فضیلت انتظار فرج صاحب الزمان(عج)

«أحبّ الاعمال إلی الله عزّ و جلّ إنتظار الفرج»؛ محبوب‌ترين کارها به سوي خداوند متعال انتظار فرج است.

کد خبر: ۴۴۷۱۴

جمعه - ۱۹ دی ۱۳۹۳ / 19 October 1393

عقیق: در روايات اسلامي, مقام و منزلت والايي براي منتظران فرج امام زمان(ع) بيان شده که به چند نمونه از آن‌ها اشاره مي‌کنيم, وجود نوراني پيامبر اعظم(ص) و ائمه‌ي اطهار‌(ع) در فضيلت انتظار فرموده‌اند:
1- «إنتظار الفرج عبادة»؛ «انتظار فرج عبادت است.»
2- «أفضل العبادة إنتظار الفرج»؛ «والاترين عبادت انتظار فرج است.»
3- «أحبّ الاعمال إلی الله عزّ و جلّ إنتظار الفرج»؛ «محبوب‌ترين کارها به سوي خداوند متعال انتظار فرج است.»
4- «أفضل أعمال امّتي إنتظار الفرج من الله عزّ وجلّ»؛ «برترين کارهاي امت من انتظار فرج از جانب خداوند عزّوجل است.»
5- «أفضل عبادة المؤمن انتظار فرجِ الله»؛ «برترين عبادت مؤمن انتظار فرج از جانب خداوند است.»
6- «أفضل جهاد امّتي انتظار الفرج»؛ «بالاترين جهاد امت من انتظار فرج است.»
7- «المنتظر لِأمرنا کَالمُتَشَحَّطِ بِدَمه في سبيل الله»؛ «منتظر امر ما مثل کسي است که در خون خود در راه خداوند مي‌غلتد.»
از اين روايات مي‌توان به نکات زير دست يافت:
الف) انتظار فرج, بندگي خداوند متعال است و در اين مسير بايد همان‌گونه که خداوند اراده مي‌کند حرکت کرد. (عبادة)
ب) والاترين جلوه‌ي بندگي خداوند انتظار است.( أفضل العبادة)
ج) انتظار فرج, سکون و توقف نيست بلکه کار و تلاش و تکاپو است؛ و پسنديده‌ترين و با فضيلت‌ترين کارهاست. (أفضل أعمال)
د) انتظار حرکت و عملي است که در تحقق احکام الهي و آرمان‌هاي توحيدي نقشي تعيين‌کننده دارد؛ از اين رو خداوند بيشتر از ساير اعمال آن را دوست دارد. (أحبّ الاعمال)
ه‍( مؤمن منتظر ظهور را از ناحيه‌ي خداوند متعال طلب مي‌کند و براي تحقق امر فرج بر دستورات الهي گردن مي‌نهد. (مِن الله)
و) تلاش منتظر نه يک حرکت عادي، بلکه حرکتي مجاهد گونه است. (جهاد امّتي)
ز) عظمت منتظر به قدري است که با شهدا مقايسه شده است. (کَالمُتَشَحَّطِ بِدَمه)
ح) منتظر واقعي همانند شهدا جان و مال و هستي خود را در اين را مصرف مي‌کند. (کَالمُتَشَحَّطِ بِدَمه)

پی نوشت ها:
علامه مجلسی، بحارالانوار، ج 52، ص 122 .
قندوذی، ينابيع المودّة، ج 3، ص 169 .
علامه مجلسی، بحارالانوار، ج 52، ص 133 .
شيخ صدوق، کمال الدين و تمام النعمة، ج 2، ح 1 .
علامه مجلسی، بحارالانوار، ج 52، ص 131 .
همان، ج 51، ص 156 .
همان .
منبع:جام
211008