ظالم ترين مردم چه کسانی هستند؟

احياى نفوس از مرگ و نيستى جهل و بيدار نمودن آن ها از خواب غفلت و بى خبرى و خارج كردنشان از ظلمات به نور، از شؤون سفراى الهى و پيروان آنان است.

کد خبر: ۲۶۷۶۵

يکشنبه - ۰۷ ارديبهشت ۱۳۹۳ / 07 February 1393

عقیق: آیت الله حسن زاده آملی در جلد 1 صفحه 54 و 55 کتاب عيون مسائل نفس و شرح آن، در مورد جفاکارترین و ظالم ترین مردم اینچنین می فرمایند:

«كسى كه خويش را در سفاهت نگاه دارد، ظالم ترين و جفا كارترين مردم است به خويشتن. احياى نفوس از مرگ و نيستى جهل و بيدار نمودن آن ها از خواب غفلت و بى خبرى و خارج كردنشان از ظلمات به نور، از شؤون سفراى الهى و پيروان آنان است.

خداوند مى فرمايد: يا ايها الذين امنوا استجيبوا لله و للرسول اذا دعاكم لما يحييكم (1) و حضرت وصى، امام على بن ابى طالب (عليه السلام ) آل محمد -صلوات الله عليهم اجمعين- را وصف فرموده كه: آنان حيات و زندگى علم و مرگ و نيستى جهلند. (2) و علم حيات ارواح است؛ همان طور كه آب، حيات اشباح است.

آيات و روايات -در اين مرصد اسنى و مقصد اعلى- به ترتيب و نظم خاصى در جوامع روايى و صحف علمى، بيش از آن است كه به شمارش  آيد.

عالم، اگر قدر علم را بداند، از طور الهى اش خارج نشده، از زى روحانى اش بيرون نرود، پس او در راه عيساى روح الله (عليه السلام ) است؛ يعنى در حقيقت، مشهد و مشربش عيسوى است، چرا كه عمل صالحش، احياى مردگان است به اذن الله تعالى

و اما احياى معنوى به علم است؛ پس اين حيات الهيه ذاتيه عليه نوريه است كه خداوند درباره اش مى فرمايد:  أ و من كان ميتا فاحييناه و جعلنا له نورا يمشى به فى الناس (3)

بنابراين هركس كه نفسى مرده را به حيات علميه در مساله اى خاص كه متعلق به علم الله باشد حيات بخشد، او را زنده كرده است و آن حيات، براى آن نور خواهد بود كه به واسطه اش در ميان مردم -يعنى در ميان اشكال و اشباهش در صورت- راه برود.»

پی نوشت ها:

1- انفال / 25

2- نهج البلاغه ، خ 237

3- انعام / 122

منبع:جام

211008