مالک جهنم به روایت قرآن و نهج البلاغه

کد خبر: ۲۳۵۰۱

چهارشنبه - ۱۴ اسفند ۱۳۹۲ / 14 December 1392

عقیق: صفات ملائکه در بخش‌هایی از نهج البلاغة تبیین شده است. قسمتی از این صفات در  ذکر شده است:
«وَ اعْلَمُوا أنَّهُ لَیْسَ لِهَذَا الْجلْدِ الرَّقِیقِ صَبْرٌ عَلَى النَّارِ، فَارْحَمُوا نُفُوسَکُمْ، فَإنَّّکُمْ قَدْ جَرّبْتُمُوهَا فِی مَصَائِبِ الدُّنْیَا. أَفَرَأیتُمْ جَزَعَ أحَدِکُمْ مِنَ الشَّوْکَةِ تصِیُبُه، وَ الْعَثْرَةِ تدِمُیُه، وَ الرَّمْضَاءِ تحْرُقُهُ فَکَیْفَ إِذَا کَانَ بَیْنَ طَابِقینَ مِن نَار، ضَجِیع حَجَر، وَ قَرِینِ شَیطان أَعْلَمْتُم أنَّ مَالِکاً إِذَا غَضَبَ عَلَى النَّارِ حَطَمَ بَعْضُهَا بَعْضاً لِغَضَبِهِ، وَ إِذَا زَجَرَهَا تَوثّبت بَیْنَ أبْوَابِهَا جَزَعاً مِنْ زَجْرَتِهِ أیُّهَا الیَفن الکَبِیرِ، الَّذِی قَدْ لَهَزَهُ الْقَتیرِ، کَیْفَ أنْتَ إِذَا الْتَحَمَتْ أطْوَاقِ النَّارِ بِعِظامِ الأعْنَاقِ وَ نَشَبَتِ الْجَوَامِعَ حَتَّى أَکَلَت لُحُوم السَّوَاعِدِ[۱] »

« آگاه باشید این پوست نازک تن طاقت آتش دوزخ را ندارد، بنا بر این به خویشتن رحم کنید. این حقیقت را در مصائب دنیا آزموده‏ اید: آیا ناراحتى یکى از خودتان را در اثر «خارى» که به بدنش فرو مى‏ رود و زمین خوردنى که مختصرى او را مجروح مى‏‌سازد یا ریگ‌هاى داغ بیابان او را رنج مى‏‌دهد دیده‏‌اید؟ پس چگونه است آنگاه که در میان دو طبقه آتش در کنار سنگ‌هاى گداخته، و قرین شیطان قرار گیرد؟ »
آیا مى‏‌دانید آنگاه که مالک (دوزخ) بر آتش غصب کند آتش‌ها بر روى هم مى‏‌غلطند و یکدیگر را مى‏‌کوبند (و شعله‏ ها در درون هم فرو مى‏‌روند) و آنگاه که آتش را زجر نماید ناله کنان در میان درهاى جهنم از این طرف به آن طرف شعله مى‏‌کشند. اى پیر بزرگسال که پیرى در وجودت رخنه کرده چگونه خواهى بود آنگاه که طوق‌هاى آتش به گردن‌ها انداخته شود و غل‌هاى جامعه به دست و گردن افتد چنانکه گوشت دست‌ها را مى‏‌خورد؟».[۲]
در این قسمت، به مطلب جالبی اشاره شده و آن اینکه جهنّم کاملا در اختیار فرشته مخصوصی است. سایر فرشتگان (خازنین جهنّم) هم زیر مجموعه او هستند. نام این فرشته "مالِک” است. سوخت و ساز جهنّم بوسیله غضب این فرشته است. در عالم دنیا اگر بخواهیم کوره‌ای را داغ کنیم و افروختگی آنرا بیشتر کنیم، مواد خام سوخت و ساز را بیشتر می‌کنیم (زغال سنگ و هیزمش را بیشتر می‌کنیم) یا نفت و گازوئیل روی آن می‌ریزیم. ولی جهنّم این چنین نیست همین مالک علیه السلام که مسئول جهنّم است اگر عصبانی شود، جهنّم افروخته می‌شود.[۳]
در قرآن کریم از این فرشته بزرگ الهی نام برده شده است:
« إِنَّ المُجْرِمینَ فی عَذاب جَهنَّم خالِدوُن لایُفَتِّر عَنْهم وهُم فیه مُبْلِسُون و ما ظَلَمْناهُم ولَکِن کَانُوا هُم الظالِمِینَ وَنادُوا یا مالِکُ لِیَقْضِ عَلَینا رَبُکَ قال إِنَّکم ماکِثوُن لَقَد جِئْناکُم بِالحَقِّ ولکِنَّ أَکثَرکُم لِلحَقِّ کارِهون [زخرف/۷۴ و ۷۸] »

« قطعا مجرمان در عذاب جهنم ماندگارند. عذاب از آنان تخفیف نمی‌یابد و آنان در آن جا نومیدند و ما به ایشان ستم نکردیم، بلکه خود ستمکار بودند و فریاد کشند: ای مالک بگو پروردگارت جان ما را بستاند. وی پاسخ دهد: شما قطعا ماندگارید. به تحقیق حقیقت را برایتان آوردیم، لیکن بیشتر شما حقیقت را خوش نداشتید. »

پی‌نوشت ها:
[۱]. نهج‏ البلاغة(صبحی‏ الصالح)، صفحه‏ ى ۲۶۶
[۲]. دروس تفسیر سوره اعراف،آیت الله جوادی آملی،جزوه هشتم،ص۳۰
[۳]. ترجمه‏ گویا و شرح‏ فشرده‏ اى‏ برنهج‏ البلاغه،آیت الله مکارم شیرازی،ج ۲

منبع:صراط

211008