گفت و گو با قاری برجسته مصر؛

فتح قله‌های قرآنی جهان توسط ایرانیان

داور مسابقات بین‌المللی قرآن کریم با اشاره به رشد فعالیت‌های قرآنی در ایران طی سال‌های اخیر گفت: ایرانیان در آینده قله‌های قرآنی جهان را فتح می‌کنند، البته ارائه تلاوت بدون انطباق با معانی نقطه ضعف برخی از قاریان ایرانی است.

کد خبر: ۳۰۰۲۴

دوشنبه - ۱۹ خرداد ۱۳۹۳ / 19 March 1393

عقیق: «محمد عبدالوهاب طنطاوی» قاری برجسته مصری در سال 1947 در یکی از روستاهای کشور مصر چشم به جهان گشود.

این استاد قرائت قرآن از دوران کودکی به واسطه فضای حاکم بر خانواده به امور قرآنی علاقه‌مند بود به همین جهت همچون سایر قاریان برجسته مصری ابتدا به حفظ قرآن کریم پرداخت. وی فعالیت حرفه‌ای خود را در عرصه تلاوت از دوران نوجوانی با حضور در دانشگاه الازهر مصر آغاز کرد.

«طنطاوی» پس از ورود به دانشگاه از محضر اساتید مختلفی بهره برد و آموزش‌های تلاوت قرآن خود را تکمیل کرد. این داور بین‌المللی قرآن کریم بهره‌گیری از آموزش‌های استاد «ابوالعینین شعیشع» را یکی از بهترین خاطرات خود می‌داند و می‌گوید: من از محضر اساتید بسیاری استفاده کردم و خاطرات بسیاری با آنها دارم که مرور هر کدام از آنها برایم شیرین است.

محمد عبدالوهاب طنطاوی» که یکی از اعضای هئیت داوران سی‌ویکمین دوره مسابقات بین‌المللی قرآن کریم جمهوری اسلامی ایران نیز بود، در حاشیه این مسابقات وقت اندکی را به ما اختصاص داد تا بتوانیم گفت‌وگویی کوتاه با این قاری برجسته مصری داشته باشیم که شرح آن در ادامه می‌آید؛

استاد شما گفته بودید که 6 بار به ایران سفر کرده‌اید، نخستین سفری که به ایران داشتید را به یاد می‌آورید؟ با چه هدفی به ایران سفر کرده بودید؟

بله. به خوبی به یاد دارم و فکر می‌کنم نخستین سفرم به ایران در سال 2001 برای تلاوت قرآن کریم و همچنین آشنایی با فعالیت‌های قرآنی ایرانیان بود. از آن زمان تا به حال حدود 6 بار به ایران آمدم که دو بار از این سفرهایم برای داوری مسابقات بین‌المللی قرآن کریم بوده است.

حدود 13 سال از اولین سفرتان به ایران می‌گذرد؛ از آن زمان تاکنون فعالیت‌های قرآنی در ایران چه روندی را طی کرده است؟

ایرانیان برای گسترش فعالیت‌های قرآنی اهتمام بسیاری دارند. از سال اولی که به ایران آمدم تاکنون رشد این فعالیت‌ها به وضوح مشخص است و این روند صعودی نشان می‌دهد که در سال‌های آینده ایرانیان بر قله‌های قرآنی جهان خواهند ایستاد.

نظر شما درباره مسابقات بین‌المللی قرآن جمهوری اسلامی ایران چیست؟

مسابقات بین‌المللی قرآن کریم در ایران بسیار سنجیده و موفق است به طوری که می‌توان این مسابقات را یکی از بهترین مسابقات قرآنی جهان اسلام عنوان کرد. درباره سی‌ویکمین دوره مسابقات قرآن ایران نیز باید بگویم این مسابقات نسبت به سایر دوره‌ها از نظم بیشتری برخوردار بود و از نظر کیفی هم در جایگاه مطلوبی قرار داشت. امیدوارم در سال‌های آینده با تلاش مسئولان برگزاری مسابقات شاهد رشد کیفی و کمی آن باشیم و از این فرصت‌ها برای داشتن امتی یک‌پارچه و گسترش اسلام در جهان به خوبی استفاده کنیم.

مسابقات بین‌المللی قرآن در ایران چه تفاوت‌هایی با مسابقات قرآن سایر کشورها دارد؟

در کشورهای بسیاری مسابقات قرآن برگزار می‌شود که من توفیق داشتم به این کشورها سفر کنم اما فکر می‌کنم مسابقات بین‌المللی قرآن در مالزی و ایران نسبت به سایر مسابقات از سطح بهتری برخوردار باشد. اما نکته قابل توجه در مسابقات بین‌المللی ایران توجه به حفظ قرآن است چرا که در ایران مسابقات بین‌المللی در رشته حفظ و قرائت برگزار می‌شود که این امر قابل تحسین است.

علاوه بر این، در این دوره از مسابقات قرآن متسابقانی از کشورهای مختلف جهان گردهم آمدند و برای کسب رتبه به رقابت پرداختند که این تجمع جامعه قرآنی جهان نشانگر وحدت و اتحاد مسلمانان است.

شما تا حدودی در دوران طلایی قرائت مصر زندگی کردید؛ دورانی که اساتید مشهور و صاحب سبک تلاوت می‌کردند. از اساتید بزرگ مصر خاطراتی هم دارید؟

من تا حدودی زندگی اساتیدی همچون «مصطفی اسماعیل» و «شعبان عبدالعزیز صیاد» را درک کردم و از محضر اساتیدی مثل «احمد نعینع» و «غلوش» بهره گرفته و با آنها همسفر بودم.

در این بین تلاوت‌های «مصطفی اسماعیل» که 15 سال با وی هم‌دوره بودم، بیشترین تأثیر را در وجودم داشت به طوری که از پنج سالگی از تلاوت‌های این استاد برجسته جهان اسلام استفاده می‌کردم و سبک وی را خیلی دوست داشتم.

متأسفانه از راه دور از آموزش‌های «مصطفی اسماعیل» بهره می‌گرفتم و به دلیل مسافت نمی‌توانستم در جوار ایشان باشم. به نظر من استاد «مصطفی اسماعیل» در قله قرائت قرار داشت و در تاریخ تکرار نمی‌شود.

خاطره «طنطاوی» از استاد «ابوالعینین شعیشع»

خاطرات بسیاری با «ابوالعینین شیعشع» دارم. زمانی که 6 ساله بودم به کلاس‌های قرآنی که این استاد برگزار می‌کرد می‌رفتم.

ایشان یک شال داشتند که همیشه بر گردن‌شان بود و من علاقه بسیاری داشتم که روزی بتوانم این شال را بشویم تا اینکه یک روز به آرزویم رسیدم اما وقتی شال شسته شده را تحویل استاد «شعیشع» دادم؛ ایشان با لبخندی به من گفتند: «من شستن تو را قبول ندارم اگر می‌خواهی خوشحالم کنی طوری تلاوت کن تا استاد قرائت قرآن شوی و بتوانی به خوبی با تلاوت خود مستمعان را جذب کنی». این گفته استاد تأثیر به‌سزایی در من ایجاد کرد به طوری که در طول عمرم همواره سعی می‌کنم تلاوتی شایسته داشته باشم.

نظر شما درباره نحوه تلاوت قاریان ایرانی چیست؟

من به کشورهای مختلفی سفر کرده‌ام و با قاریان کشورهای مختلف آشنا هستم اما در سفرهایم به ایران متوجه شدم که قاریان ایرانی با انگیزه بسیاری در عرصه تلاوت قرآن فعالیت می‌کنند که قابل تقدیر است. قاریان ایرانی صوت بسیار خوبی دارند و در وقف و ابتداء نیز اصول را رعایت می‌کنند اما در این بین آنها ضعف‌هایی هم دارند که باید برای برطرف کردن آن برنامه‌ریزی کنند.

قاریان ایرانی مطابق با معانی آیات تلاوت کنند

منظورتان از ضعف‌های قاریان ایرانی چیست؟ مشکل تلاوت آنها را چه می‌دانید؟

تلاوت با احساس و مبتنی بر معانی آیات قرآن تأثیر بسیاری بر مستمعان می‌گذارد که برخی قاریان ایرانی به این اصل مهم کم‌توجه هستند؛ بنابراین توصیه می‌کنم قاریان برای جذابیت تلاوت علاوه بر حفظ قطعاتی از قرآن به معانی آیات نیز توجه داشته باشند تا تلاوتی زیبا اجرا کنند.

حافظان قرآن در آتش جهنم نمی‎سوزند

کلام پایانی...

خداوند حافظان قرآن را در آتش جهنم نمی‌سوزاند چون آیات الهی در سینه آنها نقش بسته است پس هر کس بخواهد راه بهشت را طی کند باید حافظ قرآن شود.

منبع:فارس

211008