مدیر گروه قرآن و حدیث دانشگاه قم عنوان کرد:

دحوالارض یکی از شگفتی‌های آفرینش

مدیر گروه قرآن و حدیث دانشگاه قم با بیان این که نقطه آغاز دحوالارض کنار کعبه بوده است گفت: در روایات از مکه به عنوان ام‌القری یاد می‌شود که به این دلیل است که زندگی از آنجا شروع شده است.

کد خبر: ۳۷۶۰۱

يکشنبه - ۳۰ شهريور ۱۳۹۳ / 30 June 1393

عقیق: حجت‌الاسلام سیدرضا مودب مدیر گروه قرآن و حدیث دانشگاه قم در گفتگویی، با اشاره به این که دحوالارض عبارت است از بسط و گسترش زمین عنوان کرد: در کتب دعایی و روایی ، روز 25 ذی‌القعده(مصادف با 30شهریور) روز دحوالارض ثبت شده است که در این روز عبادات زیادی از جمله نماز، روزه و دعاها و مضامین اخلاقی عالی و ارزشمندی توصیه شده است.

عضو هیأت علمی دانشگاه قم گفت: مرحوم محدث قمی در مفاتیح‌الجنان در باب دوم در خصوص اعمال ماه ذی‌القعده با عنوان اعمال روز دحوالارض از آنها یاد می‌کند؛ هم چنین که از شب دحوالارض نیز به عنوان لیالی شریف و پربرکت یاد شده که رحمت خدا در آن شب نازل می‌شود و شب‌زنده‌داری و عبادت و توبه در آن شب به درگاه الهی سفارش شده است.

حجت‌الاسلام مودب با بیان این که در روز دحوالارض، زمین مکه بسط داده شده است اظهار داشت: دحوالارض حقیقتی است که با قرآن و روایات و همچنین با برهان عقلی هیچ منافاتی ندارد و یکی از شگفتی‌های آفرینش است.

وی با اشاره به این که در قرآن سه آیه درباره دحوالارض آمده است ابراز داشت: خداوند درسوره حجر آیه 19 "وَ الْأَرْضَ مَدَدْناها وَ أَلْقَيْنا فِيها رَواسِيَ وَ أَنْبَتْنا فِيها مِنْ كُلِّ شَيْ‏ءٍ مَوْزُونٍ" می‌فرماید "و زمين را گسترديم و در آن كوه‏هاى ثابتى افكنديم و از هر گياه موزون در آن رويانديم" که گسترش زمین در این آیات، اشاره به سربرآوردن خشکی‌های زمین از زیر آب دارد.

عضو هیأت علمی دانشگاه قم ادامه داد: مفسران در ذیل آیه یاد شده به گسترده ساختن و بسط دادن و ظاهر شدن خشکی‌های زمین اشاره نموده‌اند، زيرا می‌دانيم ابتدا تمام سطح كره زمين بر اثر باران‌هاى سيلابى زير آب پنهان بود و ساليان درازى بر اين منوال گذشت، باران‌هاى سيلابى فرو نشستند، آب‌ها در گودال‌هاى زمين جاى گرفتند، و خشكی‌ها به تدریج از زير آب نمايان گشتند و اين همان چيزى است كه در روايات اسلامى به عنوان "دحو الارض" معروف شده است.

وی با اشاره به این که کلمه دحوالارض از کلمه دحاها در سوره نازعات آیه 30 "وَ الْأَرْضَ بَعْدَ ذلِكَ دَحاها" گرفته شده است بیان داشت: در این آیه خداوند می‌فرماید که زمین را بعد از آن گسترش دادیم که "دحا" به معنى گستردن است، بعضى نيز آن را به معنى تكان دادن چيزى از محل اصليش تفسير كرده‏اند و چون اين دو معنى لازم و ملزوم يكديگرند به يك ريشه باز مى‏گردد.

حجت‌الاسلام مودب عنوان کرد: همچنین خداوند در آیه 6 سوره شمس "وَ الْأَرْضِ وَ ما طَحاها" در هشتمین و نهمین سوگند خود از خالق زمین یاد می‌کند که زمین را گسترانیده است و مى‏فرمايد:" قسم به زمين و آن كه زمين را گسترانيده است" که خداوند بیان می‌کند که زمين با تمام شگفتی‌ها و منابع گرانبهايش هر كدام به تنهايى نشانه‏اى از نشانه‏هاى خداوند است.

مدیرگروه قرآن و حدیث دانشگاه قم افزود: "طحاها" هم به معنى انبساط و گستردگى آمده است و هم به معنى "راندن و دور كردن و از ميان بردن" و در اينجا به معنى گستردن است و آن چنان که آیه‌الله مکارم شیرازی بیان داشتند زمين در آغاز در زير آب غرق بود، به تدریج آب‌ها در گودال‌هاى زمين قرار گرفت و خشكی‌ها سر بر آورد و گسترده شد و از آن تعبير به "دحو الارض" مى‏شود.

عضو هیأت علمی دانشگاه قم با بیان این که نقطه آغاز دحوالارض کنار کعبه بوده است اظهار داشت: در روایات از مکه به عنوان ام‌القری یاد می‌شود که به این دلیل است که زندگی از آنجا شروع شده است.

حجت‌الاسلام مودب با اشاره به این که مسئله دحوالارض یکی از اعجازهای علمی است که قرآن از آن یاد می‌کند بیان کرد: در این روز زیارت امام رضا (ع) نیز سفارش شده است که نشانه توجه عبودیت الهی است و توجه به عبادت، بندگی و تسلیم به شگفتی آفرینش است.

منبع:شبستان