راز ماندگاری عاشورا در بیان آیت الله جوادی

آنچه در قلمرو تاريخ طبيعي است، محکوم دگرگوني و زوال بوده و چيزي که براي وجه خداست از آسيب سيلان و حرکت مصون است.

کد خبر: ۴۰۲۶۹

يکشنبه - ۱۱ آبان ۱۳۹۳ / 11 August 1393

عقیق: با اينکه در بستر تاريخ کشتار بيرحمانهٴ زيادي رخ داده است و همهٴ آن جنگ‏ ها و جنايت ‏ها در لا به لاي کتاب‏ هاي تاريخ دفن شده است و محققان بايد نبش تاريخ کنند تا زواياي تاريک آن‏ها روشن و دانسته شود که در قرن‏ هاي گذشته بر اين مرز و بوم چه گذشته است. اما صرف مظلوم بودن افراد مقتول، موجب ماندن آنان در حافظهٴ روز گار نمي‏ شود. بسياري از مظلومان و ستمديدگان تاريخ فراموش شده‏ اند و اکنون نامي از آنان برجاي نمانده است؛ کسي که براي کشورگشايي و هدف‏هاي غير خدايي مي‏جنگد، در تاريخ مدفون مي‏ شود.

تنها واقعه ‏اي که چونان نگيني بر انگشتري تاريخ مي‏درخشد و قدر اول آسمان جهاد و اجتهاد و قيام و اقدام است، همانا واقعهٴ عاشورا است؛ زيرا سالار شهيدان براي احياي دين خدا قيام کرد و از آن‏جا که دين الهي «حيّ لايموت» است، احياگر دين نيز هرگز نمي‏ميرد و نامش براي هميشه بر جريدهٴ عالم ثبت است.

پس از واقعهٴ کربلا و شهادت امام حسين (عليه‏السلام) و يارانش، امويان چنين مي‏پنداشتند که اسلام نابود شده است و ديگر نشاني از آن برجاي نخواهد ماند. يزيد سرخوش از اين پندار خام، طبل نابودي دين بر کوفت و چنين سرود:

لعبت هاشم بالملک فلا ٭٭٭٭ خبر جاء و لا وحي نزل

يعني دين و حکومت از بازيچه‏هاي بني‏هاشم بود و اکنون جز افسانه‏اي از آن بر جاي نمانده است. نه وحيي نازل شده و نه خبري آمده است؛ ولي پس از سخنان گهربار و حماسي امام سجّاد (عليه‏السلام) و زينب (عليهاالسلام) ياوه‏هاي امويان باطل شد و دين، زندگي جاويد يافت.

خلاصه آن‏که: آنچه در قلمرو تاريخ طبيعي است، محکوم دگرگوني و زوال است؛ آنچه صبغهٴ فراطبيعي دارد، مصون از فناست؛  سند اين دو قضيّه در متن آن‏ها نهفته است؛ زيرا منطقهٴ طبيعت صحنه جهش، حرکت، برخورد و سرانجام، زوال است و ساحت فراطبيعت ميدان ثبات، تجرد، دوام و خلود است؛ ﴿ما عندکم ينفد و ما عند الله باقٍ﴾ . چيزي که براي وجه خداست از آسيب سيلان و حرکت مصون است؛ ﴿کلّ شي‏ءٍ هالک إلاّ وجهَه﴾ .

پی نوشت:
برگرفته از کتاب شکوفايي عقل در پرتو نهضت حسينی.
منبع:شبستان