پیشنهادهای عقیق به ذاکرین اهل بیت

شعر و سبک های خروج کاروان ابی عبدالله از مدینه + اجرای صوتی

با توجه به فرا رسیدن سالروز خروج کاروان ابا عبدالله از مدینه اشعار و سبک های مناسب به همراه صوت اجرای آنها برای استفاده مداحان و ذاکرین ارجمند آماده شده است.

کد خبر: ۲۹۰۸۶

سه‌شنبه - ۰۶ خرداد ۱۳۹۳ / 06 March 1393

عقیق: روی هر فایل کلیک کنید و صوت را بشنوید.

نکته: راه ارتباطی شاعران گرامی با این بخش برای ارسال شعر و سبک؛

[email-masked]

زمینه آرام/واحد - خروج کاروان حضرت اباعبدالله الحسین از مدینة النبی

دریافت

مدینه امامت کجا میرود/در اوج غم وغصه ها میرود

به احیای دین در مسیر خدا/سوی وادی کربلا میرود

دل ما بُود بر ولایش اسیر/امیری حسین ٌ و نعمَ الامیر...

بُود زینب از این سفر خونجگر/گواهم بُود ناله و چشم تر

رسد ناله ی قد کمان مادری/که پهلو شکسته شده پشت در

غمش زد شرر بر صغیر و کبیر/امیری حسین ٌ و نعمَ الامیر...

به گردون رسد ناله و نوحه ها/امان از غم و سوز این روضه ها

حسین،میشود آخر ِ این سفر/سرش چون هلالی روی نیزه ها

کفن میشود در میان حصیر/امیری حسین ٌ و نعمَ الامیر...

پی یاری راه قرآن و دین/ز مرکب شود تشنه نقش زمین

سرش میشود بین مقتل جدا/به دستان شمر و سنان لعین

شود عترت پاک طاها اسیر/امیری حسین ٌ و نعمَ الامیر...

دریافت

کنم نوحه خوانی دمادم/به آه دل و سوز سینه

رسد بوی درد و غریبی/رود کاروان از مدینه

زده آتش این شعله ی غم/دل خسته ی عاشقان را

مدینه بپرس از امامت/کجا می بری کودکان را

شبانه زند دل/به دریای غمها

زند ناله زهرا/واویلا واویلا

لبیک یا ثارالله...

مدینه ببین این دل شب/که چشم همه گشته گریان

چه زیبا روند این غریبان/به سوی منا بهر قربان

روند این غریبان به جایی/که محشر به پا گردد آنجا

لب ِ تشنه در اوج غربت/سر از تن جدا گردد آنجا

بسوزد بسوزد/تمامی ِ دلها

چه ها میشود/باعزیزان زهرا

لبیک یا ثارالله...

همین قافله روزگاری/شود خسته جان از اسارت

به دستان اطفال و زنها/بیفتد طناب اسارت

به این روضه ها تا قیامت/بخوان نوحه ی غم مدینه

سری بین بزم شراب و/خورد بر لبش چوب کینه

ز چوب جنایت/خورد لطمه بر لب

کند گریه زهرا/زند ناله زینب

واویلا واغربتا...

نوحه - خروج کاروان حضرت اباعبدالله الحسین از مدینة النبی

دریافت

نیمه ی شب به سوز سینه/حسین می رود از مدینه

واویلا واویلا واویلا...

مدینه بزن ناله از غم/امان از این عزا و ماتم

امامت می رود مهمانی/به مقتل می شود قربانی

زینب حزین و دلخسته/میان محملی نشسته

فروزنده ماه و کوکب و/مَحرمان به دور زینب و

او کجا،هجوم درد و غم/او کجا،نگاه نامحرم

جفای بی کرانه کجا/اوکجا،تازیانه کجا

دم نوحه سنتی - خروج کاروان حضرت اباعبدالله الحسین از مدینة النبی

دریافت

دل شب قافله با سوز سینه/بهر احرام خون رفت از مدینه

در ذکر یا رب/عباس و زینب

واویلا واویلا واویلا آه و واویلا...

از این راهیان ِ مُلک ِ سعادت/رسد بوی عطر ناب شهادت

هفتاد و دو یار/فدای دلدار

واویلا واویلا واویلا آه و واویلا...

روزی این کاروان با اشک دو عین/اینجا بر میگردد اما بی حسین

حسین فدا شد/سرش جدا شد

واویلا واویلا واویلا آه و واویلا...

زمزمه/واحد -  خروج کاروان ابی عبدالله از مدینه

دریافت

به غیر هجرت ندارم راه         به لب دارم ناله ای جانکاه

حسین و اعوان و انصارش     دارن میرن سوی قربانگاه

خداحافظ یا رسول الله...

ببین ای پیغمبر داور            به همراهم قاسم و اکبر

لب تشنه روز عاشورا          میشن مثل لاله ای پرپر

خداحافظ یا رسول الله...

گلستانم غرق احساسه           پر از عطر نرگس و یاسه

دل زینب بی غم وغصه اس   علم تو دستای عباسه

خداحافظ یا رسول الله...

کنم روزی بر همه اعلام      روی نیزه تا به شهر شام

باید که جون داد غریبونه      برا حفظ مکتب اسلام

خداحافظ یا رسول الله...

میشه زهرا تا ابد دلخون       به یاد من ، مضطر و محزون

که بر خاک گرم یک گودال   میشه روی من خضاب خون

خداحافظ یا رسول الله...

میخونه ای نور عین من     ذبیح تیغ و سُنین من

ندادن آبت یزیدی ها        غریب مادر حسین من

غریب مادر حسین من...

دم نوحه سنتی -  خروج کاروان ابی عبدالله از مدینه

دریافت

سوز دلم پنهان بُوَد به سینه

شبانه رهسپارم از مدینه

میروم، ای مادر     با علیّ اصغر

تا اینکه از مدینه تا شام

زنده کنم مکتب اسلام

واویلا واویلا واویلا...

خدانگهدار ای خمیده قامت

ای پشت در قربانی ولایت

تو گشتی شهیده      مصیبت کشیده

من هم دهم در راه دین سر

در قتلگه حنجر به خنجر

واویلا واویلا واویلا...

آیی اگر میان قتلگاهم

هنگام جان دادن مکن نگاهم

از من پریشان     روی خود بگردان

نبین غریب بی کفن را

نبین تو دست و پا زدن را

واویلا واویلا واویلا...

زمینه/شور -  خروج کاروان ابی عبدالله از مدینه

دریافت

حسین داره میره           به سوی قربانگاه

ارض و سما میگن        با ناله و با آه

ای زاده ی حیدر          خدا نگهدارت

مظلوم بی یاور           خدا نگهدارت

واویلا  واویلا...

داری میری آقا          تا بشی قربونی

عاقبت کار و            خودت که میدونی

حکایت عشقت           تا کوفه و شامه

که خون پاک تو         ناجی اسلامه

واویلا  واویلا...

میشی تو قربونی        توی منای عشق

تا به خدا میری         از کربلای عشق

تواصل ایمانی          روح مسلمانی

میان آن گودال        ذبیح العطشانی

واویلا  واویلا...

زمزمه/زمینه/واحد  -  خروج کاروان ابی عبدالله از مدینه

دریافت

خداحافظ مدینه...

منم فرزند زهرا ، امام و هادی عشق

شبانه رهسپارم ، به سوی وادی عشق

به آوای یا زهرا ، به آه و دیده تر

روم تا که نمایم ، وداع قبر مادر

الا ای مهربانم ، الا ای نور عینم

ببین من نور چشم ، تو و بابا حسینم

الا ای قد خمیده ، پی فیض وصالم

رسیده وقت رفتن ، حلالم کن حلال

غریبم من غریبم...

روم تا اینکه گردم ، فدای راه اسلام

سرم بر روی نیزه ، به راه کوفه و شام

روم من از مدینه ،به وادی خدایی

شوم با تیغ فتنه ،شهید کربلایی

امان از ناله ی تو ، امان از اشک زینب

شود بعد از شهادت ، تنم پامال مرکب

به اولاد تو گرد ، جفای ظالمانه

خورد زینب پس از من ، ز دشمن تازیانه

یزید و کینه ها و ، جنایات عیانش

به دندان و لب من ،زند با خیزرانش

پس از عمری بزرگی ، پس از عمری عزیزی

بخواهد دخترم را ، عدو بهر کنیزی

واحد آرام/شور همراه با ذکر  - خروج کاروان ابی عبدالله از مدینه

دریافت

با کوکب و شمس و قمر داره میره از مدینه

بسته حسین بار سفر داره میره از مدینه

آه...داغی عظیمه           اشکای دلبر

وقت وداعه                  با قبر مادر

مادر ببین دارم میرم        به سوی وعده گاهم

تورو به جون من نیا       میون قتلگاهم

آه...مظلومه مادر...

نیا میون قتلگاه تا بینی چه ها شده

نبینی که از پشت سر ، سر حسین جدا شده

آه...کینه عُدوان          پیکر عریان

چکمه ی قاتل            ذبیح العطشان

مادر نیا مادر نیا        تا که من و نبینی

پیکر پر خون منه      بی کفن و نبینی

آه...مظلومه مادر...

به ضرب تیر فتنه ها به سرزمین کربلا

میشه به روی دست من ، علیّ اصغرم فدا

باد خزون و             گلشن اصغر

سه شعبه تیر و         گردن اصغر

گل رباب رو دست من ، تشنه میشه فدایی

تموم عالم میخونن ، نوحه ی کربلایی

وای...غریب مادر...

دم نوحه -  خروج کاروان ابی عبدالله از مدینه

دریافت

با اشک و با ناله پنهان به سینه

میروم شبانه از شهر مدینه

میروم تا شوم فدای اسلام

هستی ام را دهم برای اسلام

واویلا واویلا آه و واویلا...

همراهانم زینب و عباس و جعفر

رقیهّ و قاسم و اصغر و اکبر

میروم تا شوم در راه قرآن

قتیل الاشقیا ، ذبیح العطشان

واویلا واویلا آه و واویلا...

ای قد کمان ه شهیده خداحافظ

ای مادر قد خمیده خداحافظ

می شوم در میان نیزه ها گم

وعده ی ما غروب روز دهم

واویلا واویلا آه و واویلا...