تفسیری از آیت‌الله‌ وحید پیرامون چند آیه

آیت الله العظمی وحید خراسانی گفتند: خداوند به پیامبر(ص) فرمود که بر سخنان لغو آنها صبر کن و خداوند را در پیش از طلوع و غروب خورشید حمد بگو. بیان این مسئله، نشانگر یکی از رازهای خداوند است.

کد خبر: ۳۷۴۰۵

چهارشنبه - ۲۶ شهريور ۱۳۹۳ / 26 June 1393

عقیق:این مرجع تقلید صبح امروز در درس خارج  تفسیر خود در مسجد اعظم گفتند: خداوند در سوره یاسین به اسرار بسیاری اشاره می‌کند.

ایشان در تفسیر آیه «وَالشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَّهَا ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ» گفتند: برای این هفت کلمه باید پرده‌ای(حجابی) باز شود و بعد از آن هم پرده ای باز شود و تازه این تنزیل آیه است که باید در مقام تاویل نیز این اسرار بیان شود که هر کدام به یک فصل تقسیم می‌شود.

این مرجع تقلید با اشاره به اهمیت مسئله شمس در قرآن گفتند: شمس در قرآن در معانی متعددی به کار رفته است که هر کدام برای خود یک راز و گنجینه از اسرارالله دارد و جمع بین آیات است که عظمت واقعی آن را مشخص می کند.

حضرت آیت الله  وحید خراسانی یادآورشدند: خداوند در قرآن، خورشید را چراغ و قمر را مظهر نور معرفی کرده است و به همین جهت است که خداوند پیامبر(ص) را سراج منیر خطاب می کنند و این به آن معناست که اسراری در این مسئله نهفته ست.

این مرجع تقلید با اشاره به  مناظره حضرت ابراهیم(ع) با نمرود گفتند: زمانی که نمرود نیز ادعا کرد که من هم می توانم بمیرانم و زنده کنم، حضرت ابراهیم(ع) که حامل علم الهی بودند با توسل به یکی از آثار شمس در فَإِنَّ اللّهَ يَأْتِي بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِي كَفَرَ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ اشاره کردند.

ایشان یادآورشدند: خداوند در سوره یوسف(ع) نیز به این مراتب اشاره دارد و همچنین معانی خاصی را نیز در کنار قمر برای خورشید بیان می کند که معنی آن ضیا و سراج است در حالی که برای قمر معنی نور را به کار می برد.

این مرجع تقلید خاطرنشان کردند: یکی از معانی دیگری که در قرآن کریم در خصوص شمس به کار رفته است، لفظ «حسبان» است که هم در سوره الرحمن کاربرد بسیاری دارد و هم در آیه «فالق الاصباح» به این معنی اشاره شده است.

آیت الله وحید خراسانی با اشاره به آیه اشاره« فَاصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ الْغُرُوبِ»؛ گفتند: امت جاهل نادان، پیامبر(ص) را که عقل کل و عصاره عالم و آدم است را مجنون خطاب کردند و خداوند با این آیه به پیامبر(ص) تسلی دادند.

ایشان افزودند: خداوند به پیامبر(ص) فرمود که صبر کن بر سخنان لغو آنها و خداوند را در پیش از طلوع و غروب خورشید حمد بگو که این مسئله بیانگر یکی دیگر از رازهای خداوند است.

منبع:حوزه

211008