سفارش امام علی(ع) قبل از توصیه به نماز چه بود؟

حضرت علی(ع) در آخرین وصیت خود برای دو فرزندش پیش از آن که از امور اساسی دین نظیر نماز، روزه، جهاد، حج و نظایر آن سخن بگوید می‎فرماید: خدا را در اصلاح امورتان که من از جدتان رسول اکرم(ص) شنیدم که می‎فرمود: اصلاح امور از یک سال نماز و روزه برتر است.

کد خبر: ۴۱۱۱

پنجشنبه - ۱۲ بهمن ۱۳۹۱ / 12 November 1391

عقیق:حضرت علی(ع) در آخرین وصیت خود برای دو فرزندش پیش از آن که از امور اساسی دین نظیر نماز، روزه، جهاد، حج و نظایر آن سخن بگوید می‎فرماید: خدا را در اصلاح امورتان که من از جدتان رسول اکرم(ص) شنیدم که می‎فرمود: اصلاح امور از یک سال نماز و روزه برتر است.

گاهی اختلاف، مشاجره و قهر در میان دوستان رخ می‎نماید در این جا ما چه نقشی داریم؟ معمولاً انسان در این گونه حالات سه موضع‎گیری دارد؛

1- اهمیتی به مسئله نمی‎دهد و آن را از مسئولیت‏های خود به شمار نمی‏آورد، بلکه مسئله را رها می‎کند تا زمان خود، آن را حل کند. این موضع‎گیری در میان برخی از مردم ناشی از بی مبادلاتی و عدم درک احساسات دیگران است.

2- موضع‎گیری منافقانه: بدین معنا که انسان اختلاف میان دو دوست را عمیق‏تر می‎کند و نزد هر یک از دو دوست نغمه اختلاف سر می‎دهد تا آن که دو دوست را به بن بست می‎کشاند این موضع‎گیری یک انسان دوروست.

3- همه توانش را برای اصلاح اختلاف آن دو به کار می‏بندد و پیش هر یک از آن دو سخنان نیکویی از دیگران نقل می‎کند تا اینکه آن دو را به نقطه تماس می‏رساند و یخ‏های دوری میان آن دو را آب می‎کند و این همان برخورد مطلوب اسلامی است.

حضرت علی(ع) در آخرین وصیت خود برای دو فرزندش حسن و حسین(ع) پیش از آن که از امور اساسی دین نظیر نماز، روزه، جهاد، حج و نظایر آن سخن بگوید می‎فرماید: شما دو نفر و همه خانواده و فرزندان و هرکسی را که این نامه به او می‎رسد به تقوای خدا و نظم در امور وصیت می‎کنم. خدا را در اصلاح امورتان که من از جدتان رسول اکرم(ص) شنیدم که می‎فرمود: اصلاح امور از یک سال نماز و روزه برتر است.

از امام صادق(ع) روایت شده است که فرمود: « صدقه ‏ای که خدا آن را دوست دارد اصلاح امور مردم است هرگاه که به تباهی گرایید یعنی نزدیک کردن ایشان به یکدیگر است هرگاه از هم دوری گزیدند.» (بحارالانوار ص 369).

و نیز می‎فرماید: هر دروغی در روز قیامت مورد سؤال قرار می‎گیرد مگر سه موضع: مردی که در جنگ نیرنگ می‎کند که در این صورت مسئولیت دروغ از او برداشته شده است و مردی که میان دو نفر را اصلاح می‎کند و سخنانی را از قول یکی می‏‎زند که او نگفته است و مردی که به خانواده خود چیزی را وعده می‎دهد و نمی‎خواهد آن وعده را انجام دهد.»

گاهی اختلاف عمیقی می‎تواند میان دونفر موجب قطع رابطه آن دو شود و مدتی طولانی ادامه یابد در این میان وقتی احساس می‎کنیم که هردو آنها به مصالحه تمایل دارند ولی هیچ کس نیست که میان آن دو وساطت کند می‏توان در اینجا دست به کار شد تا میان آن دو دوستی و پیوند برقرار کرد و نزد هر یک از طرفین رفت و به نقل از دیگری احساس دلتنگی و ناراحتی دیگری را از این دوری ابراز کرد و با میانجیگری دو دوست درگیر را با یکدیگر آشتی داد.

میان بسیاری از دوستان و حتی بسیاری از ملت‏ها اختلافات پیش پا افتاده‏ای رخ می‎دهد و همین اختلافات اندک اندک به دوری میان آنان و سپس قطع رابطه آنها تبدیل می‎شود و پس از آن دو طرف تنبه یافتند به آشتی گرایش می‎یابند، ولی طرف سومی یافت نمی‏شود تا در حل این نزاع به میانجیگری بپردازد و بدین ترتیب قطع پیوند در حالی ادامه پیدا می‎کند که هردو طرف به مصالحه تمایل دارند و کار نیک ما نباید تنها برای افراد دور باشد و نزدیکانمان از ما نا امید باشند باید در رابطه با نزدیکانمان اگر این چنین مشکلاتی برایشان پیش آمد سعی در وساطت و آشتی دادن آنها داشته باشیم و ریشه‏های دوستی و خویشاوندی را در میان آنها تحکیم ببخشیم و این کار را جزئی از وظایف و مسئولیت‏های مهم خود بدانیم و نسبت به این نوع مسائل بی توجه نباشیم و از آن شانه خالی نکنیم و دوستی و برابری و برادری را در میان مسلمانان ترویج و ترغیب کنیم و نگذاریم کینه و دشمنی باعث جدایی بین مسلمانان شود.

دوست خوب کسی است که در همه شرایط دوستی کند نه آن که شرایط خاصی او را به دوستی وادارد و اگر فقط سودی متوجه ما شد صمیمی باشیم و در رفع این جدایی‏ها نکوشیم. دوستان خوب و مؤمن بین یکدیگر آشتی و عدالت برقرار می‎کنند و یکدیگر را تنها و بی یاور نمی‎گذارند و به کمک هم می‏شتابند اگر پیوند دوستی را چنان که دیدگاه اسلام نیز چنین است پیوندی مقدس بدانیم که خداوند آن را مبارک دانسته دیگر نمی‎توانیم آن را ترک کنیم یا تغییرش دهیم، زیرا فردا روزی خداوند درباره این دوستی‏ها و آنچه برایمان رخ داده سؤال خواهد کرد به همین سبب اسلام ما را از عاقبت گرفتار شدن در دام شیطان برحذر می‎دارد شیطانی که پیوسته می‎کوشد پیوند مقدس دوستی و برادری را با واداشتن یکی از دو طرف به جدایی و درگیری میان دو دوست بگسلد و این امر میان دوستان یکی از دلایل عمده فروپاشی پیوند آنهاست.

چه بسا دوستانی صمیمی بوده‏ اند که بر سر مسائلی دوستی آنها را کاملاً به جدایی تبدیل کرده است و با میانجیگری فردی عاقل و خداشناس این دو دوست درگیر با یکدیگر آشتی کرده‏اند و دوباره پیوندهای خود را از سرگرفته‏ اند بنابر این باید این توصیه را در نظر داشت که هنگام ظهور اختلاف و درگیری میان دو دوست بذر آشتی بپاشیم و حامل گل سرخ آشتی برای آن دو باشیم.

منبع: مهر
کدخبرنگار:211002