اكرام خويشاوندان در كلام اميرالمومنين(ع)

اگر ما با خويشاوندان خود رفت و آمد داشته باشيم، و با مهربانى و نيكدلى و صميميت معاشرت كنيم، هميشه در جريان كارها و مشكلات و مسائل زندگى يكديگر خواهيم بود، و در هنگام گرفتاري ها، به كمك همديگر خواهيم شتافت

کد خبر: ۳۹۱۲۹

سه‌شنبه - ۲۲ مهر ۱۳۹۳ / 22 July 1393

عقیق:اميرالمومنين سلام الله عليه در نامه 31 نهج البلاغه در مورد احترام و گرامي داشتن خويشاوندان مي فرمايد: «و اكرم عشيرتك... اقوام و خويشاوندانت را گرامى و عزيز بدار.»

امام عليه ‏السلام، در اين جمله زيبا و پر معنى، ما را به حفظ و رعايت((صله رحم)) دعوت كرده است.

درباره((صله رحم)) در قرآن و روايات اسلامى، سفارش فراوانى شده است. تا جاى كه ترك آن - يعنى بجا نياوردن صله رحم - از گناهان بزرگ به شمار آمده است.

معناى((صله رحم)) آن است كه: انسان، با اقوام و خويشاوندان خود، مناسبات و رفت و آمدهاى سالم و صميمانه داشته باشد، با مهربانى و لطف و گرمى، به ديدار و احوال پرسى آنها برود، در حل مشكلات و رفع گرفتاريهاى آنان شركت كند و هنگامى كه آنها مشكل و نيازى داشته باشد، از كمك كردن به آنها خوددارى نورزد.

در اين باره، امام عليه‏ السلام، با زيباترين و مؤثرترين بيان، ما را، به اهميت و ارزش معاشرت با خانواده و خويشاوند، متوجه نموده است.

طبق فرموده امام عليه‏ السلام، خويشاوندان، همانند پر و بالى هستند كه ما، به كمك آنها قدرت پرواز پيدا ميكنيم و مى‏ توانيم به آسانى به سوى هدف‏ هاى خود برويم. در حاليكه بدون داشتن پروبال يعنى بدون داشتن خانواده دلسوز و مهربان و يارى دهنده قادر به پرواز نخواهيم بود و به اين زودي ها، به هدف هاى خود نخواهيم رسيد.

از نظر ديگر، ما همچون شاخه و برگ درختى هستيم، كه ريشه‏ هاى آن را، اقوام و خويشاوندان ما تشكيل مي دهند، و در حقيقت، اصالت و پابرجايى ما، به آنها بستگى دارد. و همچنين، خويشاوندان همانند دست هاى ما هستند، كه بوسيله آنها، دشمنان را از خود دور مي سازد، و نيز، هدف هاى خود را به چنگ مى‏ آوريم.

به اين ترتيب، اگر ما با خانواده و خويشاوندان خود رفت و آمد داشته باشيم، و با مهربانى و نيكدلى و صميميت معاشرت كنيم، هميشه در جريان كارها و مشكلات و مسائل زندگى يكديگر خواهيم بود، و در هنگام گرفتاري ها، به كمك همديگر خواهيم شتافت و از نيروهاى يكديگر، براى حل مشكلات و سازندگى در راه زندگى يكديگر، كمك خواهيم گرفت .

و البته، اينها همه به شرطى درست خواهد بود، كه براى رفت و آمد و صميميت و كمك خواهى، خويشاوندان مؤمن و متدين و با تقواى خود را انتخاب كنيم. چون خويشاوندى كه دين و ايمان محكم و تقواى اسلامى نداشته باشد، جز ضرر و زيان و ايجاد ناراحتى و گرفتارى بيشتر، تأثيرى در زندگى ما نخواهد داشت.

منبع:جام

211008