حرکت انسان در مسیر قرب الهی، از خودشناسی آغاز می‌شود

یک مدرس حوزه علمیه گفت: یکی از گام‏‌های نخستین در راه اصلاح نفس و تهذیب اخلاق و پرورش ملکات والای انسانی، خودشناسی است.

کد خبر: ۳۲۷۱۸

يکشنبه - ۲۲ تير ۱۳۹۳ / 22 April 1393

عقیق:حجت‌الاسلام علی‌اصغرمصطفوی اظهار کرد: انسان از طریق خودشناسی به کرامت نفس و عظمت خلقت بزرگ الهی و اهمیت روح آدمی که پرتوی از انوار الهی است، پی می‌برد و از همین راه خالق خویش را شناخته و مسیر عبودیتش را طی می‌نماید.

مصطفوی با اشاره به حدیث "کسی که خود را بشناسد، قطعاً پروردگارش را می‌شناسد" از پیامبر اکرم(ص)، تصریح‌ کرد: شاید این حدیث را بتوان این‌گونه تفسیر کرد که بدن انسان‌ها دارای ساختار بسیار پیچیده‌ای است، منظم کار کردن میلیون‌ها سلول در کنار هم با ساختار پیچیده و بسیار منظم چشم که هنوز که هنوز است دانشمندان نتوانسته‌اند برای آن‌ها تبیینی پیدا کنند و موارد دیگر نشان از قدرت و حکیم بودن خداوند دارد.

این کارشناس دینی تاکید کرد: به همین دلیل حرکت انسان در مسیر تکامل و قرب به خدا از خودشناسی آغاز می‌شود، انسان تا با خودش آشنا نشود و از استعداد بی‌نهایت و ارزش فوق‌العاده جوهر انسانی خود آگاه نگردد، حرکت جدی و پیگیرانه‌ای را در جهت شکوفایی نیروهای نهفته در خود سامان نمی‌دهد و خط سیر درستی را در زندگی نخواهد داشت.

مصطفوی با اشاره به اینکه تقریباً همه چیز از شناخت انسان و موقعیت با ارزش او در جهان هستی شروع می‌شود، گفت: در واقع اولین و پرفایده‌ترین دانستنی‌ها برای انسان، شناخت خود است. شناختی که بدون آن هیچ چیزی به درستی برای انسان شناختنی نیست و هیچ برنامه‌ای مفید فایده و موثر نمی‌باشد.

وی افزود: خودشناسی اگر درست انجام شود، انسان در مسیر درست زندگی قرار می‌گیرد و در صورتی که ناصحیح باشد، راه انسان جهت انحرافی به خود می‌گیرد و از مسیر حقیقی زندگی خارج می‌شود.

این مدرس حوزه با تاکید بر اینکه خودشناسی یعنی از حصار کوچک تن گذشتن و رسیدن به دنیای حقیقی، خاطرنشان کرد: اگر ما بتوانیم قسمت کوچکی از دنیای ماورایی را با استفاده از خودشناسی و خداشناسی درک کنیم دیگر دلمان به این دنیا بند نمی‌شود و مدام هوای عالم بالا را می‌کند و بالطبع برای رسیدن به آن دنیا و درک لذت‌های آن تلاش می‌کند.

مصطفوی تصریح کرد: تا انسان از شناخت صفات و ملکات خود غافل باشد،‌ نمی‌تواند به اصلاح خویش بپردازد، انسان با تفکر در وضعیت ابتدایی، کنونی و نهایی خودش می‌تواند شناخت جامعی از خودش بدست آورده و در نتیجه هدف نهایی خود را مشخص کند و از این طریق به شناخت خداوند برسد.

این مدرس حوزه علمیه تاکید کرد: بنابراین انسان در درجه اول باید خود را بشناسد؛ ویژگی‌های مثبت و منفی، قابلیت‌ها و توانایی‌های خود و ظرفیت‌های وجودی خود را بشناسد تا بتواند به شگفتی‌هایی که خداوند در او آفریده پی ببرد و در نتیجه خداوند را بشناسد.

منبع:ایسنا

211008