آیت الله سبحانی:

شأن بنده نیست که کفران نعمت کند

آیت الله سبحانی گفت: خداوند بی نیاز از اعمال و ایمان بندگان است، اگر شکر نعمت هم به جا آوریم خداوند بهره ای از آن نخواهد برد و به خود ما بر می گردد، اما در شأن بنده نیست که کفران نعمت کند.

کد خبر: ۳۲۴۳۵

چهارشنبه - ۱۸ تير ۱۳۹۳ / 18 April 1393

عقیق: آیت الله شیخ جعفر سبحانی در سلسله مباحث تفسیر قرآن کریم "سوره زمر"، در تفسیر آیه 7 این سوره، اظهارداشت: این آیه به مسئله به مسئله بی نیازی خداوند متعال، کفر و ناسپاسی و شکر و سپاس بندگان پرداخته شده است.

وی با اشاره به بخش ابتدایی این آیه که می فرماید «‏ إِن تَکْفُرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَنِیٌّ عَنکُمْ...»، بیان داشت: خداوند بی نیاز از انسان ها است، اگر نعمت های او را کفران کنیم به خودمان باز می گردد و خداوند بی نیاز از ایمان ماست، اگر هم شکر نعمت به جا آوریم خداوند از آن بهره ای نخواهد برد.

آیت الله سبحانی تصریح کرد: البته این بی نیازی خداوند متعال انسان را از تکلیف شکر کردن و کفران نکردن نعمت ها باز نمی دارد، همین تکلیف هم لطف و نعمت خداوند است و او هیچ وقت کفران بندگانش را نمی پسندد و از آن راضی نمی شود، در مقابل اگر شکر و سپاس موجب رضایت و خشنودی اوست.

وی با بیان این که در شان بندگان است که شکر خداوند متعال را به جا بیاورند، عنوان داشت: مشیت خداوند همه زندگی ما را در برگرفته است و نفع و ضرر ایمان و کفر و شکر و نا سپاسی به خود انسان بر می گردد و دامن خودش را می گیرد.

آیت الله سبحانی خاطرنشان کرد: اگر انسان ها زمینه تقوا و ایجاد را در جامعه ایجاد کنند به سمت خوبی گرایش پیدا می کنند و مشیت ناب الهی نصیب شان می شود.

وی افزود:« وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى » یعنی هر کسی مسئول کار و عمل خودش است، هیچ کسی در روز رستاخیز بار گناه دیگری را به دوش نمی کشد، در واقع کسی توان ندارد عذاب و جرم دیگری را بپذیرد و تحمل کند.

آیت الله سبحانی ابراز داشت: در بخش آخر آیه 7 سوره زمر به مسئله معاد اشاره شده است، آنجا که می گوید« ثُمَّ إِلى‏ رَبِّکُمْ مَرْجِعُکُمْ فَیُنَبِّئُکُمْ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ » سپس همه ما به سوی پروردگار متعال باز می گردیم و خداوند ما را از هر آن چه انجام دادیم آگاه می سازد، در ادامه هم می گوید او به هرچه در سینه های ماست آگاهی دارد.

وی در پایان یادآور شد: این که انسان مکلف است، نیاز به این دارد که برای تکلیف کیفر و پاداشی وجود داشته باشد، علت این که پایان آیه به معاد اشاره شده همین مسئله است، این که خداوند می گوید ما از اسرار سینه شما آگاهی داریم برای این است که قلب ابزار درک و مظهر آثار حیات است و حساب رسی بدون علم و آگاهی میسر نیست.

منبع:شبستان