چرا در قرآن همیشه زنان بعد از مردان مورد خطاب قرار می گیرند؟

خداوند مردان را بر زنان نوعی حاکم قرار داده است.

کد خبر: ۳۳۷۳۳

شنبه - ۱۸ مرداد ۱۳۹۳ / 18 May 1393

عقیق:خداوند در قرآن فرموده: «الرجال قوامون علی النساء» در حقیقت منظور از این جمله این است که مردان اداره کننده امور و مسائل زنان هستند.[1]

(هر چند از مطالعه برخی از تفاسیر چنین برداشت می شود که خداوند مردان را بر زنان نوعی حاکم قرار داده) با این حساب کاملا بجاست که خطابهای قرآن به سمت و سوی مردان باشد و اولین مخاطب باشند، چرا که مردان اداره کننده امور خود و زنان هستند.

در آیه دوم از سوره نور خداوند ابتدا زن زناکار را مخاطب قرار داده، و این می تواند بخاطر این باشد که ریشه و دلیل اولیه در عمل زنا رعایت نکردن زن به برخی از قوانین و دستورات قرآن می باشد که خداوند آن قوانین را در قرآن خطاب به زنان بیان فرموده، از جمله:

وَ قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ یَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ وَ یَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَ لا یُبْدینَ زینَتَهُنَّ إِلاّ ما ظَهَرَ مِنْها وَ لْیَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلی‏ جُیُوبِهِنَّ وَ لا یُبْدینَ زینَتَهُنَّ إِلاّ لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبائِهِنَّ أَوْ آباءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنائِهِنَّ أَوْ أَبْناءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوانِهِنَّ أَوْ بَنی إِخْوانِهِنَّ أَوْ بَنی أَخَواتِهِنَّ أَوْ نِسائِهِنَّ أَوْ ما مَلَکَتْ أَیْمانُهُنَّ أَوِ التّابِعینَ غَیْرِ أُولِی اْلإِرْبَةِ مِنَ الرِّجالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذینَ لَمْ یَظْهَرُوا عَلی‏ عَوْراتِ النِّساءِ وَ لا یَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِیُعْلَمَ ما یُخْفینَ مِنْ زینَتِهِنَّ وَ تُوبُوا إِلَی اللّهِ جَمیعًا أَیُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ[2]

و به آنان با ایمان بگو چشمهای خود را (از نگاه هوس‏آلود) فروگیرند، و دامان خویش را حفظ کنند و زینت خود را -جز آن مقدار که نمایان است- آشکار ننمایند و (اطراف) روسری‏های خود را بر سینه خود افکنند (تا گردن و سینه با آن پوشانده شود)، و زینت خود را آشکار نسازند مگر برای شوهرانشان، یا پدرانشان، یا پدر شوهرانشان، یا پسرانشان، یا پسران همسرانشان، یا برادرانشان، یا پسران برادرانشان، یا پسران خواهرانشان، یا زنان هم‏کیششان، یا بردگانشان [کنیزانشان]، یا افراد سفیه که تمایلی به زن ندارند، یا کودکانی که از امور جنسی مربوط به زنان آگاه نیستند؛ و هنگام راه رفتن پاهای خود را به زمین نزنند تا زینت پنهانیشان دانسته شود (و صدای خلخال که برپا دارند به گوش رسد). و همگی بسوی خدا بازگردید ای مؤمنان، تا رستگار شوید!

البته لازم است بدانید این گونه تقدم و تأخرها ملاکی در بر ندارد، مثلا در آیه بعد یعنی آیه سوم از سوره نور تقدم و تأخر برعکس شده و ابتدا مرد زناکار را نام برده، و در این موارد برتری یا عدم برتری نقشی در تقدیم و تأخیر ندارد.

البته خداوند در آیه یازده از سوره تحریم برای مؤمنین مثال از یک زن آورده و فرمود:

وَ ضَرَبَ اللّهُ مَثَلاً لِلَّذینَ آمَنُوا امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ إِذْ قالَتْ رَبّ‏ِ ابْنِ لی عِنْدَکَ بَیْتًا فِی الْجَنَّةِ وَ نَجِّنی مِنْ فِرْعَوْنَ وَ عَمَلِهِ وَ نَجِّنی مِنَ الْقَوْمِ الظّالِمینَ

و خداوند برای مؤمنان، به همسر فرعون مثَل زده است، در آن هنگام که گفت: پروردگارا! خانه ‏ای برای من نزد خودت در بهشت بساز، و مرا از فرعون و کار او نجات ده و مرا از گروه ستمگران رهایی بخش!

پی نوشت:

[1] - تفسیر مصابیح البیان، ذیل آیه.

[2] - سوره نور، آیه 31.

منبع:جام
211008