چرا دعاهای ما مستجاب نمی شود؟

گاهی با همه سهل‌الوصول بودن اجابت و تأکید بر صرف خواندن خدا برای مستجاب شدن، دعاهای ما اجابت نمی شود؛ یعنی همانی که می ‌خواستیم برایمان اتفاق نمی ‌افتد یا اوضاع همان جور که ما دل مان می‌خواهد پیش نمی‌رود، اما نباید فراموش کنیم که برای اجابت دعایمان، باید به اصولی پایبند و به آن ها عمل نماییم.

کد خبر: ۳۴۵۸۰

يکشنبه - ۰۶ مهر ۱۳۹۳ / 06 July 1393

عقیق:در این باره نقل شده است امیرالمؤمنین علی (عَلیه السَلام) روزی در کوفه سخنرانی زیبایی کرده و در پایان آن مردی برخاسته و عرض کرد: یا امیرالمؤمنین؛ خداوند در قرآن می فرماید: «ادعونی استجب لکم»: مرا بخوانید، دعا کنید، تا دعایتان مستجاب کنم.
اما دعای ما مستجاب نمی شود؟
حضرت فرمود: علتش آن است که دل های شما در هشت مورد صاف نیست:

یک: این که خدا را شناختید، ولی حقش را آن طور که بر شما واجب بود به جا نیاوردید، از این رو آن شناخت به درد شما نخورد.

دو: به پیغمبر خدا ایمان آوردید ولی با دستورات او مخالفت کردید و شریعت او را از بین بردید! پس نتیجه ایمان شما چه شد؟

سه: قرآن را خواندید ولی به آن عمل نکردید و گفتید: قرآن را به گوش و دل می پذیرم اما با آن به مخالفت برخاستید.

چهار: گفتید ما از آتش جهنم می ترسیم در عین حال با گناهان و معاصی به سوی جهنم می روید.

پنج: گفتید به بهشت علاقه مندیم اما در تمام حالات کارهایی انجام می دهید که شما را از بهشت دور می سازد. پس علاقه و شوق شما نسبت به بهشت کجاست؟

شش: نعمت خدا را خوردید، ولی سپاسگزاری نکردید.

هفت: خداوند شما را به دشمنی با شیطان دستور داد و فرمود: «ان الشّیطان لکم عدو فاتخذوه عدوا»: شیطان دشمن شماست، پس شما او را دشمن بدارید! به زبان با او دشمنی کردید ولی در عمل به دوستی با او برخاستید.

هشت: عیب های مردم را در برابر دیدگانتان قرار دادید و از عیوب خود بی خبر ماندید (نادیده گرفتید) و در نتیجه کسی را سرزنش می کنید که خود به سرزنش سزاوارتر از او هستید.

با این وضع چه دعایی از شما مستجاب می شود؟ در صورتی که شما درهای دعا و راه های آن را بسته اید. پس از خدا بترسید و عمل هایتان را اصلاح کنید و امر به معروف کنید و نهی از منکر نمایید تا خداوند دعاهایتان را مستجاب کند.

پی نوشت ها:
1-علامه مجلسی. بحارالانوار، ج93: 277.
2-ناصری، محمود. داستانهای بحار الانوار، ج4: 155.
3-خرمی، حمید. داستان هایی از امام علی (ع): 72-73.

منبع:قدس

211008