امروز/يار ايراني پيامبرخدا(ص)درگذشت+تصاویر

امروز هشتم صفر مصادف با درگذشت سلمان محمدي و يا همان سلمان فارسي در سال ۳۵ هجرى قمرى است.

کد خبر: ۴۲۷۲۷

دوشنبه - ۱۰ آذر ۱۳۹۳ / 10 September 1393

عقیق:وى با اينكه ايرانى نژاد بود، در ميان عرب‏‌ها و مسلمانان حجاز كه غالباً عرب‏ نژاد بودند، به مقامى رفيع و مرتب ه‏اى بلند دست يافت. در سال اول هجرى، هنگامى كه پيامبر اكرم ميان هر دو نفر از مسلمانان مهاجر و انصار پيمان برادرى برقرار نمود، ميان سلمان و ابودردا نيز عقد اخوت بست و در اين ماجرا به سلمان فرمود: يا سلمان أنت من أهل البيت و قد آتاك الله العلم الاوّل و الآخر و الكتاب الاوّل و الكتاب الآخر؛ اى سلمان، تو از اهل‏بيت ما هستى و خداى سبحان به تو دانش نخستين و واپسين را عنايت كرده است و كتاب اوّل(نخستين كتابى كه بر پيامبران الهى نازل شده بود (و كتاب آخر) قرآن مجيد) را به تو آموخته است.

مؤلف شهير «اُسد الغابة»، زندگى ‏نامه سلمان را از ابن ‏عباس به تفصيل نقل كرده است كه خلاصه آن چنين است: وى از اهالى روستاى «جى» از توابع اصفهان بود و پدرش دهقان تلاشگر و از پيروان دين زرتشت در اين روستا بود و به خاطر علاقه و محبت زياد به فرزندش سلمان، او را از كار باز مى ‏داشت و خدمت‏كار آتشكده زرتشتيان نمود. اما سلمان با مسيحيان منطقه خود آشنا شد و به كيش مسيحيت درآمد. ولى با مخالفت شديد پدرش مواجه گرديد.

پدرش براى جلوگيرى سلمان از پيوستن به مسيحيان، وى را در بند نمود و در خانه خويش زندانى كرد. سلمان از مسيحيان يارى جست و از بند و زندان پدر‌‌ رها شد و به سوى شام هجرت كرد. در آنجا با مسيحيت آشنايى بيشترى پيدا كرد و در كنار اسقف شام به خدمت‏كارى اين دين پرداخت.

پس از درگذشت بزرگ مسيحيان در شام، به موصل رفت و پس از مدتى به «عموريه» نقل مكان كرد و در اين مدت نيز به مسيحيت و مسيحيان خدمت مى‏ كرد و هم درباره اين دين الهى، تحقيق و تفحص بيشترى به عمل مى ‏آورد. پس از درگذشت بزرگ مسيحيان عموريه، به همراه گروهى از عرب‏هاى طايفه بنى ‏كلب به شبه‏ جزيره عربستان هجرت كرد و همسفران ناجوانمردانه وى را در وادى ‏القرى به مردى از يهود فروختند. مدتى نگذشته بود كه مردى از يهوديان بنى ‏قريظه، او را از آن يهودى خريد و به همراه خود، به مدينه برد. سلمان، مدتى در اين شهر به خدمت‏كارى يهوديان پرداخت. تا اينكه با دعوت پيامبر(ص) آشنا گرديد و گمشده خود را در وجود شيرين پيامبر يافت.

وى، مسلمان شد و به فرمان رسول خدا(ص) با صاحب خود پيمان بست كه قيمت خود را پرداخت كند و آزاد گردد. مرد يهودى با وى عقد مكاتبه بست كه در قبال غرس سيصد نهال خرما و يك ديه كامل و چهل اوقيه طلا، وى را آزاد نمايد.

پيامبر اكرم(ص) و برخى از صحابه آن حضرت، وى را يارى كردند تا قيمت كامل خويش را به يهودى پرداخت كرد و طعم آزادى را بار ديگر چشيد و در زمره مسلمانان آزاد و ياران نزديك رسول خدا درآمد.

سلمان در سالى كه پيامبر(ص)ميان هر دو مسلمانان عقد اخوت بست، به عقد اخوت ابودرداء درآمد و در جنگ خندق، از طراحان اصلى جنگ بود و از آن بعد در تمامى جنگ‏هاى مسلمانان شركت نمود و حتى پس از رحلت رسول خدا در برخى از فتوحات اسلامى حضور فعال داشت.

وى پس از رحلت پيامبر به كوفه رفت و در آنجا مقيم گرديد. سرانجام در سال ۳۵ هجرى قمرى در آخر خلافت عثمان و به قولى در اوّل سال ۳۶ هجرى قمرى، بدرود حيات گفت.

برخى از مورخان روز وفات سلمان را، هشتم صفر دانسته‏ اند. اگر منظورشان صفر سال ۳۵ قمرى باشد، پس وفاتش در آخرين سال خلافت عثمان‏ بن ‏عفان روى داده است. ولى اگر مرادشان صفر سال ۳۶ قمرى باشد، دانسته مى ‏شود كه وى در اوائل خلافت حضرت على (ع) زنده بود و حكومت مدائن را هم چون گذشته بر عهده داشت و پس از قريب به پنجاه روز از خلافت آن حضرت، در مدائن وفات يافت. حضرت على آن هنگام در مدينه ساكن بود و هنوز به كوفه مهاجرت نكرده بود. آن حضرت، در عالم غيب از مدينه به مدائن رفت و بر جنازه سلمان نماز خواند و وى را در‌‌ همان مكان دفن نمود.

سلمان فارسى چه آن هنگامى كه در مدينه ساكن بود و چه آن هنگامى كه به كوفه هجرت كرد و چه آن هنگامى كه از سوى عمر بن‏ خطاب به حكومت مدائن منصوب شد، لحظه‏ اى از محبت و دوستى حضرت على (ع) و خاندان وي غافل نشد. او از ياران نزديك رسول‏ خدا (ص) و امام على(ع) و از شيعيان نخستين و راستين صدر اسلام است.

وى در مدائن وفات يافت و حضرت على در عالم معنى و غيب، خود را به مدائن رسانيد و او را غسل و كفن كرد و بر جنازه‏اش نماز خواند و در‌‌ همان جا دفن نمود. هم اكنون مرقد او زيارت‏گاه شيفتگان حقيقت و معرفت است.