کتاب جدید میرشکاک رونمایی می‌ شود

مراسم رونمایی از کتاب «نیست‌انگاری و شعر معاصر» با حضور رؤسای فرهنگستان علوم و کتابخانه مجلس به میزبانی دفتر شعر حوزه هنری برگزار می‌شود.

کد خبر: ۳۹۳۶۹

شنبه - ۲۶ مهر ۱۳۹۳ / 26 July 1393

عقیق:انتشارات روزگار نو با همکاری حوزه هنری نشستی را با موضوع بررسی و نقد کتاب «نیست‌انگاری و شعر معاصر» برگزار می‌کند. در این نشست که به میزبانی دفتر شعر حوزه هنری تشکیل می‌شود، از کتاب جدید یوسفعلی میرشکاک رونمایی خواهد شد.

در این نشست که دو‌شنبه 28 مهرماه از ساعت 16 تا 18 در سالن اوستا در حوزه هنری برگزار می‌شود، رضا داوری‌اردکانی و محمد رجبی‌دوانی به همراه مؤلف کتاب، به بحث و بررسی نظرات مطرح شده در این کتاب می‌پردازند.

کتاب «نیست انگاری و شعر معاصر» مجموعه مقالاتی است که بحث اصلی آن‌ها پیرامون نهیلیسم یا نیست‌انگاری است که به اشعار نیما، شاملو، اخوان و فروغ پرداخته شده است. میرشکاک در این کتاب به دنبال نشان دادن این مطلب است که شعرا، در ساحت فردی و جمعی و نفسانی و عقلانی، چه می‌خواستند با مخاطبانشان بگویند؛ چرا که وی معتقد است تقدیر همه‌ جوامع، اجمالاً در شعر و هنر بیان می‌شود و بعداً به‌صورت تفصیلی در عالم سیاست ظهور می‌کند.

این کتاب از زاویه‌ای شبیه به کتاب «در سایه‌ سیمرغ» است که با نگاهی تأویلی در ظاهر شعر حکیم ابوالقاسم فردوسی، سعی در رفتن به باطن شعر دارد و می‌خواهد خرد برتر را به نمایش بگذارد. کتاب جدید میرشکاک نیز نگاهی تأویلی است اما به شعر معاصر و در رثای خرد برتر و ظهور نیست‌انگاری. شاید بتوان گفت این کتاب، پس از «شاعران در زمانه‌ی عسرت» از دکتر رضا داوری‌اردکانی، دومین کتابی است که به این مهم در شعر معاصر پرداخته است.

در پشت جلد کتاب آمده است: «شاملو در میان معاصران خود بیش ترین مخاطبان را داشته است. چرا؟ برای اینکه از نیست انگاری به عشق گریخته و ناخواسته به دیگران این دریافت اجمالی را منتقل کرده که در برابر یأس دم افزونی که از دیدن جهان مدرن و مناسبات آن، در جان آدمی رخنه می کند، هیچ نیرویی یارای مقاومت ندارد، مگر نیروی عشق. اگر شاملو جز در ساحت عشق (اعم از مجازی و حقیقی، و کدام مجاز است که بالقوه قابلیت تحویل به حقیقت را واجد نباشد؟) حوالت گویی نکرده باشد، از عهده وظیفه خود برآمده و باید در زمره حوالت گویان بزرگ روزگار نیست انگاری از او یاد کرد. درست در سال هایی که اخوان با تمام وجود نومیدی فردی و جمعی را به جان می آزماید و خواسته وناخواسته حوالت گوی عصر نیست انگاری در هر سه وجه فردی، قومی و جمعی است، شاملو با تمام امید خود دست در آغوش است چنانکه گویی هیچ آرزویی ندارد و از هیچ حادثه ای وحشت نمی کند. شاملو هر بار عیار عشق حریفان را به محک ازدواج زده و آیدا را نیز از این آزمون معاف نکرده است. این آیدا است که بر خلاف همسران قبلی شاعر، ثابت کرده که ازدواج، مهر او را کاهش نداده است. مادری کردن معشوق در حق عاشق، یگانه پاسخ درست به عشق اوست و آیدا در این پایگاه به قدری مادر و همسر و دیگر وجوه زنانگی را همتافت می کند و شاعرِ عاشق را از تمام این وجوه بهره مند می سازد که به نخستین اسطوره شعر معاصر بدل می شود.»

منبع:فارس

211008