حلج علی اکبری؛

ماه شعبان مرکز جلوه گری الطاف الهی

حجت‌الاسلام والمسلمین حاج‌علی اکبری، گفت: باید از مسیر دوستی با پیامبر به مسیر تقرب خداوند وارد شد. اگر این موضوع باور انسان شود، آنگاه می‌توان گفت که ماه شعبان برای مومن ماه شعبان شده است.

کد خبر: ۲۹۸۴۷

شنبه - ۱۷ خرداد ۱۳۹۳ / 17 March 1393

عقیق: چهل و سومین جلسه ازسلسله جلسات شرح صحیفه سجادیه، توسط حجت‌الاسلام والمسلمین حاج‌علی اکبری در مسجد72 تن مجموعه فرهنگی شهدای انقلاب اسلامی«سرچشمه» برگزار شد.

حاج‌علی اکبری با تبریک اعیاد شعبانیه، گفت: این فرصت بسیار ممتازی است که در این ایام به وجود آمده و امید است همه ما از آن بهره لازم را ببریم. ماه شعبان مرکز جلوه گری الطاف الهی است. در روایت بسیار زیبا که در مورد ماه شعبان است می فرماید " هر کار خوبی در ماه معظم شعبان انجام شود آثار آن بسیار پسندیده تر خواهد بود چه در این دنیا و چه در آخرت و چه در ظاهر و چه در باطن."

وی اضافه کرد : پیامبر اکرم (ص) می فرماید " ماه شعبان ماه من است." در پرتویی که در این ماه وجود دارد و نسبتی که این ماه با پیامبر اکرم (ص) دارد هر اقدام خوبی که در این ماه انجام شود، با نسبت محاسن این ماه با پیامبر(ص) ضرب خواهد شد. گاهی این تفاوت تا 70 هزار برابر نسبت به انجام دادن همان عمل در ماه های دیگر است . باید هر کار خوبی را که در این ماه انجام می دهیم با وسع‌مان یکسان باشد. صدقه ، احسان به دیگران، نیکی به پدرو مادر، نیکی کردن به همسر و فرزندان ، گره گشایی از مشکلات دیگران و استغفار در این ماه بسیار سفارش شده است .

رییس مرکز رسیدگی به امور مساجد با بیان این که انجام هر کدام از این کارها در واقع تاثیر خاص خودش را در رفع موانع و مشکلات زندگی دارد ، اظهار کرد: می توان با اولویت هر کدام از اعمال خوب را که درحد توان است آن‌را انجام دهیم. باید از مسیر دوستی با پیامبر(ص) به مسیر تقرب خداوند وارد شد. اگر این موضوع باور انسان شود، آنگاه می شود گفت که ماه شعبان برای مومن ماه شعبان شده است.

حاج علی اکبری افزود: لازم است دو نکته مهم در انجام اعمالی که در این ماه سفارش شده است مورد توجه قرار گیرد. ابتدا خواندن مناجات شعبانیه است. هر کس در هر مرتبه‌ای که باشد مناجات شعبانیه برای او از مرحله متوسط تا کامل ره آورد دارد. دوم؛گفتن ذکر صلوات شعبانیه است. در این ذکر رموز امام شناسی ، ولی شناسی در قالب صلوات آغاز و با رمزگشایی از این رموز به پایان می رسد.

وی با اشاره به بخش هایی از صحیفه سجادیه امام سجاد (ع)، گفت: شخصیت  ایشان آنقدر بزرگ هست که جابر ابن انصاری از اصحاب پیامبر(ص) در خصوص ایشان گفته است " در بین فرزندان انبیاء چنین چیزی دیده نشده است. او دست پرورده سید الشهدا (ع) است." خوشبختی ما ایرانیان این است که با او نسبتی کوچک داریم. مادر بزرگوارشان شهربانو، بانوی ایرانی است که مقام بزرگ مادری امام سجاد(ع) و مادر بزرگ امامان بعد از خود را دارد. در خصوص امام سجاد(ع) باید گفت که ایشان در حقیقت یکی از دو راز جاودانگی حادثه عاشورا هستند. خطبه های ایشان در جاهای مختلف از جمله در مجلس یزید بوده که این جاودانگی را ایجاد کرده است. گریه های ایشان که به قول حضرت امام (ره) گریه های سیاسی بوده و به مانند گریه های فاطمه(ص) بوده است.

رییس مرکز رسیدگی به امور مساجد در ادامه این مبحث، خاطرنشان کرد: صحیفه سجادیه از آثار ماندگار این امام عزیز است. در شرح این کتاب بیش از هفتاد کتاب نوشته و به زبان های مختلف از جمله زبان فارسی ترجمه شده است. با وجود این که در ترجمه این کتاب از جملات و لغات به بهترین شکل استفاده شده است، اما بازهم موفق نبوده آنچه را که درون آن وجود دارد را به کاملی و یکجا برساند. باید تا می توانیم خود را به چنین کلمات و گفتاری که در این کتاب گفته شده نزدیک کنیم تا از سفینه نجات آن بهرمند شویم. باید اشک های ما ریزان و جوشان باشد و صاحب العین باشیم. این اشک ها گوهر وجود انسان را تابان و روشن می کند.

این استاد حوزه و دانشگاه همچنین با بیان این که روح حماسه و شجاعت در رهگیری و پیگیری آرمان های ائمه (س) در صحیفه سجادیه جاری است، تصریح کرد: باید سجده رفته باشیم و مزه آن را چشیده باشیم. باید بدانیم که باب سجده تنها بابی است که به روی شیطان بسته شده است. از دیگر نکات این کتاب ارزشمند احسان کردن است. در زمان حمله یزید به مدینه، منزل امام سجاد(ع) تنها مکان امن شهر اعلام شده بود که علاوه بر دوستان و یاران امام، دشمنان او نیز در این بیت پناه گرفته بودند.این عمل از بردباری و احسان حضرت است که در برابر رفتارهای زشت و جاهلانه ای که با ایشان می شده صبور بوده و به آنان احسان می کرده است.

حاج علی اکبری در ادامه سخنان خود به بخش پایانی دعای 39 صحیفه سجادیه  اشاره کرد و افزود: حضرت در قسمت آخر این دعا می فرماید " إِنَّکَ إِنْ تَفْعَلْ ذَلِکَ یَا إِلَهِی تَفْعَلْهُ بِمَنْ لَا یَجْحَدُ اسْتِحْقَاقَ عُقُوبَتِکَ." در حق کسی لطف کرده‌ای که ترسش از تو، آزمندی‌اش از تو افزون‌تر است. " وَ لَا یُبَرِّئُ نَفْسَهُ مِنِ اسْتِیجَابِ نَقِمَتِکَ تَفْعَلْ ذَلِکَ یَا إِلَهِی بِمَنْ خَوْفُهُ مِنْکَ أَکْثَرُ مِنْ طَمَعِهِ فِیکَ." و نا امیدی‌اش از بخشش تو، از امیدش به بخشش تو بیشتر است، اما این ناامیدی از رحمت تو نیست و امیدواریش هم از روی مغرور شدن به بخشش تو نیست. " وَ بِمَنْ یَأْسُهُ مِنَ النَّجَاةِ أَوْکَدُ مِنْ رَجَائِهِ لِلْخَلَاصِ، لَا أَنْ یَکُونَ یَأْسُهُ قُنُوطاً، أَوْ أَنْ یَکُونَ طَمَعُهُ اغْتِرَاراً بَلْ لِقِلَّةِ حَسَنَاتِهِ بَیْنَ سَیِّئَاتِهِ " این نا امیدی که  از آن صحبت شد نا امیدی از رحمت تو نیست و امیدش امید واهی و پوچ نیست.

وی اضافه کرد: من هرچه به اطرافمان نگاه می کنیم، می بینم گناه است و معصیت. اگر بخواهیم عمل نیک و حسنه ای پیدا کنیم در میان این همه گناه، کوچک است و نا چیز. امام می‌فرمایند:" وَ ضَعْفِ حُجَجِهِ فِی جَمِیعِ تَبِعَاتِهِ فَأَمَّا أَنْتَ یَا إِلَهِی فَأَهْلٌ أَنْ لَا یَغْتَرَّ بِکَ الصِّدِّیقُونَ، وَ لَا یَیْأَسَ مِنْکَ الْمُجْرِمُونَ، لِأَنَّکَ الرَّبُّ الْعَظِیمُ الَّذِی لَا یَمْنَعُ أَحَداً فَضْلَهُ " و من در برابر بازتاب‌ها و بازخوردها آثار گناهانی که انجام داده‌ایم هیچ پاسخی نداریم و این از سمت ما است. " وَ لَا یَسْتَقْصِی مِنْ أَحَدٍ حَقَّهُ. تَعَالَى ذِکْرُکَ عَنِ الْمَذْکُورِینَ، وَ تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُکَ عَنِ الْمَنْسُوبِینَ، وَ فَشَتْ نِعْمَتُکَ فِی جَمِیعِ الْمَخْلُوقِینَ، فَلَکَ الْحَمْدُ عَلَى ذَلِکَ یَا رَبَّ الْعَالَمِینَ."  اما تو ای خدا، شناخت من از تو این است که در خصوص تو شایسته نیست که حتی معصومین و صدیقین از تو دچار غرور شوند. گناهکاران حق ندارند در خصوص رحمت تو مایوس شوند. بخاطر اینکه خدای بزرگی هستی. از هیچ احدی بخشش خود را دریغ نکردی و از هیچ احدی حق خودت را نگرفتی .چقدر نام و یاد تو رفیع و بزرگ است و چقدر نعمات تو در بین مظلومین گسترده است. پس بر این نعمت‌ها تو را سپاس ای پروردگار هستی.

منبع:تسنیم
211008