فلسفه حج در كلام امام خميني(ره)

«توجه داشته باشيد كه سفر حج، سفر كسب نيست؛ سفر تحصيل دنيا نيست. سفر الى اللَّه است. شما داريد به طرف خانه خدا مى‌‏رويد. تمام امورى كه داريد انجام مى‌دهيد به طور الهيت بايد انجام بدهيد.

کد خبر: ۳۷۴۴۵

شنبه - ۲۹ شهريور ۱۳۹۳ / 29 June 1393

عقیق:سايت جماران بخشي از بيانات امام خميني (ره) در مورد فلسفه حج را منتشر كرده است كه در ادامه مي‌آيد:

تحكيم وحدت مسلمانان

«يكى از فلسفه‏‌هاى مهم اجتماع عظيم از سراسر جهان در اين مقام مقدس و مهبط وحى، به هم پيوستن مسلمانان جهان و تحكيم وحدت بين پيروان پيامبر اسلام و پيروان قرآن كريم در مقابل طاغوت‌هاى جهان است. و اگر خداى نخواسته از اعمال بعض زائران در اين وحدت خللى واقع شود و تفرقه‌اى ايجاد گردد، موجب سخط رسول اللَّه- صلى اللَّه عليه و آله- و عذاب خداوند قادر خواهد شد. زائران محترم، كه در جوار خانه خدا و محل رحمت او هستند، با همه بندگان خدا با رفق و مروت و اخوت اسلامى رفتار نمايند؛ و همه را، بدون در نظر گرفتن رنگ و زبان و منطقه و محيط، از خود بدانند؛ و همه با هم يد واحده و ملت واحد قرآنى باشند، تا بر دشمنان اسلام و انسانيت چيره شوند.» (صحيفه امام، ج۱۹، ص۳۴۰)

اهميت بُعد سياسى حج

- «يكى از فلسفه‌هاى بزرگ حج قضيه بُعد سياسى اوست، كه دست‏‌هاى جنايتكار از همه اطراف براى كوبيدن اين بُعد در كار هستند؛ و تبليغات دامنه‌‏دار آنها مع‌الأسف در مسلمين هم تأثير كرده است كه مسلمين سفر حج را بسياري‌شان يك عبادت خشك خالى بدون توجه به مصالح مسلمين مى‏‌دانند. حج از آن روزى كه تولد پيدا كرده است، اهميت بُعد سياسى‏‌اش كمتر از بعد عبادى اش نيست، بُعد سياسى علاوه بر سياستش، خودش عبادت است.» (همان، ج۱۸، ص۵۱)

حج سفر الى‌اللَّه است

و در آخر: «توجه داشته باشيد كه سفر حج، سفر كسب نيست؛ سفر تحصيل دنيا نيست. سفر الى اللَّه است. شما داريد به طرف خانه خدا مى‌‏رويد. تمام امورى كه داريد انجام مى‌دهيد به طور الهيت بايد انجام بدهيد. سفرتان از اينجا كه شروع مى‏‌شود وَفْد الى اللَّه است. سفر به سوى خداى تبارك و تعالى است. بايد همان طور كه مسافرين الى اللَّه، مثل انبيا عليهم السلام و بزرگان از دين ما، مسافرتشان الى اللَّه در تمام زمان حياتشان بوده است و يك قدم، تخلُّف نمى‏‌كردند از آن چيزى كه برنامه وصول الى اللَّه بوده است، شما هم الآن «وفود» الى اللَّه داريد مى‏‌گوييد. شما در آنجا كه مى‏ رويد، در ميقات كه مى‏ رويد، «لَبَّيك» به خدا مى‏‌گوييد؛ يعنى تو دعوت كردى، و ما اجابت. مبادا يك عملى انجام بدهيد كه خداى تبارك و تعالى بفرمايد كه خير، شما را من قبول ندارم براى اينكه شما اسلامى نيستيد. مبادا اين سفر را سفر تجارت قرار بدهيد و امور تجارتى در اين سفر مطرح باشد پيشتان، امور معنوى مطرح باشد. چه آقايان اهل علم، و چه كاروان‌ها و رؤساى كاروان‌ها، و چه ساير حُجّاج. سفر، سفر الى اللَّه است؛ نه سفر به سوى دنيا. آلوده به دنيا نكنيد. »
(همان، ج‏۱۰، ص: ۱۷۶)

منبع:حج

211008