قطره ای که اهل دنیا از بوی آن می میرند!

بی شک یکی از وعده های خداوندی برای افرادی که بر روی زمین به نافرمانی از اوامر و دستورات الهی می پردازند، دوزخ می باشد؛ اما جالب است بدانید برای این افراد عذاب هایی عجیب نیز در نظر گرفته شده است.

کد خبر: ۲۲۰۵۷

شنبه - ۲۶ بهمن ۱۳۹۲ / 26 November 1392

عقیق: روایت شده است، روزی ابوبصیر خدمت امام جعفر صادق (ع) رسیده و عرض کرد: ای فرزند رسول خدا، مرا بترسانید از عذاب الهی که دلم بسیار قساوت گرفته است.
حضرت پس از مشاهده ی حال او فرمودند: ای ابوبصیر؛ خود را آماده نما برای زندگی آخرت که برای آن انتها و نهایتی وجود ندارد و درباره ی آن بسیار فکر کن و همانا آگاه باش روزی جبرئیل نزد رسول خدا (ص) آمد، در حالی که بسیار ناراحت بود، در حالی که وی هیچ گاه این چنین نزد پیامبر (ص) نیامده بود.

حضرت فرمود: ای جبرئیل چرا امروز چنین هستی؟
جبرئیل عرض کرد: امروز دَم هایی را که بر آتش جهنم می دمیدند به پایان رسانیدند.
پیامبر(ص) فرمود: دَم های آتش جهنم چیست ای جبرئیل؟

عرض کرد: حق تعالی امر فرموده بود که هزار سال بر آتش جهنم بدمند تا سفید شود، سپس هزار سال دیگر بدمند تا سرخ گردد و در نهایت هزار سال دیگر بر آن بدمند تا سیاه شود و اکنون سیاه است و تاریک، و اگر قطره ای از ضریع (که عبارت است از چرک و خونِ در حال جوشش که به اهل جهنم به جای آب می خورانند) را در آب های اهل دنیا بریزند، همه ی اهل دنیا از بوی تعفن آن می میرند و اگر یک حلقه از زنجیری که بر گردن اهل جهنم می بندند بر دنیا بگذارند، از گرمی آن دنیا آتش می گیرد، و اگر پیراهنی از پیراهن های اهل دوزخ را در میان زمین و آسمان بیاویزند، اهل دنیا از بوی بَد آن هلاک می شوند.

پس چون جبرئیل سخنانش به پایان رسید، حضرت رسول (ص) و جبرئیل هر دو به گریه درآمدند. پس خداوند فرشته ای به سوی ایشان فرستاد که پروردگار شما می فرماید که من شما را ایمن گردانیدم از آن که گناهی مرتکب شوید و مستوجب عذاب گردید.

از آن پس هرگاه جبرئیل به خدمت حضرت می آمد متبسم و خندان بود. آن گاه حضرت صادق (ع) فرمود: ابوبصیر؛ در آن روز اهل آتش عظمت جهنم خدا درک می نمایند، و چون اهل جهنم داخل جهنم می شوند، هفتاد سال سعی می کنند تا خود را به بالای جهنم برساندن و چون به کنار جهنم می رسند، ملائکه گرزهای آهنین را بر سر آن ها می کوبند تا به قعر جهنم فرواُفتند. آن گاه پوست های بدنشان را تغییر می دهند و پوستی تازه بر بدن آن ها می رویانند تا عذاب بیشتر در آن ها اثر نماید.

پی نوشت ها:
1- بحارالانوار، ج8: 280.
2- منازل الآخرة: 111.

منبع:قدس

211008