افرادی که ثوابی عظیم را از دست می دهند!

شاید شما نیز در اطراف خود افرادی را دیده باشید که صرفا به علت دستیابی به مقام و یا ثروتی پیوسته در حال دوری جستن از مردم نیازمند به آنان و عدم پذیرششان در نزد خود می باشند، اما این افراد باید مطلع باشند که با این عمل خود نه تنها خداوند را از خود ناخشنود می سازند، بلکه خود را نیز از ثواب عظیمی محروم می نمایند، چنانچه در این باره اسحاق بن عمار نقل می کند:

کد خبر: ۳۷۵۱۹

سه‌شنبه - ۱۵ مهر ۱۳۹۳ / 15 July 1393

عقیق:من در كوفه ثروتمند شده بودم و از این رو از برادران دينى بسيار نزد من مى آمدند و چون ترسيدم در ميان مردم شرمنده شوم به غلام خود دستور دادم هرگاه يكى از برادران دينى آمد و مرا خواست بگو ايشان اينجا نيست .
در همان سال به مكه رفتم. خدمت امام صادق (عليه السلام) رسيدم و سلام كردم حضرت با سنگينى و گرفته خاطر، جواب سلام مرا دادند.

عرض کردم :فدايت شوم؛ چرا از من روى گردانىید و به من كم لطف هستيد؟
فرمودند: به خاطر اين كه تو روش خود را نسبت به مؤمنان تغيير داده ای.

عرض کردم: فدايت گردم؛ از اين كه زياد مشهور شوم، ترسيدم و چنين كارى كردم. خدا مى داند به آنها شديدا علاقمندم .

حضرت فرمودند: اى اسحاق؛ از زيادى مراجعه مؤمنان هرگز ناراحت نباش! زيرا هرگاه دو نفر مؤمن با يكديگر ملاقات كرده و دست بدهند، خداوند يكصد رحمت در ميان دو انگشتانشان قرار مى دهد كه نود و نه رحمت از آن مخصوص كسى است كه برادر دينى خود را بيشتر دوست مى دارد و هر كدام نسبت به رفيقش بيشتر محبت كند او بيشتر مورد توجه الهى قرار مى گيرد و هرگاه براى رضاى خدا همديگر را به آغوش گيرند رحمت خداوند آنان را مى پوشاند و به آنان گفته مى شود: شما آمرزيده شديد و هرگاه بخواهند صحبت كنند، فرشتگان به يكديگر گويند از اين دو نفر دور شويم شايد راز دلى دارند و خداوند نمى خواهد از راز دل آنها باخبر شويم .

پی نوشت ها:

1- علامه مجلسی. بحارالانوار، ج76: 21.

2-ناصري، محمود. داستانهاي بحار الانوار، ج5: 213.

منبع:قدس

211008