حاج مهدی توکلی در حسینیه حضرت علی اکبر(ع)

حیات طیبه یعنی چه؟/ اگر دلخوشی مان خدا باشد، به سمت دنیا نمی رویم +گزارش تصویری

خدا را از ما گرفتند، چیزی برایمان نمانده، باید برویم روز به روز ماشین خودمان را بهتر کنیم، خانه خود را بهتر کنیم، مال دنیایمان را اضافه کنیم.

کد خبر: ۲۴۵۷۴

چهارشنبه - ۲۸ اسفند ۱۳۹۲ / 28 December 1392

تصاویر مراسم را ببینید

عقیق: آخرین جلسه مراسم هفتگی حسینیه حضرت علی اکبر علیه السلام در سال جاری با حضور عزاداران حضرت فاطمه(س) برگزار شد.

این مراسم با قرائت آیاتی از کلام الله مجید آغاز شد و با سخنرانی استاد توکلی ادامه یافت و با مداحی تعدادی از ذاکرین آل الله پایان یافت.

نکاتی از سخنرانی حاج مهدی توکلی را بخوانید:

*  شخصیت هائی مانند حضرت آیت الله العظمی بهجت دلشان به خدا خوش بود، آنها دیگر دنبال دنیا نمی روند، اصلا به دنیا نمی پردازند. أمیرالمؤمنین علیه السلام  آن ساعت آخر که از دنیا می رفت، شب 21 ماه رمضان، در آن دو روزی که در بستر بود پسرانش را نصیحت کرده است، امام حسن و امام حسین علیهماالسلام را؛ « أوصیکما بتقواالله و نظم أمرکم» سومی اش این است «و ألّا تبقی الدنیا»، می گوید: من شما را سفارش می کنم دنبال دنیا نروید، می گوید حتی اگر دیدید دنیا به طرف شما می آید، به آن اعتنا نکنید. ذهنتان را مشغول دنیا نکنید، همان اندازه عقب می مانید؛ دنیا یعنی غیر خدا.

* امیرالمومنین علیه السلام درباره یکی از دوستان قدیمی اش گفته است: «کان لی فی ما مضی أخٌ فی الله» ظاهرا این آدم از دنیا رفته، می گوید: من در قدیم، در گذشته یک برادری داشتم که ما برادریمان در راه خدا بود، برادر پدر و مادری نبود، از این باب با من برادر بود که «إنّما المؤمنون إخوه» خدا در قران گفته مومنین با هم برادرند، و دو تا مومن از دو برادر به هم نزدیکترند.

* برادرها با هم خوب نیستند، چون این مومن است و او کافر، روبروی هم هستند، حضرت أمیر می گویند: ما خیلی از برادرانمان را در جنگ ها کشتیم چون کافر بودند، دشمن رسول خدا بودند، دو تا مومن پیدا شوند، برادرند، برادر به معنای واقعی اند، إنما المومنون إخوه مانند مالک اشتر و مرتضی علی، اینها برادرند، مثل رسول خدا و امیرالمومنین، از یک پدر و مادر نیستند ولی ایمان اینها را با هم برادر کرده است.

* کسی اگر دلخوشی اش را خدا قرار بدهد، دیگر به سمت دنیا نمی رود، ولی اگر آن را از آدم بگیرند، دیگر چیزی برای آدم نمی ماند، باید آدم به دنبال دنیا برود، خدا را از ما گرفتند، چیزی برایمان نمانده، باید برویم روز به روز ماشین خودمان را بهتر کنیم، خانه خود را بهتر کنیم، مال دنیایمان را اضافه کنیم.

* آدمی که به دنبال دنیا می رود، حریص می شود، ولی آنهائی که دنبال خدا هستند حریص نیستند، مثلا شما به آقای بهجت بگویید آقا چه می خواهید؟ می گوید همین هم که داریم زیادی است، اصلا می گوید اینها نصفش هم زیاد است، خب اینها همیشه انفاق می کنند، چون می گویند زیاد است، مردان خدا همیشه مالشان را به این و آن می دهند.

* از امیرالمومنین سوال کردند که: حیات طیبه چیست که خداوند قول آن را می دهد؟، فرمودند: قناعت. شاید شما این را عجیب بدانید که حضرت حیات طیبه را قناعت می گوید. قناعت همین است که شما دو اتاق دارید زندگی می کنید، مرجع تقلید هم بود حضرت آیت الله العظمی بهجت، می گویند همین هم زیاد است، زندگی اش پاک است، چون خرجی ندارد که آلوده شود، کل خرجش ماهی دویست هزار تومان هم نمی شود، مردان خدا خرجشان خیلی کم است.

* گروهی خدا را رها کردند و رفتند سراغ غیر خدا، به خدا افتخار نکردند و به خانه شان افتخار کردند، مردان خدا به خدا افتخار می کنند، مثلا امیرالمومنین می فرمایند: برای فخر فروشی من همین بس که خدایی مثل تو دارم، برای عزت من همین بس که بنده تو هستم، اینها افتخار به مولایشان می کنند.