شعرحضرت امیر‌(ع)دروصف مسافرت و فوایدآن

در قرآن مجيد و كلمات اهل بيت عليهم ‌السلام، بر مسافرت به عنوان آينه‌ي عبرت تاکید و توصیه شده است، آنجا که قرآن دانسته مي‌فرمايد: «سِيرُوا فِي الْأَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِين»(1)، «أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَانُوا أَكْثَرَ مِنْهُمْ وَ أَشَدَّ قُوَّةً وَ آثَاراً فِي الْأَرْضِ»(2)

کد خبر: ۳۱۰۵۸

پنجشنبه - ۱۶ مرداد ۱۳۹۳ / 16 May 1393

عقیق: در شعري منسوب به امير مؤمنان علي عليه‌السلام نیز آمده است كه:

تَغَرَّبْ عَنِ الْأَوْطَانِ فِي طَلَبِ الْعُلَى

وَ سَــافِرْ فَفِي الْأَسْفَارِ خَمْسُ فَوَائِدَ

تَفَـــرُّجُ هَمٍّ وَ اكْتِــــسَابُ مَعِيشَةٍ

وَ عِـــلْمٌ وَ آدَابٌ وَ صُحْبَــةُ مَاجِد(3)

حضرت در این شعر می‌فرمایند:

برای کسب بلند مرتبگی از وطن خود دور شو و سفر کن که در مسافرت پنج فایده است: برطرف شدن اندوه، بدست آوردن روزی و دانش و آداب زندگی، هم نشینی با بزرگواران.

*نکته

در واقع مسافرت، مدرسه‌اي براي تربيت نفوس، و درس‌گرفتن از گذشتگان و كسب فضيلت‌هاي جديد شمرده شده است، اما متأسفانه، تشويق‌هايي كه اكنون براي بعضي از مسافرت‌ها قرار داده شده است، در مسير ترويج گناه و انتقال فرهنگ و آداب غلط ديگران و مفاسد اعتقادي و سوغات انواع مدها به‌وسيله لباس و كفش و ... مي‌باشد.

مؤمنان بايد توجه داشته باشند اگر كسي براي ارتكاب اين محرّمات به مسافرت برود، سفر او، سفر معصيت و در صورت فوت و عدم توبه، مهاجر الي الشيطان خواهد بود.

پي‌نوشت‌ها:

سوره انعام، آيه11.

سوره غافر، آيه82.

مستدرك الوسائل، ج8، باب استحباب السفر.

منبع:پایگاه اطلاع رسانی  آیت الله العظمی صافی