تمسک به گوهرِ وحدت در پناهِ نبی رحمت

بی تردید شرایط و جغرافیای سیاسی – اجتماعی امروز جهان اسلام به گونه ای است که سخن از وحدت و یکدلی در تقابل با دشمنانی که با اساس این دین و آیین ، سرِ ناسازگاری دارند، امری بدیهی است.

کد خبر: ۴۵۱۱۳

جمعه - ۱۹ دی ۱۳۹۳ / 19 October 1393

عقیق: نوع و گوناگونی بسیاری از توطئه های دشمنان اسلام علیه این دینِ آسمانی و رهروان واقعی آن در طول تاریخ به ویژه در یکی دو قرن اخیر که قطب استکبار چهره تازه خود را رو کرده،‌ به روشنی ثابت کرده که یگانه راه مقابله با این قِسم توطئه های نرم و سخت ، تنها و تنها تمسک به گوهر وحدت اسلامی در پرتو اعتقاد راسخ به قرآن کریم،‌پیامبر رحمت و عترت طاهرین(ع) است و بس.

جُز این اگر بود بزرگان و مصلحانِ بیدار جهان اسلام تا به این حد بر لزوم وحدت و پرهیز از تفرقه و چنددستگی میان مسلمین تاکید نمی کردند.

در این میان بی شک ایام میلاد سراسر نور نبی رحمت و مهربانی حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی(ع) و هفته وحدت ،بهترین و مغتنم ترین فرصت است برای تبیین و تاکید مجدد بر این اصل بسیار کلیدی و اساسی.

اساساً پیامبر اکرم (ص) جزو محورهای اصلی چنین وحدتی است، چه آن که ازمنظرآن یگانه همه دوران ها ، عزّت و اقتدار همه جانبه مسلمین تنها در سایه هوشیاری ، وحدت و همبستگي آنان در برابر دشمن مشتركشان تحقق یافتنی است.

رسولِ عشق و مهربانی، حضرت خیرالانام(ص) وحدت را از راهبرد هاي بنيادين اقتدار امت اسلامي درتمام زمان ها ومكان ها دانسته و براي برپایي وتحقق آن، تلاش هاي فراواني نمودند به گونه اي كه به یقین اقتدار و عزت جامعه نوپاي اسلامي در عصر رسالت، برآيندِ وحدت و راهكارهاي ارائه شده ازسوي ایشان ‌بوده است.

حفظ انسجام و یکپارچگی مسلمانان، جدا از این که در آیات و روایات مورد تاکید فراوان واقع شده ، امر پسندیده ای است که مورد پذیرش تمام عقلای عالم نیز قرار گرفته، به گونه ای که هر انسانی که از نعمت خرد و اندیشه برخوردار باشد، اتحاد، همدلی، یکپارچگی و همزیستی مسالمت آمیز را می ستاید و صدالبته تفرقه، اختلاف و جدایی را مذمت و نکوهش می کند.

در شرایطی که سران نظام سلطه و کفر و نفاق، به منظور رخنه در صفوف مسلمین و شکست آنان و نیز سیطره یافتن بر منافع مادی و معنوی کشورهای اسلامی، از هر ابزاری برای ایجاد تفرقه و دامن زدن به اختلافات بهره می برند و به خصوص در سال های اخیر ، شگردهای نوین اختلاف افکنی همچون به راه انداختن جنگ های فرقه ای و مذهبی، حمایت از گروه های افراطی و متعصب و... را در دستور کار خود قرار داده اند، حفظ و تقویت وحدت ، الزامی عقلانی و شرعی است و به همان نسبت ترویج و نهادینه سازی گفتمان وحدت از سوی نخبگان دنیای اسلام ، کاملاً ضروری.

این مهم به ویژه در شرایط کنونی که گروه های تروریستی و تکفیری در گوشه گوشه ی جغرافیای اسلامی رشد یافته و با فعالیت ضدبشری خود ، موجب وهن و خدشه به اساس اسلام و قرآن شده اند و بی شرمانه ترین جنایت ها را مرتکب می شوند،‌ ضرورتی صد چندان یافته است و به راستی کیست که نداند وهابیون تکفیری –حال چه نامش داعش باشد یا القاعده ، بوکوحرام و چه هر نام دیگری- نه شیعه را قبول دارد و نه اهل تسنن را !

ناگفته نماند که طبعاً در دنیای اسلام از دیرباز اختلافاتی وجود داشته و خواهد داشت؛ اما آنچه مهم است و بایسته این که توان مسلمین در سایه وحدت و برادری است که منجر به هم افزایی و تقویت آنان در جهت مقابله هوشمند و اقتدارآمیز در برابر نظام استکباری می گردد و از این رهگذر، از سرمایه های مادی و معنوی قطب اسلامی در مواجهه نابرابر و ظالمانه با قطب ضداسلامی و شیطانی به درستی حراست می شود.

سید محمد مهدی موسوی

منبع:حوزه
211008