مردمان آخرالزمان اهل تدبیر و تفکر هستند

عضو هیات علمی جامعه المصطفی با بیان این که مردمان آخرالزمان اهل تدبیر و تفکر هستند گفت: تسبیح خداوند از جمله راه های کسب رحمت الهی است.

کد خبر: ۳۲۵۸۶

جمعه - ۲۷ تير ۱۳۹۳ / 27 April 1393

عقیق:حجت الاسلام والمسلمین ناصر رفیعی در جمع زائران و مجاوران حرم حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها، با اشاره به  آیات سوره مبارکه حدید و با بیان این که این سوره مملو از معارف عقلی, اعتقادی, کلامی, توحیدی و... است, اظهارداشت: این سوره در مدینه بر پیامبر نازل شد و پاداش فراوانی برای قرائت آن ذکر شده است.

وی با اشاره به روایتی از امام سجاد علیه السلام در این باره گفت: خداوند می داند که در آخرالزمان، سوره توحید و شش آیه سوره حدید را نازل نمود تا مردمان این دوره که اهل تدبیر و تفکر هستند از آن بهره مند شوند.

عضو هیات علمی المصطفی درباره فضیلت قرائت سوره مبارکه حدید گفت: در این سوره, آیه ای است که پاداش قرائت آن افضل از قرائت هزار آیه است. البته درباره این که این آیه کدامین آیه است در میان مفسران اختلافاتی است؛ چراکه این آیه مشخص نشده است.

وی درباره واژه «تسبیح» گفت: سوره مبارکه حدید با کلمه «سبح» آغاز می شود؛ این تسبیح به اندازه ای مهم است که خداوند در قرآن شانزده بار  خطاب به پیامبر خود «سبح» را به کار برده است.

این استاد حوزه، با بیان این که توصیه به تسبیح خداوند را بیش از دیگر اوامر الهی در قرآن است ادامه داد: تسبیح خداوند از جمله راه های کسب رحمت الهی  است از این رو  در بخش های مختلف نماز آن را قرار داده است.

وی درباره اهمیت تسبیح گفت: عصاره دعوت انبیا(ع) تسبیح و مقدم بر حمد الهی است؛ سبحان الله به معنی منزه بودن خداوند از نقص و عیب است.

سخنران مراسم  خاطرنشان کرد: همه ما خدا را قبول داریم، ولی گاهی بر اثر جهل، نسبت به خداوند بدگمان شده و عیبی را به خداوند نسبت می دهیم. این که افراد حتی یکی از صفات الهی را نقض کنند بر خلاف تسبیح الهی قدم برداشتند.

وی با بیان این که شیطان به دلیل تسلیم نبودن در پیشگاه الهی از بهشت رانده شد تصریح کرد: انسان باید زیاد سبحان الله و تسبیح الهی را به جای آورد تا تسلیم خداوند شود.

حجت الاسلام والمسلمین رفیعی با اشاره به آیه نخست سوره  مبارکه حدید گفت: در این آیه می خوانیم تمام عالم هستی تسبیح خداوند را می گوید؛ اینکه گفته می شود کوه، خورشید و...تسبیح خدا را می گویند  به این معنی است که ذکر خدا را بیان می کنند، ولی ما نمی شنویم.

وی با بیان این که شنیدن صدای تسبیح حیوانات، جامدات و نباتات با گوش طبیعی شنیده نمی شود؛ ادامه داد: کسی می تواند این صدا را درک کند که گوش دلش باز شده باشد.

منبع:حوزه

211008