امتیازات زائر امام حسین(ع)؛

امام حسین(ع)، خود برای زائرش استغفار می کند

کد خبر: ۳۴۳۷

چهارشنبه - ۰۶ دی ۱۳۹۱ / 06 October 1391

عقیق: هر زائری که با معرفت و شناخت مقام صاحب این مرقد و اهداف او به زیارت برود، از صاحب قبر الهام می‌گیرد و اصول و تعالیم مکتب را به یاد می‌آورد ، و هر زیارت و سلام او سرشار از این آموزش‌ها و الهام‌ها است.محمد حسن اصطهباناتی در کتاب نورالعین به نمونه هایی از امتیازات زائر امام حسین(ع) اشاره کرده که در ادامه به آن می پردازیم:

امتیازات زائر امام حسین(ع) در هنگام عبور از پل صراط

محمد بصری از امام صادق(ع) روایت کرده که فرمود:

شنیدم پدرم از مردی از دوستانش درباره زیارت او سوال کرده و فرمود: چه کسی را زیارت می کنی و برای خاطر چه کسی زیارت می کنی؟

گفت خداوند تبارک و تعالی.

فرمود: هر کسی پشت سر او نمازی واجب بخواند و نیتش رضای خدا باشد، خداوند را در روزی که ملاقات می شود و نوری به او عطا می شود که تمام موجودات با آن برایش روشن و آشکار می شود، خداوند به زائران او احترام می گذارد و مانع رسیدن آتش به آنها می شود. زائر او جز در کنار حوض به او نمی رسد، امیرالمومنین(ع) در کنار حوض ایستاده، با او دست می دهد، سیرابش می کندو کسی در وارد شدن به حوض از او پیشی نمی گیرد تا اینکه سیراب شود.سس به سوی منزلش در بهشت باز می گردد و همراه او فرشته ای از جانب امیرالمومنین(ع) هست که به صراط امر می کند تا رام و فرمانبردار شود و به آتش نیز دستور می دهد که چیزی از باد گرم آن به زائر نرسد تا اینکه از آنجا عبور می کند، در حالی که همراهش فرستاده ای از جانب امیرالمومنین(ع) می باشد.(1)

زائران امام حسین(ع) زیر پرچم امام حسین(ع) وارد بهشت می شوند

1_ ابو اسامه زید شحام می گوید که شنیدم امام صادق(ع) می فرماید:

هرکس به زیارت قبر امام حسین(ع) برود خداوند او را از کسانی که در روز قیامت امنیت و آآآ   آسودگی خاطر دارند قرار می دهد.نامه عملش را به دست راستش می دهد، در زیر پرچم امام حسین(ع) وارد بهشت می شود و در مرتبه ی او در بهشت ساکن می شود.[پس بدان که] خداوند عزیز و حکیم است.(2)

2_ محمد بن مسلم می گوید به امام صادق(ع) گفتم:

کسی که قبر امام حسین(ع) را زیارت کند چه درجه ای دارد؟

فرمود: هرکس از سر اشتیاق به زیارتش برود، از بندگان مکرم خداوند است و زیر پرچم امام حسین(ع) می باشد تا وقتی که خداوند آن دو را وارد بهشت کند.(3)

امام حسین(ع) به زائرانش نگاه می کند و برای آنان که برای او سوگواری وطلب مغفرت می نماید

1_ عبد الله بن بکیر در حدیثی طولانی از امام صادق(ع) روایت کرده که فرمود:ای ابن بکیر! امام حسین(ع) همراه پدر، مادرو برادرش در منزل بهشتی رسول خدا(ص) هستند، همراه او روزی می خورند و شادمان می شوند. و آن حضرت از سمت راست عرش که متعلق به اوست می گوید:

« پروردگارا به وعده ای که به من داده ای وفا کن.»

آنگاه حضرت به زائرانش نگاه می کند و آنها را به اسم خودشان و پدرانشان و فرزندانشان می شناسد و به کسی که گریه می کند، نگاه می کند و برایش استغفار کند و می فرماید:

« ای گریه کننده! اگر می دانستی خداوند چه چیز برایت آماده کرده بیشتر از آنچه محزون شدی، شاد می گشتی.» و حضرت برای همه گناهان و خطاهای او از خداوند طلب آمرزش می کند.(4)

2_عبدالله بن بکیر از جائی در حدیثی طولانی از امام صادق(ع) روایت کرده که فرمود:

ای ابن بکیر! امام حسین(ع) همراه پدر، مادر و برادرش امام حسن(ع) در منزل بهشتی رسول خدا(ص) پذیرایی می شود و روزی می خورند همانگونه که آن حضرت روزی می خورد.

او در نزد پروردگارش زنده است، روزی می خورد، به لشگریانش نگاه می کند، به عرش هنگامی که آن را حمل می کنند می نگرد و در حالی که خود در سمت راست عرش که متعلق به اوست قرار دارد، می گوید:

« پروردگارا! به آنچه به من وعده داده ای، وفا کن.»

آن حضرت به زائرانش نگاه می کند، در حالی که شناخت و آگاهی اش نسبت به نام پدرانش و رتبه و منزلتشان نزد خدا، بهتر از آگاهی هر کدام از شما نسبت به فرزندانتان و آنچه در بساط خود دارید می باشد. حضرت کسی را که برایش گریه می کند می بیند و از روی مهربانی برایش استغفار می کند و از پدرش می خواهد که برای او طلب آمرزش کند و به او می گوید:

« ای گریه کننده! اگر می دانستی چه چیز برایت آماده شده بیشتر از آنچه گریه و زاری می کنی، شاد می شدی.»

هر یک از فرشتگان آسمان و فرشتگان مامور در باب الحسین(ع) که گریه را می شنوند برایش استغار می کنند و او در حالی باز می گردد که گناهی بر گردن ندارد.(5)

3_ محمد بن مسلم از امام صادق(ع) روایت کرده که فرمود: حسین بن علی(ع) نزد پروردگار عزوجل می باشد، به لشگریانش و گروهی از شهدا که در آنجا با اویند نگاه می کند، به زائرانش نگاه می کند در حالی که آنها را با اسامی شان می شناسد. او کسی را که برایش گریه می کند، می بیند و برایش استغفار می کند و از پدرانش هم می خواهد که برای او طلب آمرزش کنند و می فرماید:

اگر زائر من بداند که خدا چه چیز برایش آماده ساخته، شادیش بیشتر از گریه و زاری او می شود. زائر امام حسین(ع) باز می گردد در حالی که گناهی بر گردن ندارد.(6)

فطرس سلام زائر و نماز او را به امام حسین(ع) می رساند

1_ ابراهیم بن شعیب میثمی می گوید: شنیدم امام صادق(ع) می فرمود:

وقتی حسین بن علی(ع) متولد شد خداوند عزوجل به جبرئیل دستور داد که به همراه هزار فرشته فرود آید و از جانب خدا و جبرئیل به رسول خدا(ص) تهنیت بگوید. محل فرود آمدن جبرئیل جزیره ای در دریا بود که فرشته ای به نام فطرس در آنجا قرار داشت. او از حاملان عرش بود برای کاری فرستاده شده بود و در ان کار تعلل ورزید، به همین دلیل بالش شکسته شد و در آن جزیره تنها رها شد. ششصد سال در آنجا خدا را عبادت می کرد تا اینکه امام حسین(ع) متولد شد. وقتی فطرس جبرئیل را دید به او گفت: به کجا می روی؟

گفت: خداوند به محمد(ص) نعمتی بخشیده است و مرا فرستاده است تا از جانب او و خودم به محمد(ص) تهنیت بگویم.

گفت: جبرئیل مرا با خودت ببر شاید محمد(ص) برای من نزد خداوند دعا کند. جبرئیل او را خود برد. وقتی به دیدار پیامبر(ص) رفت و از جانب خود و خداوند متعال به او تبریک گفت، او را از حال فطرس با خبر کرد.

رسول خدا(ص) فرمود: جبرئیل او را داخل کن. وقتی او را داخل کرد، فطرس پیامبر(ص) را از حال خود باخبر نمود. پیامبر(ص) برای او دعا کرد و فرمود: خودت را به این مولود مسح کن و به جایت برگرد.

فطرس آن کار را کردو بالا رفت و گفت:ای رسول خدا(ص) امت تو او را خواهند کشت واو نزد من پاداش نیکی دارد، هر زائری که او را زیارت کند به او خبر خواهم داد، هر کس که بر او سلام فرستد، سلامش را به حسین(ع) می رسانم، و هر کس بر او نماز بخواند نمازش را به او می رسانم. سپس بالا رفت. (7)

2_ صدوق با اسنادش از ابراهیم بن شعیب از امام صادق(ع) در حدیث مربوط به فطرس و قبولی توبه اش بخاطر امام حسین(ع) روایت کرده که فرمود:

فطرس گفت: ای رسول خدا(ص) امت تو او را خواهند کشت و او نزد من پاداش نیکی دارد که هر زائری که او را زیارت کند به او خبر می دهم، هر کس بر او سلام فرستد سلامش را به او می رسانم و هر کس بر او نماز بخواند نمازش را به حسین(ع) ابلاغ می کنم، سپس بالا رفت.(8)

3_ صدوق در امالی با اسنادش از صفیه دختر عبدالمطلب روایت کرده که گفت: وقتی امام حسین(ع) به دنیا آمد... سپس قصه ی فطرس را ذکر کرد،جبرئیل به دیدار پیامبر(ص) آمد و از جانب خداوند متعال و خودش به او تهنیت گفت و او را از حال فطرس با خبر کرد.

پیامبر(ص) فرمود: به او بگو خودش را به این مولود مسح کند و به جایش برگردد. پس فطرس چنین کرد و بالا رفت و گفت: ای رسول خدا(ص) امت تو او را خواهند کشت، او نزد من پاداش نیکی دارد هر زائری که او را زیارت کند به او ابلاغ می کنم، هر کس بر او سلام فرستد سلامش را به او می رسانم و هر کس بر او نماز بگزارد نمازش را به حسین(ع) ابلاغ می کنم، سپس بالا رفت.(9)

4_ ابن عباس و امام صادق(ع) می فرمایند:

هنگامی که امام حسین(ع) متولد شد، خداوند به جبرئیل دستور داد به همراه هزار فرشته فرود آید و از جانب خداوند متعال و خودش به رسول خدا(ص) تبریک بگویید.

جرئیل فرود آمد و از جزیره ای در دریا عبور کرد، فرشته ای به نام فطرس در آنجا بود. او از حاملان عرش بود خداوند او را در پی کاری فرستاد و او تعلل ورزید،پس بالش را شکست و او را در آن جزیره افکند. در آنجا هفتصد سال خدا را عبادت کرد تا اینکه امام حسین(ع) به دنیا آمد. آن فرشته به جبرئیل گفت: کجا می روی؟

گفت: خداوند عزوجل به محمد(ص) نعمتی بخشیده و مرا فرستاده تا از جانب خداوند و خودم به او تهنیت بگویم.

فطرس گفت: ای جبرئیل مرا با خودت ببر، شاید محمد(ص) برایم دعا کند.

جبرئیل او را با خود برد، وقتی به دیدار پیامبر رفت، از جانب خداوند و خود به او تهنیت گفت و او را از حال فطرس باخبر کرد.

پیامبر(ص) فرمود: به او بگو خودش را به این مولود مسح کند به جای خویش بازگردد. فطرس خود را به امام حسین(ع) مسح کرد و بالا رفت و گفت: ای رسول خدا(ص) امت تو او را خواهند کشت. او نزد من پاداش نیکی دارد، که هر زائری که او را زیارت کند به او خبر خواهم داد، هر کس به او سلام فرستد، سلامش را به او رسانم و هر کس بر او نماز بخواند نمازش را به حسین(ع) می رسانم، سپس بالا رفت.

ابن عباس گفت: آن فرشته در بهشت جز به این شناخته نمی شد که به او می گفتند: او مولای_ دوست، غلام_ حسین بن علی(ع) است.(10)

شیخ طوسی در مصباح روایتی از قاسم بن علاء همدانی درباره فطرس ملک ذکر نموده است.

فرشتگان بالهایشان را در راه زائر حسین(ع) را برهم می زنند

عبدالله بن مسکان از امام صادق(ع) روایت کرده که فرمود:

هر کس امام حسین(ع) را برای رضای خدا زیارت کند، خداوند او را از گناهانش بیرون می آورد مانند کودکی که از مادر متولد شده، فرشتگان در راه او را بدرقه و همراهی کرده و بر بالای سرش بالهایش را بر هم می زنند. و نیز بالهایش را بر روی او باز نگه می دارند تا وقتی نزد خانواده اش باز گردد. فرشتگان از پروردگار برای او طلب مغفرت می کنند. رحمت پهنه آسمان او را فرا می گیرد و فرشتگان ندا می دهند:

پاک شدی و کسی را که زیارت کردی پاک است. زائر در میان خانواده اش نیز محافظت می شود.(11)

پی نوشت ها:

1_( کامل الزیارات، ص 239-238، بحارالانوار ج 101، ص 78، جامع احادیث الشیعه ج 12، ص 504)

2_(کامل الزیارت، ص 269_270، بحارالانوار ج 101، ص 26، وسائل الشیعه ج 14، ص497، جامع احادیث الشیعه ج 12، ص 456.)

3_ (کامل الزیارت، ص 271، بحارالانوار ج 101، ص 18، وسائل الشیعه ج 14، ص497، جامع احادیث الشیعه ج 12، ص 456.)

4_ (کامل الزیارت، ص 206، بحارالانوار ج 44، ص292، مستدرک الوسائل ج 10 ص230، جامع احادیث الشیعه ج 12، ص 555.)

5_( کامل الزیارت، ص 543_544 در ضمن حدیثی طولانی نقل کرده، بحارالانوار ج 25 ص 376.)

6_ (امالی طوس ص 55،بحار الانوار ج 44 ص 281 وج 101 ص 64، وسائل الشیعه ج 14 ص 422_423، جامع احادیث الشیعه ج 12 ص 364.)

7_ ( کامل الزیارات، ص 140-141، بحارالانوار ج 43، ص 244.)

8_ (امالی صدوق، ص 118_ 119، بحالانوار ج 101، ص 367 و ج 43 ص 243-244.)

9_(مستدرک الوسائل ج 10، صفحه 410_411، جامع احادیث الشیعه ج12، ص453)

10_(مناقب ابن شهر آشوب ج 4، ص 74، بحارالانوار ج 43، ص 244، در مصباح المتجهد ص 758_ 759 آمده: « اللّهُمَ وَهَب لنا فی هذا الیوم خیر موهبة، و انجِح لنا فیه کل طلبة، کما وَهَبتَ الحسین(ع) لمحمّد جدّه(ص) و عاذ فطرس بمهده)

11_ (کامل الزیارت، ص 274_ 275 و 290، بحارالانوار ج 101، ص 19، وسائل الشیعه ج 14، ص498، جامع احادیث الشیعه ج 12، ص 454.)

کدخبرنگار:211001