مثل من هیچ‌کس در این عالم وسط شعله‌ها امام نشد

سرودۀ قاسم صرافان در رثای امام سجاد(ع)

قاسم صرافان یکی از شاعران جوان در حوزه شعر آیینی است که یکی از پرتکرارترین موضوع و مضمون سروده‌های او را می‌توان در حوزه شعر عاشورایی جست.

کد خبر: ۴۱۸۴۰

چهارشنبه - ۲۸ آبان ۱۳۹۳ / 28 August 1393

عقیق: قاسم صرافان از شاعران جوان کشور است که او را بیشتر با سروده‌های آیینی و هیئتی‌اش می‌شناسند. نگاه جدید، استفاده از شگردهای زبانی و تلاش شاعر برای چشیدن تجربه‌ در فضای نو شعر آیینی از ویژگی‌های سروده‌های صرافان است.

از او تاکنون مجموعه‌های متعددی با ویژگی‌های شعر آیینی و ولایی به چاپ رسیده که جدیدترین آنها «حیدرانه‌» است که با مضمون شعر علوی از سوی انتشارات آرام دل به چاپ رسیده است. بخش عمده سروده‌های صرافان به موضوع عاشورا و شعر هیئت در این رابطه اختصاص دارد که در آن موضوعات و مضمون‌های متنوعی را می‌توان جست. سروده ذیل یکی از نمونه‌های شعری این شاعر است که در وصف امام سجاد(ع) بعد از واقعه کربلا به نظم درآمده است:

مثل من هیچ‌کس در این عالم؛ وسط شعله‌ها امام نشد
در شروع امامتش چون من؛ این‌قَدَر دورش ازدحام نشد

لشکری از مغیره می‌آمد، خیمه‌ غارت شد و در آتش ‌سوخت
غیر زهرا به هیچ معصومی این‌قَدَر گرم احترام نشد

روضه از این شدیدتر هم هست: لحظه‌ای که حسین یاری خواست
و علی بود اسم من اما... خواستم پا شوم ز جام، ... نشد

به لب تشنه‌ علی‌اصغر، به لب تیز ذوالفقار قسم
تا به امروز هیچ شمشیری؛ این‌قَدَر تشنه در نیام نشد

رفتن شاهزاده‌ای چون من به اسیری به یک طرف، اما
در سفر این‌قَدَر غُل و زنجیر؛ گردن  بنده و غلام نشد

تلّ و گودال و نعل و علقمه ...آه! ذوالجناح و لب و گلو... انگار
مثل زینب کسی دلش این‌قدر؛ خون ز تکرار حرف لام نشد

آه! زینب کجا و بزم یزید، او کجا و جواب ابن زیاد
باز هم صد هزار مرتبه شکر اینکه با شمر هم‌کلام نشد

این چهل سال گریه‌ام شاید از همان روز اربعین باشد
هر قدر عمّه سعی کرد صبور به حسینش کند سلام نشد

دیدم از زیر چادرش زینب گفت طوری که نشنود عباس
رنج‌ها دیده‌ام حسین! اما؛ هیچ‌جایی شبیه شام نشد

چه مسلمانی عجیبی بود که در آن بر عیال پیغمبر
نان و خرما حلال بود، اما سنگ‌ انداختن حرام نشد

غل و زنجیر و رشته بر گردن، یک‌نفس باده‌ بلا را من
سرکشیدم تمام، اما شکر! سفر عشق ناتمام نشد

منبع:تسنیم