سنت حسنه دهلرانی ها در ماه مبارک +تصاویر

از همان روزهای نخستین شروع ماه مبارک رمضان تا پایان ماه مبارک این سنت ادامه دارد و مردم درقالب افطاری هایی که در سینی های بزرگ می گذارند وخانه به خانه می گردانند و چه در قالب دعوت از مردم و نیازمندان نسبت به افطاری دادن اقدام می کنند.

کد خبر: ۳۱۴۷۳

يکشنبه - ۰۸ تير ۱۳۹۳ / 08 April 1393

عقیق:در هرمنطقه ای به فراخور فرهنگ ها و آداب آن منطقه در همه مناسبت های سال چه ملی و چه مذهبی مردم سنن و برنامه های ویژه خود را دارند که اگر چه به علت تاثیر زندگی ماشینی برمردم خیلی از آنها شاید به ورطه فراموشی سپرده شده باشند اما هنوز هم پیدا می شود خیلی از جاها و مناطقی که نسبت به انجام این مراسمات پایبند باشند.

ماه مبارک رمضان نیز یکی از این مناسبت های بزرگ سال می باشد که دارای ارزش و مقام بالایی در نزد مردم هستند.

در شهرستان دهلران از استان ایلام نیز این ماه دارای منزلت بالایی در نزد مردم است و مردم از چند روز قبل خود را برای استقبال از این ماه آماده می کنند و سعی می کنند به خوبی از این ماه بهره ببرند.

دراین بین اما بعضی از آداب و رسوم از قدیم الایام در این شهرستان به جای مانده است که اگرچه رنگ و بوی گذشته را شاید نداشته باشد اما هنوز می شود در گوشه گوشه این شهرستان آن را استشمام کرد.

یکی از سنت های حسنه ای که در بین مردم این شهرستان جایگاه ویژه ای دارد سنت افطاری دادن است که مردم برای آن ارزش زیادی قائل هستند.

از همان روزهای نخستین شروع ماه مبارک رمضان تا پایان ماه مبارک این سنت ادامه دارد و مردم در قالب افطاری هایی که در سینی های بزرگ می گذارند و خانه به خانه می گردانند و چه در قالب دعوت از مردم و نیازمندان نسبت به افطاری دادن اقدام می کنند.

از جمله غذاهایی که در این ماه بیشتر بر سر سفره های افطاری می توان دید حلیم ، شله، آش،شله زرد است که یاد و خاطره افطاری ها را در این ماه در ذهن ها ماندنی تر می کند.

حلیم یکی از غذاهایی است که اگرچه در ماه محرم بیشتر به چشم می آید اما در ایام ماه مبارک رمضان نیز جایگاه خود را دارد و مردم در پاتیل های بزرگ نسبت به پخت این غذای خوشمزه که اتفاقا مهارت مردم این منطقه در پخت آن هم بالا می باشد اقدام می کنند و به صورت عمده در مساجد و یا محله هایی می گردانند و در بین مردم تقسیم می کنند.

این غذا دارای اهمیت بالایی در نزد مردم است و مردم شاید خوردن آن را به گونه ای تبرک هم می دانند و خوردن آن را هم سبب ثواب و پاداش بیشتر روزه دار و هم سبب تقویت قوای جسمانی در ایام رمضان می دانند.

از همین منظر می توان به جمع شدن فامیل های نزدیک در خانه های همدیگر برای افطاری خوردن در هر شب از ماه رمضان اشاره کرد که این مراسم در تمام شب های ماه رمضان ادامه دارد که علاوه بر انجام سنت صله رحم صفا و معنویت دوچندانی به هنگام افطار به منازل می دهد.

از جمله آداب خوب مردم در این منطقه شرکت در کلاس های قرآن و احکام در مساجد است.

ساعتی مانده به نماز ظهر و نماز مغرب مساجد شهر مملو می شود از روزه دارانی که هم برای اقامه نماز جماعت در مساجد گرد هم می آیند و هم برای شرکت در کلاس های قرآن و احکام که صفا و معنویت خاص خود را دارند.

حلقه های تشکیل شده از جوانان و نوجوانان روزه دار در کنار افراد میانسال و ریش سفیدان که رحل های قرآن را در برابرخود دارند و نسبت به تلاوت قرآن مشغولند از جمله صحنه های زیبایی است که در این منطقه خلق می شود.

مراسم شب های قدر در این شهرستان از دیرباز دارای شکوه ویژه ای بوده است و تاکنون نیز این مراسم با مراسمات ویژه خودش با شرکت خیل عظیم مردم در مساجد اجرا می شود.

شب های قدر جلوه ای زیبا از به رخ کشیدن بندگی مردم این شهر در برابر خالق خویش می باشد که با قرآن به سرگرفتن و خواندن نماز و دعاهای وارده در این شب ها با عرض ارادت به مقام مولای متقیان و امام شهید این ماه سرنوشت و عاقبت به خیری خود را برای یک سال آینده با انجام اعمال شب قدر از خداوند تمنا می کنند.

هرچه به روزهای پایانی ماه رمضان نزدیک می شویم مردم برای عید فطر لحظه شماری می کنند.

از جمله فرهنگ هایی که در بین مردم رواج دارد تلاش برای رویت هلال ماه شوال است به این صورت که مردم سعی می کنند با چشم غیرمسلح یا با ابزار ابتدایی بر بلندترین نقطه شهر یا بر بالای بام منازل حاضر شوند و هلال ماه را ببینند.

شکوه اصلی بندگی مردم یک بارد یگر در روز عید فطر نمایان می شود آنجا که از نخستین دقایق روز عید مردم دسته دسته با سجاده ها و زیراندازهای خود به سمت مکان نماز عید روانه می شوند و با ادای زکات فطره خود قبولی طاعات و عبادات را برای همدیگر از خداوند مسئلت دارند.

حمید ابراهیمی از شهروندان دهلرانی درباره غذاهای ماه رمضان در گذشته اظهار کرد: در سال های گذشته که موادغذایی به فراوانی الان نبود مردم روزه دار با کمترین امکانات روزه می گرفتند به طوری که از سحر تا افطار را با صرف مواد لبنی که بیشتر ماحصل دام های خود بود تا افطار سر می کردند و در تمام سی روز ماه رمضان با وجود نبود مواد غذایی متنوع مردم با ایمان به خدا سختی ها و گرما را به امید تقرب به خدا تحمل می کردند و الان که به یاد گذشته می افتم و این وفور نعمت را می بینم خدا را شاکرم و سعی می کنم که همیشه در ایام رمضان مستمندان و بی بضاعتان را فراموش نکنم.

امامقلی کرمی از دیگر اهالی دهلران اظهار کرد: درگذشته که ماه رمضان با فصل گرما مصادف می شد اتفاقا یادم هست که فصل برداشت محصولات نیز بود در آن سال ها با وجود روزه داری، مردم متدین به برداشت محصولات خود نیزمی پرداختند که کار بسیارسختی بود چرا که روزه داری با وجود هوای گرم و سحری های مختصر و کار پر زحمت انجام دادن واقعا سخت بود.

کرمی درباره نحوه اطلاع یافتن از اوقات سحر و افطار افزود: درآن زمان نه ساعتی بود و نه رادیو و یا امکاناتی که بتوانیم وقت را مطلع شویم به همین دلیل ما وقت سحر را به وسیله بانگ خروس و وقت افطار را با توجه به دیدن نخستین ستاره در آسمان معین می کردیم.

فرج فاضلی مسئول اداره میراث فرهنگی و گردشگری شهرستان دهلران نیز درباره آداب و رسوم مردم این شهرستان در ماه مبارک رمضان اظهار کرد: مردم متدین و مومن این شهرستان در گذشته های دور با توجه به نبود ساعت و وسیله ای که زمان دقیق اذان رااعلام کند با استفاده از بانگ خروسخوان در اول صبح برای خوردن سحری و انجام عبادات و فرایض دینی بیدارمی شدند.

وی افزود: یا شخصی چند ساعت قبل از زمان فرضی اذان به عنوان جارچی با استفاده از وسیله ای مانند دهل و مراجعه به درب منزل مردم و کوبیدن دهل، مردم را برای سحری بیدار می کرد یا با استفاده از سایه آفتاب با گام کردن سایه خود به حالت ایستاده نماز ظهر را به جا می آوردند.

وی تصریح کرد: برای افطار هم به محض غروب آفتاب یا به اصطلاح عامیانه نشستن آفتاب مردم افطار می کردند.

فاضلی عنوان کرد: مردم مومن و خداپرست شهرستان دهلران به هنگام افطار وسحری، غذای خود را با همسایگان تقسیم می کردند و به نوعی بیشتر به فقرا کمک می کردند.

منبع:تسنیم

211008