استاد دانشگاه بقیه الله(عج) تشریح کرد:

آیا ظالم‌ها همیشه سالم هستند؟!

بدبختی‌ها و بلاهایی که بر ما فرود می‌آید، غالبا بدست خودمان صورت می‌گیرد و خود مسبب آن هستیم چرا که روش درست زندگی کردن را نمی‌دانیم.

کد خبر: ۲۳۷۶۸

چهارشنبه - ۲۱ اسفند ۱۳۹۲ / 21 December 1392

عقیق: بارها و بارها در میان صحبت های روزمره خود این قبیل جملات را شنیده ایم که فلانی آدم بدجنسی است اما زندگی خوبی دارد! یا هر چه بد باشی انگار بهتر زندگی می کنی و ... در خصوص چرایی این موضوع با حجت الاسلام ابوالقاسم اقبالیان، استاد حوزه و دانشگاه بقیة الله(عج) و کارشناس فقه و اصول و علوم سیاسی و مولف کتاب های " انقلاب اسلامی و ولایت فقیه" و"اصول عقاید به سبک ساده" گفتگویی انجام داده ایم که از نظرتان می گذرد:

این سخن که «فلانی ظالم است و سالم» بارها و بارها در میان افراد جامعه شنیده و رد و بدل شده است؛ در صورت صحت و سقم این مطلب، چه توجیهی می توان برای آن بیان کرد؟
اگر انسان بایدها و نبایدها را انجام دهد از ملائک بالاتر می رود و تا جایی صعود می کند که جز خدا نبیند. این بایدها و نبایدها و مراقبات را قرآن در هفت نوبت در سوره مومنون بیان کرده است. انسانی که در مسیر رشد و بندگی قرار گیرد، خواه ناخواه با سختی و دشواری همراه می شود مانند محصلی که قصد دارد در آینده دکتر شود؛ لازمه رسیدن به این هدف، شب بیداری، گذشتن از تفریحات و میهمانی و حذف برخی خوشی ها است تا بتواند به مقصد خود نائل شود و در آن وقت با آرامش زندگی کند و آینده ای زیبا داشته باشد چرا که :"إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا؛ هر آینه از پی دشواری آسانی است"(انشراح، آیه 5)
چه حکیمانه است این شعری که در کودکی می خواندیم:" یک توپ دارم قل قلی... میزنم زمین هوا میره..." انسان تا به زمین نخورد و سختی نکشد و متواضع نشود، آسمانی نمی شود و به بالا دست پیدا نمی کند. از آن سو اگر انسان راه بالا را در پیش نگیرد و مسیر حیوانیت را انتخاب کند، به مرحله ای می رسد که عقل او تاریک می شود و به سمت پایین حرکت می کند. همیشه حرکت به سمت سرازیری و پایین راحت است.
مردم معمولا میان این دو مقوله را اشتباه می گیرند و کسی که سمت پایین می رود و سقوط می کند را خوشبخت تلقی می کنند در صورتی که او به قهقرا می رود. ممکن است آن فرد ظلم کند و حلال و حرام را مراعات نکند اما در واقع در حال نزدیک شدن به آتش است و آن زندگی با آسایش او به زودی از بین می رود.
اما به هر حال عملکرد و نوع تربیت افراد نیز متفاوت است؛ به این معنا که ممکن است تربیت افرادی که به شرع پایبند نیستند به گونه ای باشد که رفتار نیک در آنها نهادینه شده باشد و همین موجبات راحتی آنها را در زندگی فراهم کند و از سوی دیگر تربیت افراد مقید به اعتقادات مذهبی به گونه ای خلاف این باشد و همین موضوع سبب شود که در زندگی با همسر و اطرافیان خود دچار آسیب شوند و آرامش نداشته باشند؛ در صورتی که خداوند یکی از پنج وسیله آرامشی که در قرآن معرفی کرده، همسر است. بنابراین گاه این سخن که فلانی ظالم است و سالم به عملکرد او در زندگی نیز باز می گردد.

یعنی آن فرد به دلیل ظلم کردن خود به دیگران مستوجب عذاب و ناراحتی در زندگی نمی شود؟
در پاسخ به این سوال نخست باید بگویم بدبختی ها و بلاهایی که بر ما فرود می آید، غالبا بدست خودمان صورت می گیرد و خود مسبب آن هستیم چرا که روش درست زندگی کردن را نمی دانیم. من مدتی در نیروی انتظامی برای انجام پروژه جرم شناسی فعالیت می کردم و به زندانی ها سر می زدم. در میان آنها افرادی دیدم که به اصطلاح مومن و درستکار بودند اما مثلا به این دلیل که روابط حسنه ای با همسر خود نداشتند و همین موجبات جرم را برای آنها پیش آورده بود، به زندان راه یافته بودند. ببینید نمی توانیم بگوییم من بچه خود را از بلندی رها می کنم، خدا خود نگهدارش است و او را حفظ می کند! این دنیا با قاعده علت و معلول همراه است و قطعا جاذبه زمین در مورد آن کودک اعمال می شود. بنابراین وقتی عملکرد ما نادرست است، نتیجه آن هم عذاب و ناراحتی و بروز مشکلات خواهد بود و این به دست خود ما اتفاق می افتد. وقتی فردی هنوز نمی داند نیازهای همسر خود را چگونه برطرف کند در صورتی که در این گونه مسائل اسلام توصیه های فراوانی شده است، چطور می توان آرامش در زندگی را توقع داشت. یا اگر مادری وقتی عصبانی است به بچه خود شیر می دهد چطور توقع دارد او در جوانی رفتار مطلوبی با والدین خود داشته باشد؟ ما هنوز در این مراحل اولیه مشکل داریم و تمامی تقصیرها را به گردن غیر خود می اندازیم. همین بحث شیر دادن مادر بسیار مساله حیاتی برای کودک است اگر در زمانی انجام شود که مادر آرامش ندارد و عصبانی است، شیر که بهترین غذای دنیاست، تبدیل به ناگوارترین، بدترین و مضرترین غذاها برای کودک می شود.
دوم آنکه باید دانست آن فردی که ظلم می کند، اگر چه شاید به گفته عام، سالم باشد، اما این سالم بودن وی ربطی به ظلم کردن او ندارد. ما پنچ قالب و خط قرمز داریم که در صورت تخطی از آن مجازات خواهیم شد. این 5 مورد عبارتند از: حرام، حلال، واجب، مستحب و مباح. قطعا وقتی کسی که ظلم می کند، مرتکب حرام شده و در جای خود و قالب خود مرتکب عذاب می شود و آن جنبه ظالم بودنش چوب خود را دارد.

منبع:شبستان