ حُب النومِ وَ حُب الراحَةِ.
اول: حب الدنیا؛ پول دوستی. این موجب می‏شود که نه حرام سرش بشود نه حلال. لذا موجب عصیان می شود. دو نوع گناه داریم که یکی از آنها ترک واجب است؛ خودِ ترک واجب هم گناه است. پول دوستی منشأ گناه می‏شود.
دوم: حب' الرئاسة؛ جاه طلبی، ‌ریاست طلبی. این هم منشأ گناهان و معاصی دیگر می‏شود.
سوم:حب' الطعام؛ «ابن البطن»، یعنی کسانی که به اسارت شکم می‏روند. این هم منشأ گناهان بعدی می‏شود.
چهارم: حب' النساء؛ منظور «ابن الفرج» است. مراد از حب' النساء شهوت جنسی است.
از آن طرف، حب' الطعام‌ به تعبیر ما شهوت بطنی و شکم پرستی است، از این طرف هم شهوت جنسی را مطرح می‏فرماید که از این دو تعبیر می‏شود به «ابن البطن و الفرج». اینها اسیرند و به اسارت شکم و شهوت جنسی‏شان درآمده‌اند. این منشأ می‏شود برای گناه.
پنجم: حب النوم؛‌ یعنی کسانی که خیلی مقیدند به خوابیدن. اینها هم به معصیت می‏افتند. یک سنخ معاصی هست که ‌منشأش حب نوم و خواب است. صبح نماز صبحش قضا می‏شود، برای چه؟ چون می‌خواهد بخوابد.
ششم: حب الراحة راحت طلبی

پی نوشت:
بحارالانوار، ج70 ، ص 60
منبع:جام
211008