دلجویی خداوند از بندگان فقیر در قیامت

خـداوند، همچنان كه برادرى از برادرش پوزش مى‏‌خواهد، از بنده مؤمن نيازمند خود در دنيا، دلجویی می‌کند.

کد خبر: ۴۱۳۷۷

شنبه - ۲۴ آبان ۱۳۹۳ / 24 August 1393

عقیق:حضرت امام جعفر صادق(ع) در خصوص شیوه دلجویی خداوند از بندگان فقیر خود درروز قیامت فرمودند:
(در روز قـيـامت) خـداوند، جـلّ ثناؤه، همچنان كه برادرى از برادرش پوزش مى‏‌خواهد، از بنده مؤمن نيازمند خود در دنيا، دلجویی می‌کند و مى‏‌فرمايد: به عزّت و جلالم سوگند كه من تو را در دنيا از سر خواريت نزد من، محتاج نكردم. اكنون اين سرپوش را بردار و ببين به جاى دنيا به تو چه داده‌‏ام. او سرپوش را بردارد و گويد: با اين عوضى كه به من دادى مرا چه زيان اگر آنچه را در دنيا از من گرفتى.
متن حدیث:
الإمامُ الصّادقُ عليه‏السلام :
إنّ اللّه‏َ جلَّ ثناؤهُ لَيَعتَذِرُ إلى عَبدِهِ المؤمنِ الُمحْوِجِ في الدنيا كما يَعتَذِرُ الأخُ إلى أخيهِ ، فيَقولُ : وعِزَّتي وجَلالي ، ما أحوَجتُكَ في الدنيا مِن هَوانٍ كانَ بِكَ عَلَيَّ ، فارفَعْ هذا السَّجْفَ فانظُرْ إلى ما عَوَّضتُكَ مِن الدنيا . قالَ : فَيَرفَعُ فيَقولُ : ما ضَرَّني ما مَنَعتَني مع ما عَوَّضتَني؟

پی نوشت:
«اصول كافي، جلد2، صفحه 264- منتخب ميزان‌الحكمة،ص452»
منبع:جام
211008