اظهار نظر عالم اهل سنت درباره "راه مستقیم"

حضرت صدّیقه کبری فاطمه زهرا علیهاالسلام، محور آل محمّد علیهم السلام می باشند و اگر ایشان نبودند، برای امیرالمؤمنین علی علیه السلام همسری نبود تا شایستگی به دنیا آوردن ائمه اطهار علیهم السلام را داشته باشد.

کد خبر: ۳۵۳۲۱

يکشنبه - ۰۲ شهريور ۱۳۹۳ / 02 June 1393

عقیق: حجة الإسلام اميري سوادکوهي در بخشي از کتاب «خون نگاشته های فاطمی» نوشته: (اِهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيم) ما را به راه راست هدايت کن ...1

حاکم حسکانی از بزرگان عامّه (اهل تسنن) در باره این آیه شریفه می نویسد: منظور از صراط مستقیم، راه محمّد و آل محمّد علیهم السلام است.2

حضرت صدّیقه کبری فاطمه زهرا علیهاالسلام، محور آل محمّد علیهم السلام می باشند و اگر ایشان نبودند، برای امیرالمؤمنین علی علیه السلام همسری نبود تا شایستگی به دنیا آوردن ائمه اطهار علیهم السلام را داشته باشد. خدای متعال نیز در حدیث قدسی کساء ایشان را محور و نقطه ی اتصال اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام معرفی می کند و می فرماید: «هم فاطمة و أبوها و بعلها و بنوها»

آنها فاطمه و پدرش و شوهرش و فرزندانش هستند.»3

بِأَىِّ‏ِ ذَنبٍ قُتِلَتْ(به کدامین گناه کشته شد؟)

خدای متعال حضرت زهرا سلام الله علیها را بعنوان راه هدایت بشریت به جهانیان معرفی و مردم را به پیروی از ایشان در تبعیت از وصی بلافصل رسول خدا صلی الله علیه و آله یعنی حضرت صدیق اکبر و فاروق اعظم امیرالمؤمنین علی علیه السلام دعوت نموده است و چنین به عظمت پاره وجود رسول خدا صلی الله علیه و آله گواهی داده است.

حال سؤالی  مطرح می شود که قلب هر انسان آزاده ای را می آزارد، که حقیقتاً چه شد، پس از شهادت رسول خدا صلی الله علیه و آله، راه هدایت امّت (حضرت زهرا سلام الله علیها) را آنچنان بی رحمانه و کینه توزانه به شهادت رسانیدند و با انحراف در اذهان امت، نگذاشتند بشریت در مسیر نورانی و کمال و صراط مستقیم فاطمی حرکت کند؟!

براستی فاطمه زهرا سلام الله علیها، به کدامین گناه کشته شد؟

حال ما نیز به تأسی از مولایمان حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام که فرمودند: کمال و نهایت دین در ولایت ما و برائت از دشمنان ماست4، از قاتلین حضرت زهرا سلام الله علیها برائت می جوییم.

پی نوشت ها:
1. سوره فاتحه، آیه 6
2. شواهد التنزیل، ج 1، ص 75
3. موسوعة اهل البیت علیهم السلام فی القرآن، ذیل آیه شریفه
4. بحارالانوار ج27 ص 58

منبع:شیعه آنلاین

211008