در گفت و گوی حاج سید احمد صالحی خوانساری با عقیق مطرح شد

حال و هوای وداع با ضریح ارباب

جمعیت یکپارچه شور حال بود .فضا را مناسب دیدم برای روضه وداع . این بود که توفیق الهی یار شد و با خواندن این ابیات حال و هوایی غیر قابل وصف ایجاد شد .

کد خبر: ۲۵۸۱

جمعه - ۱۰ آذر ۱۳۹۱ / 10 September 1391

در این دو روزی که ضریح جدید حضرت ابا عبدالله الحسین(ع) مهمان تهرانی ها بود ، بسیاری از آرزومندان زیارت کربلا ، خود را با جان و دل به پای این ضریح رساندند.
ضریحی که قرار بود پس ار حرم مطهر امام خمینی(ره) ، در میدان امام حسین (ع) مستقر شود تا تعداد بیشتری از مشتاقان را پذیرا باشد اما به دلیل ازدحام جمعیت ، این امر میسر نشد.
ساعات آغازین صبح پنج شنبه ، مراسم وداع با این ضریح مطهر با حضور چندین هزار نفر از عاشقان اباعبدالله (ع) برگزار شد.
مراسمی که حاضران حال و هوای آن را بی نظیر می دانند.

حاج سید احمد صالحی خوانساری ، از مادحین و ذاکرین اهلبیت(ع) که مداحی این مراسم پرشور و حال را عهده دار بود در گفت و گو با عقیق به توصیف گوشه هایی از این پرداخت.

وی با بیان اینکه روز چهارشنبه از یکی از نزدیکان شنیدم که شعری از حاج محسن غلامحسینی از شعرای توانای آیینی کشور درباره ضریح جدید در پایگاه عقیق منتشر شده است.

همان شب از حرم مطهر امام (ع)طی تماسی مداحی مراسم وداع با ضریح بر عهده بنده گذاشته شد. همان موقع به سراغ آن شعر رفتم و درجایی یادداشت کردم و شروع کردم به زمزمه کردن.

حاج سید احمد صالحی خوانساری با اشاره به جمعیت فراوانی که در عطش زیارت کربلا به حرم امام(ره) آمده بودند گفت:جمعیت یکپارچه شور حال بود .پس از سخنرانی حجت الاسلام صدیقی ، بنده فضا را مناسب دیدم برای روضه وداع .این بود که توفیق الهی یار شد و حال و هوایی غیر قابل وصف ایجاد شد.

این ذاکر اهلبیت (ع) با اشاره به شعر هدیه شده به ضریح مطهر گفت: از آنجا که شاعر این شعر اخلاص داشته خواندن این این ابیات در فضای وداع با ضریح مطهر اشک را از دیدگان جاری می کرد.

" عقیق" شعر  محسن غلامحسینی، شاعر آیینی و برگزیده کنگره شعر عاشورایی سال  88 را که با عنوان «هدیه مردمان ایران» سروده شده برای آندسته از مخاطبانی که موفق به خواندن آن نشده اند مجددا منتشر می کند:

ای جلوه آفتاب و مهتاب

و ضریح شش گوشه ارباب

تا چهره خود به من نمودی

از سینه دل مرا ربودی

من غرق تماشای جمالت

شش گوشه ضریح خوش به حالت

چون رهسپر کرببلایی

بر خلق خدا قبله‌نمایی

بنگر تو سرشک حسرتم را

زین گریه ببین ارادتم را

بی‌تاب حسین شد وجودم

ای کاش که همره تو بودم

فخر و شرفت به عالمین است

چون سینه تو قبر حسین است

آغوش بگیر پیکرش را

بنگر شب جمعه مادرش را

نورت زده طعنه بر ستاره

ای مضجع جسم پاره پاره

نقشی ز گلان لاله داری

آیا خبر از سه‌ساله داری؟

از نقره، طلا، شکوفه داری

آیا خبری ز کوفه داری؟

در مستی و رقص و چنگ کوفی

خاکستر و طعن و سنگ کوفی

زینب به سری نظاره می‌کرد

دختر به پدر اشاره می‌کرد

آن سر به نوای حزن قرآن

شد یاور زینب و یتیمان

شش گوشه ضریح پاک و زیبا

ای راهی کربلای مولا

گر رأس بریده‌اش ندیدی

بینی تو هر آنچه را شنیدی

در لجه خون کنی نگاهش

همسایه توست قتلگاهش

بر درگه پاک تشنه کامی

از قول منم رسان سلامی

اینجا منم و نگاه و صد آه

شش گوشه ضریح خدا به همراه

این هدیه مردمان ایران

تقدیم تو باد ای حسین جان

کدخبرنگار:212111