بهشت در گروی این دو شرط است!

ورود به بهشت شروطی دارد که تنها انسان با رعایت و عمل به آنها می تواند به این موطن حقیقی خود باز گردد.

کد خبر: ۴۷۱۶۳

دوشنبه - ۲۰ بهمن ۱۳۹۳ / 20 November 1393

عقیق:ورود به بهشت به عنوان منزلگاه حقیقی که خداوند برای اشرف مخلوقات خویش در نظر گرفته ممکن نمی شود مگر با رعایت اموری که روایات معصومین (ع) آنها را تصریح کرده است.
امام زین العابدین (ع) می فرمایند: «بدانيد كه هر كس مشتاق بهشت باشد، به سوى خوبي ها مى شتابد و از خواهش هاى نفس كناره مى گيرد و هر كه از آتش بترسد، از گناهان خود، به درگاه خداوند، زود توبه مى بَرَد و از حرام هاى الهى باز مى گردد.»
امیرمومنان علی (ع) می فرمایند: «هر كس جانش را به غير از بهشت بفروشد، به مصيبت سختى گرفتار آمده است.»
رسول گرامی اسلامی (ص) می فرمایند: « جمله «لا إله إلاّ اللّه » نزد خداوند عزّ و جلّ بزرگ و گرامى است. هر كس از روى اخلاص آن را بگويد، مستوجب بهشت مى شود و هر كس به دروغ آن را بر زبان آورد، مال و جانش در امان است، اما سرانجامش آتش است.»
همان حضرت (ص) درباره شروط ورود به بهشت می فرمایند: «امت من بيشتر به سبب دو چيز وارد بهشت مى شوند: خداپروايى و خوش خويى.»
همچنین، ایشان فرموده اند: «سه چيز است كه هر كس با آنها خداوند عزّ و جلّ را ديدار كند از هر درى كه بخواهد وارد بهشت مى شود: كسى كه خوشخو باشد و در آشكار و نهان از خدا بترسد، و بحث و ستيزه را رها كند اگر چه حق با او باشد.»
امام باقر (ع) نیز در باب شروط ورود به بهشت می فرمایند: «چهار چيز است كه هر كس داشته باشد، خداوند در بهشت براى او خانه اى مى سازد: هر كس يتيم را پناه دهد، به ناتوان رحم كند، با پدر و مادرش مهربان باشد و با خدمتكارش نرمى كند.»
امام صادق (ع) نیز در تصریح شروط ورود به بهشت فرموده اند: «سه كار است كه هر كس يكى از آنها را انجام دهد خداوند بهشت را بر او واجب مى گرداند: انفاق كردن در تنگدستى، خوشرويى با همه عالَم، و انصاف داشتن.»

پی نوشت ها:
غررالحکم
ثواب الاعمال
کافی
منبع:قدس
211008