مکیال المکارم. . .

معرفت به امام عصرو فزونی منزلت و کرامت

عبادت ها جز به موالات و پیروی و معرفت آن حضرت از تو پذیرفته نمی شود و هر قدر که پیروی و معرفت و سر به فرمان بودنت نسبت به او فزونی یابد، خدا منزلت و پاداش و کرامت و افتخار تو را خواهد افزود.

کد خبر: ۳۵۴۵۱

شنبه - ۰۸ شهريور ۱۳۹۳ / 08 June 1393

عقیق:"مکیال المکارم فى فوائد الدعاء للقائم" یکى از کتاب هاى ارزشمند شیعه، نوشته آیت‏ اللّه‏ سیدمحمدتقى موسوى اصفهانى(1348 ـ 1301ق) است که به قصد اداء حق حضرت بقیة‏اللّه(عج) که حقش بر گردن ما افزون‏تر از همه مردم است، احسانش بیشتر و بهتر از همه شامل حال خلق مى‏شود و نعمت ها و منت ها بر ما دارد، به رشته تحریر درآمده است.
اصل کتاب به زبان عربى است و مؤلف در مقدمه مى‏نویسد:
"چون ما نمى‏توانیم حقوق آن حضرت(ع) را ادا نماییم و شکر وجود و فیوضاتش را آن طور که شایسته است، بجا آوریم بر ما واجب است آن مقدار از اداى حقوق آن حضرت را که از دستمان ساخته است، انجام دهیم. . . بهترین امور در زمان غیبت آن حضرت(عج)، انتظار فرج آن بزرگوار و دعا براى تعجیل فرج او و اهتمام به آنچه مایه خشنودى آن جناب و مقرب شدن در آستان اوست، مى‏باشد."

پیوسته به یاد آن حضرت بودن و به آدابش عمل کردن
و در هر بامداد و شامگاه بر آن جناب سلام کن، سلام غلامی که مشتاق دیدار اوست و از فراقش در سوز و گداز است، سلام مخلصی که اشک هایش بر گونه هایش سرازیر باشد و باور دارد که در خدمت مولایش ایستاده است و چون هنگام نماز خواندنت فرا رسد حال مولایت را در موقع ایستادنش در پیشگاه خدای متعال متذکر شو و با حضور قلب و خشوع جسم و چشم پوشی از ماسوی الله به آن بزرگوار تاسی بجوی و بدان که توفیق یافتنت به این امر جز به برکت مولایت نیست.
و این عبادت جز به موالات و پیروی و معرفت آن حضرت از تو پذیرفته نمی شود و هر قدر که پیروی و معرفت و سر به فرمان بودنت نسبت به او فزونی یابد خدای تعالی منزلت و پاداش و کرامت و افتخار تو را خواهد افزود.
و چون از نماز فراغت یافتی آن حضرت را به سوی خدای متعال وسیله و شفیع قرار ده که آن را از تو قبول فرماید و پیش از هر دعایی به دعا کردن برای او آغاز کن به جهت بزرگی حق و بسیاری احسان او بر تو و هر گاه حاجتی برایت پیش آید یا عارضه سختی به تو روی آورد آن را بر حضرتش معروض بدار و به درگاهش زاری کن تا به درگاه خدای تعالی در برطرف کردن آن از تو شفاعت نماید که اوست وسیله به سوی خداوند و باب اللهی که از آن درآیند.
بنابراین معلوم شد که آن حضرت در تمام امور پناهگاه و مرجع است پس وظیفه تو آن است که به او رجوع کنی و به درگاه او دادرسی و شفاعت خواهی بری او را نزد خدای عزو جل شفیع ببر تا برایت دعا کند و تو را در نظر داشته باشد زیرا که از وظایف و مراحم امام در هر زمان به مقتضای اخباری که وارد شده دعا کردن برای مومنین است همچنانکه از جمله وظایف مومنان در هر زمان دعا کردن برای امامشان می باشد.
چنانچه غفلت یا فراموشی از یاد حضرت در بعضی از اوقات برایت عارض گشت – چنانکه غالب احوال بیشتر اهل این زمان است- پس بدان که این حالت از نزدیک شدن شیطان است پس به درگاه خداوند روی آورده و زاری کن تا نیرنگ شیطان را از تو بازگرداند و از خدیا تعالی طلب مغرفت بنمای و به سوی او توبه نصوح کن تا این بدی را بر تو ببخشاید و به یاد مولایت در هر حال توفیق دهد که او هر چه بخواهد تحقق می بخشد.

منبع:شبستان