ویژگی های انفاق کننده در روایات

انفاق‏ كننده نه مفرط (زياده‏ رو) باشد و نه مفرّط (كوتاهى‏ كننده)، تا بتواند مشمول صفت «محسنين» باشد، و خداوند متعال او را دوست بدارد.

کد خبر: ۳۴۵۰۲

شنبه - ۱۸ مرداد ۱۳۹۳ / 18 May 1393

عقیق: الإمام الصّادق «ع»: لو أنّ رجلا أنفق ما في يديه في سبيل اللَّه ما كان أحسن و لاوفّق،أليس اللَّه يقول: وَ لا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ، وَ أَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ، يعنى: المقتصدين.

امام صادق «ع» می فرمایند:اگر كسى هر چه دارد در راه خدا انفاق كند،كار خوبى نكرده و به توفيقى دست نيافته است، مگر خدا نفرموده است: وَ لا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ، وَ أَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ خود را به دستهاى خود به هلاكت مى‏ اندازند؛ و نيكويى كنيد كه خدا نيكوكاران را دوست مى‏ دارد»، يعنى مقتصدان و ميانه‏روان را در خرج كردن.

بنگريد! آيه قرآنى م ى‏فرمايد: أَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ، وَ أَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ1 در راه خدا انفاق كنيد و خود را به دستهاى خود به هلاكت (و بد فرجامى) ميندازيد؛ و نيكويى كنيد كه خدا نيكوكاران را دوست مى‏ دارد»،

و امام صادق «ع»، «محسنين- نيكوكاران» را به «ميانه‏روان در خرج كردن» تفسير مى‏ كند.
و بدين گونه ثقلين (كتاب و عترت)، ما را به «اصالت اقتصاد در معيشت»، و «روش صحيح در خرج كردن» هدايت مى‏ كنند، يعنى پيروى دقيق از روش «ميانه‏روى»، بى‏ زياده‏ روى در خرج كردن و هر گونه هزينه‏ گذارى، تا به تنگدستى خود انفاقگر نينجامد و سبب هلاك او نشود؛ و بى‏ مال اندوزى و خسّت‏ورزى، تا به ثروتمندى فزون صاحب مال نكشد و سبب هلاك او نشود؛ «پس هر دو طرف ميانه‏روى در كارها نكوهيده است».
بنابراين لازم است انفاق‏ كننده نه مفرط (زياده‏ رو) باشد و نه مفرّط (كوتاهى ‏كننده)، تا بتواند مشمول صفت «محسنين» باشد، و خداوند متعال او را دوست بدارد.

پی نوشت:
1-«سوره بقره» (۲): ۱۹۵.
2-الحياة / ترجمه احمد آرام، ج‏۴، ص360
منبع:قدس