در انتظار خورشید

آمدنت چون رستاخیز، عدل گستر است و چون سپیده صبح، نوید آغازی دوباره برای همه خوبی ها.

کد خبر: ۳۸۰۲۲

جمعه - ۱۱ مهر ۱۳۹۳ / 11 July 1393

عقیق:

بر منتظران این خبر خوش برسانید / کامشب شب قدر است همه قدر بدانید

با نور نوشتند به پیشانی خورشید / ماهی که جهان منتظـرش بود درخشید

از حضرت رسول (صلی الله علیه و آله) نقل شده است که:

«اگر از دنیا نماند جز یک روز, همانا خداوند تعالی آن روز را طولانی می کند, تا اینکه مردی از خاندان من [از پس پرده غیبت] بیرون بیاید. اسم او، اسم من و کنیه او، کنیه من است. زمین را پر از داد و عدل می کند. آن حضرت خروج خواهد کرد و بساط عدل خواهد گسترانید و داد مظلوم از ظالم خواهد گرفت».

«حکیمه خاتون می گوید که من و نرجس خاتون ـ که مادر آن حضرت است، به وقت وضع حمل ـ به فرموده پدرش حسن عسکری ـ «اِنا انزَلناه» می خواندیم، آن حضرت نیز در شکم مادر می خواند.

چون متولد شد از او نوری ظاهر شد که بر نور چراغ غلبه کرد و به زانو در آمد و سر سوی آسمان کرد. و در بعضی کتب چنین آمده است که پیشانی بر زمین بگذاشت و گفت: «الحمد لله رَبِّ العالمین».

«آن حضرت، امام دوازدهم است. لقب شریفش را مهدی صاحب‌الزمان خوانند... از اولاد علی بن ابی طالب(علیه السلام) است و زینت زمین و زمان و مَهْبط اَمن و اَمان ... خلیفه و امام زمان, ... پسر امام حسن عسکری(علیه السلام) است. به واسطه حکمت مخفیه الهی، در پرده غیبت است و ظهورش نزدیک است انشاءالله.

وجود حضرت مهدی

سیره شخصی
سیره امام مهدی (عج) در رفتار شخصی و در مورد مردم، نمایانگر حاکمی نمونه است. حکومت در نگاه ایشان، وسیله ای برای خدمت به مردم و رسانیدن آنها به قله های کمال است، نه جایگاهی برای زراندوزی و ستمگری و به استثمار کشیدن بندگان خدا. امام مهدی (عج) مانند همه پیامبران و رهبران راستین و شایسته الهی، در فکر آسایش خلق است. او که درباره خود سخت گیر و دقیق است، با امت چون پدری مهربان است و آسایش و راحتی آنها را می خواهد. او مصداق کامل رهبری است که ازمیان مردم برگزیده شده و در بین آنها و مانند آنها زندگی می کند. به همین دلیل، دردهای آنها را به خوبی می شناسد و درمان آنها را می داند و تمام همت خود را برای بهبودی حال آنها به کار می گیرد و در این راه تنها به رضایت الهی می اندیشد.

سیره تربیتی

تکامل تربیت و بلوغ روحی انسان، از جمله برنامه های مهم قیام امام مهدی (عج) است. حضرت برنامه خود را از این نقطه زیربنایی آغاز می کند تا برنامه های دیگر به شایستگی انجام یابد و زمینه ها و عوامل اصلی اصلاح، شایستگی، رفاه، عدالت، دادگری، قانون شناسی، تعهدپذیری، مهرورزی، محبت، ایثار و فداکاری در سطح جامعه پیدا گردد. در دوران امام، همه مسائل بشری به هدف اصلی و مرز نهایی می رسد و بشر در ادامه تلاش سالیان گذشته خویش، به محضر استاد و معلمی راه می یابد که نکته ای از دید ژرف نگر و حقیقت بین او پوشیده نیست و هدف او پرده برداری از حقایق و مجهولات است و تا سر حد امکان و توان انسان ها، آنان را به اوج تکامل علمی می رساند، چنان که امام باقر علیه السلام می فرمایند: «مهدی ما به هنگام رستاخیز، نیروهای عقلانی توده ها را تمرکز می دهد و خردها و دریافت های خلق را به کمال می رساند».
مقبولیت عمومی
یکی از دغدغه های حکومت ها، جلب رضایت عموم مردم است؛ زیرا به دلیل ضعف های بسیاری که در اداره مجموعه ها وجود دارد، هیچ گاه چنین رضایتی به دست نیامده است. از ویژگی های اساسی حکومت مهدوی این است که مورد پذیرش همه افراد است. شخص امام که در رأس حکومت است، الگوی اعلا، نمایش عملی، تجسم ظهور برنامه های اسلامی و آموزه های آن، و نیز نسخه سعادت بخش جامعه بشری به شمار می آید. در این نظام، هم قوانین بر اجرای عدالت و حق نظر دارد، و هم حاکم و نظام حکومتی از راه و روش عدل منحرف نمی شود. حکومتی که در مدتی کوتاه، بر دشواری ها چیره گردد و نابه سامانی ها را از بین ببرد و با برچیدن ناامیدی از دل ها، بذر امید در آنها بکارد، از پشتیبانی مردمی برخوردار خواهد بود. حکومتی که آتش جنگ ها را خاموش کند و امنیت را برقرار سازد، حکومت بر دل هاست.

سیره حکومتی

هر حاکمی در حکومت و بخش های گوناگون مدیریت خود، شیوه ای مخصوص دارد که از ویژگی های حکومت او به شمار می آید. امام مهدی (عج) نیز وقتی حکومت جهان را به دست می گیرد، در تدبیر نظام جهانی خود روش خاصی دارد. ایشان تحقق بخش دیدگاه همه پیامبران و امامان و تشکیل دهنده حکومت عدل اسلامی و اجرا کننده نقشه های پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله در صحنه گیتی است. از این رو، سیره او همانند سیره پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و برنامه دولتش، بازیابی عظمت قرآن و احیای آموزه های عالی اسلام است. حضرت مهدی (عج) با ظهور خود، با جاهلیت مدرن و جدید که دردناک تر از جاهلیت قدیم است، برخورد می کند و ارزش های اسلامی و الهی را بر ویرانه های جاهلیت نو بنیان می نهد.

مهدی جان :

پی نوشت ها:

مجله گلبرگ،  شهریور 1385، شماره 78 (مطلبی از زهرا رضاییان)

مجله گنجینه، مرداد 1387، شماره 72 (مطلبی از یوسف قربانی)

منبع:سایت حوزه

211008