شعری منتشر نشده از امام خمینی(ره)

در ایام ارتحال بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران شعری از ایشان منتشر گردید

کد خبر: ۲۹۸۱۲

شنبه - ۱۷ خرداد ۱۳۹۳ / 17 March 1393

عقیق:

ای روی تو همچو ماه تابان

موی تو به سان مار پیچان

ای ابروی تو کمان رستم

وی مژه او سنان دستان

محبوب منی ولی نه تنها

در دام تواَند صد هزاران

مِی در خُم طره ات فتاده است

چون گوی که افتد به چوگان

دردی است به جانم از فراقت

کش داروی وصل هست درمان

ما چهره آفتاب خواهیم

تا چند کنی تو روی پنهان

نومیدم گر ز وصل سازی

دانی چه کنم ز سوز هجران؟

بنشینم وصبر پیش گیرم

دنباله کار خویش گیرم

عشق تو بَرَد ز کف عنانم

رحمی که به لب رسید جانم

از هجر لقایت ای پری رخ

خون جای سر شک می نشانم

بس ناله ز سوز هجر کردم

پُر گشته سپهر از فغانم

سال و مه و هفته وشب وروز

افغان به فلک همی رسانم

هر چند که مستم از رخ تو

مستی ز کف تو نیز سوده است

بنشین تو که همچو یار سعدی

هر جا که نشست فتنه برخاست

یوسف اگرت ببیند از شوق

بر هم زن شیوه زلیخاست

گویند که هست آب حیوان

اندر ظلمات زیر و بالاست

اینک اینجا و آب حیوان

در ماه منیر من هویداست

عهدی با ما نمودو پیوست

که بر سر عهد خود نه برجاست

بنشینم و صبر پیش گیرم

دنباله کار خویش گیرم

منبع:فرهنگ