آشنایی با سوره مبارکه «یوسف»

کسی که این سوره را قرائت می کند در روز قیامت از آنچه که موجب بی تابی مردم می شود در امان است.

کد خبر: ۳۸۵۷۹

دوشنبه - ۱۴ مهر ۱۳۹۳ / 14 July 1393

عقیق: دوازدهمین سوره از سوره های قرآن، نام یکی دیگر از  پیامبران الهی به نام حضرت يوسف علی نبینا و آله و علیه السلام می باشد.

اين سوره كه 111 آيه دارد و در سال يازدهم بعثت در مكه، پس از سوره هود نازل شده سرگذشت عبرت آموز حضرت يوسف، پسر يعقوب پيامبر را به تفصيل، بيان مى‏ كند و در آيات آخر، يادى مجدد از دعوت انبياء و موضع گيرى مخالفان و پيروزى و نصرت نهائى خداوند بعمل مى‏ آيد تا مؤمنين، به راه خويش دلگرم‏ تر شوند. در بعضى احاديث آمده كه چون در اين سوره فتنه‏ گرى زليخا و غير او آمده به زنان ياد ندهيد و بجاى آن سوره «نور» يادشان دهيد كه سرشار از مواعظ و احكام حجاب است. (از على عليه السلام تفسير البرهان ج 2 ص 242)

نقل از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم: «سوره یوسف را به زیردستان خود آموزش دهید زیرا هر مسلمانی که این سوره را تلاوت کند و به خانواده و زیردستان آموزش دهد خداوند سختی های هنگام مرگ را از او برداشته و نیرویی به او عطا می کند تا به دیگران حسد نورزد.»(1)

امام صادق علیه السلام فرموده اند: «هرکس این سوره را در شب ها یا روزها تلاوت کند خداوند در روز قیامت او را در حالی مبعوث می کند که جمالش مانند حضرت یوسف علیه السلام زیباست و ترس و بی تابی در قیامت به او نمی رسد و از بندگان شایسته و خوب خداوند خواهد بود.»(2)

همچنین ایشان فرموده اند: «کسی که این سوره را قرائت می کند در روز قیامت از آنچه که موجب بی تابی مردم می شود در امان است و همسایه بندگان صالح خدا خواهد بود و نیز از ارتکاب زنا و زشتگویی در امان خواهد بود.»(3)

آثار و برکات سوره

1) آسان شدن روزی

اگر سوره یوسف را بنویسد و آن راشسته و بنوشد، خداوند راه دستیابی به روزی اش را آسان می کند.(4)

2) رفع حس حسد

امام باقر علیه السلام فرمودند: خداوند سوره یوسف را همچون مثالی ذکر فرمودند تا مردم نسبت به هم حسد نورزند، آنگونه که برادران یوسف با او کردند.(5)

3) برای عزیز و محترم شدن

هر که این سوره را بنویسد و سه روز در خانه نگهدارد و بعد از سه روز آن را در بیرون خانه دفن کند نزد پادشاه مملکت عزیز و مکرم گردد.(6)

پی نوشت ها:

(1) مجمع البیان،ج5، ص354

(2) ثواب الاعمال، ص106

(3) تفسیرالعیاشی، ج2،ص166

(4) تفسیرالبرهان ج3 ص154

(5) بحارالانوار، ج1، ص78

(6) درمان با قرآن ص46

منبع:جام

211008