پندهایی خواندنی از آیت‌الله حق‌شناس(ره)

گلشن تاريخ پرافتخار ايران اسلامى همواره به شميم حضور شجره‏ طيبه‏ صاحبدلان روشن ضمير و دانش‏وران پاك‏نهاد عطرآگين بوده و گستره‏ آسمان علم و عرفان اسلامى پيوسته به ستارگان وجود پرفروغ عالمان ربانى و عارفان اهل يقين مزين بوده است.

کد خبر: ۴۴۰۰۹

شنبه - ۱۳ دی ۱۳۹۳ / 13 October 1393

عقیق: در راستای ترویج سبک زندگی دینی سلسله پندهای اخلاقی مرحوم آيت الله عبدالكريم حق شناس‏ (ره) را جهت استفاده خوانندگان منتشر می کند.

* از ملك الموت برحذر باش!

اميرالمؤمنين صلوات الله و سلامه عليه در نهج البلاغة حضرت حسن صلوات الله و سلامه عليه را مخاطب قرار داده و مى‏فرمايد: حسن جان! «فابك على خطيئتك» «1» و در بيان قضيه‏ى ملك الموت مى‏فرمايد: و كن منه على حذر «2»

خدا شاهد است هر وقت من اينجا را مى‏خوانم، اصلا نمى‏توانم گريه نكنم!

*تو را به صاحب الزمان با من ارفاق كن!

يكى از آقايان اهل علم در قم بسيار مقدس بود و در ايام تابستان نزد يكى از اساتيد اخلاق در همدان مى‏رفت. بسيار جوان مهذبى بود. چند دفعه ايشان از بنده حلاليت طلبيد و گفت: اولًا من يك قِران به شما بدهكارم و يك‏قدرى سستى كردم از اينكه حلاليت بطلبم در ثانى، چون حق استادى به گردن من دارى، يك روز وقتى آمدى از اينجا بروى، من دير بلند شدم و مى‏ترسم كه احترام استاد را به جا نياورده باشم و مسئول باشم.

يكى از دهليزهاى قلب ايشان گشاد شده بود و دكتر بيمارى ايشان را صعب‏العلاج يا لاعلاج تشخيص داده و گفته بود كه بيشتر از شش ماه ديگر زنده نخواهد بود. پدرش نقل مى‏كرد كه هنگام جان دادن همين‏طور كه دستش در دست من بود، گفت: آقاجان! ملك الموت آمد. و بعد گفت: اى رُسُلِ پروردگار (چون بيشتر به صاحب الزمان قسم مى‏خورد) تو را به صاحب‏ الزمان با من ارفاق كنيد!

اينها مربوط به زمان خاصى نيست؛ انسان بايد هميشه در حال مراقبه باشد.

*سرمايه‏ى عمر را دريابيد!

اميرمؤمنان (ع) مى‏فرمايد: «فاستدركوا بقية ايامكم واصبروا لها انفسكم». «1» يعنى‏ «ليس لانفسكم ثمن الا الجنة» «2» در هر پستى هستى، هركه هستى، متعلِّمى، معلمى، بزرگى، كوچكى، آقا، خادم، هر كه هستى، بقيه‏ى عمرتان را درك كنيد.» فاستدركوا «، يعنى دريابيد.

آن وقتى كه من بايد از اين سرمايه‏ى عزيزم- كه عمر من است و پروردگار براى من قرار داده است- محافظت مى‏كردم، شيطان از اين طرف و از آن طرف از من ربود. و با اينكه پروردگار فرموده است: «إِنَّ الشَّيْطَانَ لَكُمْ‏

عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا». «1» يعنى شيطان را دشمن بگيريد؛ اما بنده بر اساس عدم توجه و غفلت، او را دوست خود تصوركرده و سرمايه‏ام را از دست دادم.

متاعى كه من رايگان دادم از كف‏                  تو گر مى‏توانى مده رايگانى‏

*اگر استقامت كنى؛ كمك مى‏آيد

بنازم به آن جوانى كه از حالا متذكر شده است و در مقابل اين دشمن ايستادگى مى‏كند.

حضرت مى‏فرمايد: «واصبروا لها انفسكم». در لغت‏ «صبر» به معناى‏ «خويشتن‏دارى» است. «صَبَر فلانٌ نفسَه عن كذا اى حَبَسَها». يعنى خويشتن‏دارى كرد.

اگر يك قدرى شما استقامت بفرماييد، از طرف پروردگار كمك مى‏آيد و شما را بر مخالفت اميال نفسانى يارى مى‏كند.

*بيشتر عمرتان در غفلت گذشته است‏

«فانها قليل فى كثير الايام التى تكون منكم فيها الغفلة والتشاغل عن الموعظة». يعنى خيلى كم است آن ايامى كه شما در موعظه باشيد و حال آنكه بر عكس بوده است و بيشتر اوقات شما در غفلت گذشته است. حضرت مى‏فرمايد: در غفلت بوديد، در موقعيت‏ «تشاغل عن الموعظة» بوديد. پس ايام موعظه در طول عمر شما خيلى كم بوده است.

پی نوشت:
(1)- «بر گناهت گريه كن» مصباح البلاغة (مستدرك نهج البلاغة) الميرجهانى ج 3/ 155
(2)- «و از ملك الموت بر حذر باشد» نهج البلاغة، نامه 31 خطاب به امام حسن مجتبى عليه‏السلام‏
«و كن منه على حظر». يعنى به در مى‏گويم، ديوار تو گوش كن. يعنى بايد آماده باشيد، باباجان!
اين آيه‏ى نورانى‏ «أَوَلَمْ نُعَمِّرْكُمْ مَا يَتَذَكَّرُ فِيهِ مَنْ تَذَكَّرَ»، «1» خطاب به هيجده ساله‏ هاست.
(1)- «خطاب شود آيا شما را به اندازه‏اى عمر ندادم كه هر كه اهل پند شنيدن است، در اين مدت متذكر شود و توبه نمايد؟» فاطر/ 37
(1)- عنه (عليه السلام): فاستدركوا بقية أيامكم، واصبروا لها أنفسكم، فإنها قليل فى كثير الأيام التى تكون منكم فيها الغفلة والتشاغل عن الموعظة. «پس در اين چند روز كه زنده‏ايد، گذشته را جبران كنيد؛ و خود را به شكيبايى ورزيدن و سختى ديدن خوى دهيد. كه اين روزها برابر روزهايى كه در غفلت بوديد، و خود را مشغول داشتيد و پند نگرفتيد اندك است». نهج‏البلاغة خطبه 85
(2)- وقال عليه السلام: الا حرٌ يدع هذه اللماظة لاهلها انه ليس لانفسكم ثمن الا الجنة فلاتبيعوها الا بها. يعنى‏ «آيا آزاده‏اى نيست كه اين خرده طعامِ مانده دركام دنيا- را بيفكند و براى آنان كه در خورش هستند نهد؟ جانهاى شما را بهايى نيست جز بهشت جاودان، پس مفروشيدش جز بدان». نهج البلاغة كلمات قصار شماره 456
(1)- فاطر/ 6
منبع:حوزه